"คนที่ยอมรับการเปลี่ยนแปลง และพัฒนาวิธีการทำงานให้สอดคล้องกับสถานการณ์ แม้จะเห็นว่าสิ่งที่ทำนั้นถูกต้องดีแล้ว แต่จำนวนคนเริ่มต้นในการเปลี่ยนแปลงที่มีจำนวนน้อยกว่า สุดท้ายเรานั่นแหละจะกลายเป็นแกะดำเสียเอง เหตุเพราะว่าคนส่วนใหญ่คิดเหมือนกันหมดและไม่ยอมเปลี่ยนแปลง"

          แลกเปลี่ยนเรียนรู้คุณอำนวยตอนที่ 11 นี้ เป็นประสบการณ์ที่ได้แรงบันดาลใจจากข้อคิดของเพื่อนนักส่งเสริมการเกษตรที่อยู่ในภาคสนามเมื่อปีที่แล้ว  ในช่วงที่เราสรุปบทเรียนจากการทำงานในลักษณะของการนำร่องในพื้นที่

          โดยพื้นฐานของความคิดของคนหน้างาน  ที่ได้นำการจัดการความรู้มาเป็นเครื่องมือในการทำงานส่งเสริมการเกษตร  ซึ่งในเบื้องต้นก็ได้แรงและกำลังใจจากเพื่อนนักส่งเสริมการเกษตรจำนวนหนึ่ง เป็นหัวหอกหรือแนวหน้า สิ่งที่เพื่อนๆ เหล่านั้นได้นำการจัดการความรู้มาปรับใช้มีเหตุปัจจัยพื้นฐานที่สำคัญ เช่น

  • รู้สถานการณ์และยอมรับการเปลี่ยนแปลง
  • ปรับเปลี่ยนวิธีคิด
  • ปรับวิธีการทำงานในพื้นที่
  • ไม่ให้ยึดติดอยู่กับกรอบหรือวิธีการทำงานตามสั่ง
  • มีผลงานส่งเสริมที่แปลกใหม่ แต่ค่อนข้างจะได้รับการยอมรับจากชุมชน
  • ทำงานติดพื้นที่ และมีความสม่ำเสมอในการลงพื้นที่
  • ค่อนข้างจะมีความเป็นอาวุโส และมีประสบการณ์ในการทำงานส่งเสริมการเกษตรมากหน่อย เป็นต้น

          ที่กล่าวมา เป็นสิ่งที่ในตัว "คน" นักส่งเสริมการเกษตร ที่ยอมรับการเปลี่ยนแปลง และสามารถนำเครื่องมือต่างๆ ของการจัดการความรู้ มาประยุกต์ใช้ในงานส่งเสริมการเกษตรอย่างได้ผล  แม้ว่าจะเรียนรู้เรื่องการจัดการความรู้มาเพียงระยะสั้นๆ ก็ตาม

          บทสรุปบทหนึ่งที่เป็นที่มาของชื่อบันทึกนี้ ก็ได้มาจากพวกเขาเหล่านั้น  ที่กล่าวกันโดยสรุปแบบให้ได้คิด ในช่วงต้นๆ ของการปรับวิธีคิด/วิธีการทำงาน  เพื่อให้ตระหนัก และระมัดระวังในการที่จะพัฒนา "คน" ให้ปรับเปลี่ยนวิธีคิดและวิธีการทำงาน ว่า "คนที่ยอมรับการเปลี่ยนแปลง และพัฒนาวิธีการทำงานให้สอดคล้องกับสถานการณ์ แม้จะเห็นว่าสิ่งที่ทำนั้นถูกต้องดีแล้ว   แต่จำนวนคนเริ่มต้นในการเปลี่ยนแปลงที่มีจำนวนน้อยกว่า    สุดท้ายเรานั่นแหละจะกลายเป็นแกะดำเสียเอง  เหตุเพราะว่าคนส่วนใหญ่คิดเหมือนกันหมดและไม่ยอมเปลี่ยนแปลง"

          ผมอาจเขียนอธิบายได้ไม่ค่อยชัดเจนนัก  แต่อุทาหรณ์นี้ก็อาจจะเป็นบทเรียน หรือข้อคิดเล็กๆ น้อยๆ สำหรับเพื่อนๆ คุณอำนวยทั้งหลายให้ได้คิดและทบทวนกระบวนการทำงานของเรา ที่จะชักนำหรือนำพา "คน" ในองค์กรให้เรียนรู้และนำการจัดการความรู้มาพัฒนางานของท่านทั้งหลายว่า  "อย่ารีบร้อน แต่จงคิด วิเคราะห์ และกำหนดกุศโลบายในการนำการจัดการความรู้ไปปรับใช้ในการทำงานอย่างค่อยเป็นค่อยไป  ขยายวงไปอย่างมีขั้นตอน  หนักแน่นและรอเวลาที่เหมาะสมครับ"

          ขอท่านผู้รู้โปรดต่อเติมด้วยครับ

บันทีกมาเพื่อการ ลปรร.

วีรยุทธ  สมป่าสัก   7  มี.ค.  50