ต้องค่อยๆเป็นค่อยๆ ไป โดยการพูดคุยให้กำลังใจ สร้างแรงจูงใจในการทำงาน และงานแต่ละชิ้นใช้เวลา
กราบสวัสดีทุกท่านครับ
เมื่อเดือนสองเดือนก่อน ผมได้รับโทรศัพท์สายหนึ่งจากชาวเยอรมัน โดยไม่ได้รู้จักกันมาก่อนครับ (ท่านคงไปได้ข้อมูลมาจากเน็ทหรือใครไม่ทราบครับ สงสัยผมจะดังอิๆ ยิ้มๆ) ซึ่งท่านเป็นครูสอนคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ และเป็นผู้ก่อตั้งและผู้บริหารโรงเรียน Claus von Stauffenberg ในเยอรมันนะครับ โรงเรียนนี้เคยได้รับรางวัลโรงเรียนดีเด่นด้วยนะครับ เมื่อปี 2004 ผมมีข้อมูลเบื้องต้นให้ดังนี้นะครับ
- ท่านวางแผนหลังเกษียณอีก 3-4 ปี จะไปอยู่กับภรรยาคนไทยที่บุรีรัมย์ โดยอยากจะทำประโยชน์ในเรื่องการสอนคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ให้เด็ก ท่านสามารถสอนได้ตั้งแต่ ป.5 ถึง ม.3 ครับ โดยสอนเป็นภาษาอังกฤษ
- โดยปกติแล้วคนเยอรมันเกษียณแล้วนี่ก็ยังแอคทีฟสุดๆ ครับผมเห็นโปรเฟสเซอร์ผมนี่ 67 แล้วตอนนี้ยังกะเด็กหนุ่มๆครับ
- ข้อมูลเพิ่มเติมนะครับ เข้าไปดูได้ที่ http://www.cvss.de/ สำหรับรูปของคนที่จะไปอยู่ตรงนี้ครับ http://www.cvss.de/ueberuns/schulleitung.shtml ท่านชื่อ คุณ Dr. Fredi Ruths เป็นผู้บริหารโรงเรียนแห่งนี้นะครับ
- ผมได้พูดคุยเรื่องแนวทางการบริหาร วิธีการบริหารคนบริหารงาน ที่นำไปสู่ความสำเร็จ ได้ข้อคิดดีๆหลายๆ อย่างเช่น ต้องค่อยๆเป็นค่อยๆ ไป โดยการพูดคุยให้กำลังใจ สร้างแรงจูงใจในการทำงาน และงานแต่ละชิ้นใช้เวลา พอวันหนึ่งทุกอย่างจะลงตัวเอง
- ผมได้คุยกับภรรยา(พี่คนไทย)ของท่านแล้ว และแนะนำไปแล้วในระดับเบื้องต้นในการให้ไปพูดคุยกับทางผู้บริหารโรงเรียนด้วยครับ คิดว่าตอนนี้ท่านทั้งสองนี้คงอยู่ที่เมืองไทยครับ ต้องขอโทษด้วยครับ ผมจำอำเภอไม่ได้ครับ
- ขอบคุณล่วงหน้านะครับ
ด้วยความเคารพ
สมพร ช่วยอารีย์
ขอบคุณมากครับพี่ขจิต สำหรับค่าตอบแทนคงไม่ใช่ประเด็นนะครับ เพราะท่านคงอยากจะช่วยมากกว่าครับ และผมก็ได้เกริ่นกับท่านไปแล้วว่าเรื่องค่าตอบแทนอาจจะไม่มีหรือมีเล็กๆน้อยๆ ท่านเข้าใจคนไทยและเป้าหมายอยากมีไรทำเพื่อประโยชน์มากกว่าครับ
ประมาณว่าเราไปอาศัยอยู่บ้านเค้าแล้วอยากทำประโยชน์ให้บ้านเมืองเค้าด้วยนะครับ
ตามมาขำ ๆ คุณครูขจิตค่ะ
งานนี้ ครูอังกฤษ ก็ขอถอย อิอิ
ผมมีข้อแนะนำพื้นฐานครับ การแปลภาษาเยอรมันเป็นอังกฤษครับ อาจจะไม่ถูกทั้ง 100% ครับ
หรือภาษาอื่นๆนะครับ ก็ได้นะครับ
เริ่มกันเลยครับ
ขอบคุณมากครับ
เม้ง
เข้ามาฟังเพลงครับ...
ฟังแล้วอยากหลบบ้านจัง...
สวัสดีครับคุณดิเรก
ยินดีตอนรับครับผม ใช่แล้วครับผมก็เหมือนกันครับ ตอนนี้เร่งงานเพื่อรีบหลบบ้านเหมือนกันครับ ลองคลิกฟังเพลงตลกด้านขวานะครับ ฟังเพลง คนใต้เห่อกรุง สนุกๆ ครับ ขำๆครับผม
ว่าแต่คุณดิเรกบ้านเดิมอยู่ไหนครับ
พัทลุงครับ...
แค่จบแล้วยังครับ...แขบ ๆ เรียนหิดนะครับ...
ได้กลับมาพัฒนาบ้านเรามั่งหล่าว...
ครับ ปีนี้แน่ๆครับ ผมอยู่ อ.จุฬาภรณ์ มีเพื่อนพัทลุงอยู่หลายคนครับ ว่างๆคงมีโอกาสเจอกันครับผม
ขอบคุณมากครับ
ยินดีที่รู้จักครับ...เก่งจัง
ชายแดนจังหวัดติดกัน...คงมีโอกาสเจอกันครับ...
อยู่ใกล้อำเภอละหานทราย จ.บุรีรัมย์ไหมนา จะเสนอให้ไป ร.ร.ละหานทรายรัชดาภิเษก โรงเรียนเก่าของผมเองครับ.....อิอิอิ
สวัสดีครับ พี่ย่ามแดง
ผมจะติดต่อไปทางท่านอาจารย์อีกรอบครับ หลังจากกลับมาจากเมืองไทยแล้วจะแจ้งให้ทราบครับ แต่ผมคิดว่าหากอยู่ในจังหวัดเดียวกัน ก็น่าจะโอเคครับ ไว้จะสอบถามอีกทีครับ
ดีใจมากๆ ครับ เพราะผมหาทางติดต่อคนบุรีรัมย์มาพอสมควร โดยกระจายข่าวไปยังน้องๆ นร.ที่นี่ ก็พอจะได้ข้อมูลบ้าง เพราะผมไม่เคยไปเลยครับ ชีวิตนี้ได้มีโอกาสเที่ยวเวลาไปเรื่องงานเป็นส่วนใหญ่ครับ ไว้ค่อยปฏิวัติตัวเองใหม่ครับ
แล้วเป็นไงบ้างครับ กับชีวิตใหม่ที่ตานี
ขอบคุณ คุณแผ่นดินมากๆครับ
กราบขอบพระคุณ คุณเม็กดำ ครับ