เรื่องของความปลอดภัยเป็นเรื่องที่ต่างประเทศให้ความสำคัญมาก แต่ในเมืองไทยมองเรื่องของความปลอดภัยเป็นเรื่องที่น่าเบื่อ

         ถ้ามองให้ลึกลงไปแล้วเรื่องของพฤติกรรมความปลอดภัยไม่ใช่เรื่องที่ไกลตัวเลย เป็นเรื่องที่เราต้องเจออยู่ตลอดเวลาในชีวิตประจำวันไม่ว่าเราจะอยู่บ้าน อยู่ที่ทำงาน หรือแม้แต่เวลาที่เราต้องเดินทางไปทำธุระนอกบ้าน...

        จากพฤติกรรมของคนไทยโดยทั่วไป มักจะละเลยในเรื่องของความปลอดภัยโดยเฉพาะในชีวิตประจำวัน เช่น การที่พ่อแม่จูงเด็กเดินข้างถนน ถ้าพ่อแม่มีจิตสำนึกเรื่องของความปลอดภัยก็จะต้องให้เด็กอยู่ด้านนอกของถนนไม่ใช่ด้านในที่ติดถนน เพราะเสี่ยงที่เด็กจะโดนรถเฉี่ยวชนได้ อีกตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือพฤติกรรมการขับรถ ไม่ว่าจะเป็นรถยนต์หรือรถมอเตอร์ไซค์ หลายคนคาดเข็มขัดนิรภัยและสวมหมวกกันน็อคเพียงเพื่อไม่ให้ตำรวจจับมากกว่าคำนึงถึงเรื่องความปลอดภัยของตนเอง...

         หากคนเราละเลยความปลอดภัยในชีวิตประจำวันแล้ว ย่อมส่งผลถึงพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานและสถานที่ทำงานด้วย ถึงแม้หน่วยงานจะมีมาตรการป้องกันอุบัติเหตุที่ดีเพียงใด แต่ถ้าพนักงานขาดจิตสำนึกเรื่องความปลอดภัยแล้ว ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องเกิดอุบัติเหตุขึ้น...

         ซึ่งเมื่อเกิดอุบัติเหตุขึ้นแล้วย่อมนำมาซึ่งความสูญเสีย  ไม่ว่าจะเป็นชีวิตหรือทรัพย์สิน หรือแม้แต่การได้รับบาดเจ็บหรือทุพพลภาพ ฉะนั้นเราน่าจะเริ่มต้นที่ตัวเราโดยหันมาตระหนักถึงเรื่องของพฤติกรรมความปลอดภัย  และกระตุ้นตัวเองให้มีจิตสำนึกในเรื่องนี้ และดำเนินชีวิตของตัวเราเองด้วยความไม่ประมาท ไม่ใช่เพื่อใครแต่เพื่อตัวเราเองและคนที่เรารัก...