ฉันเรียนและทำงานในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้มาเป็นเวลา 6ปีแล้ว

ฉันอยู่ในพื้นที่ตั้งแต่ปัตตานี ยะลา นราธิวาสยังเป็นเมืองที่น่าอยู่ที่สุดเท่าที่ฉันเคยอยู่มา แต่เมื่อเกิดเหตุการรความรุนแรงขึ้นซึ่งมีมาต่อเนื่อง3ปีแล้วและนี่กำลังจะเข้าปีที่4 ฉันยังไม่สามารถกลับไปเป็นวิถีชีวิตแบบเก่าได้เลย

พื้นที่แห่งนี้กลายเป็นพื้นที่ไร้ความมั่นคง ผู้คนอยู่กันอย่างหวาดหวั่น แม้รัฐบาลจะพยายามสร้างความสมานฉันท์อย่างไรก็ตามทีแต่ในเมื่อรัฐบาลยังมองเห็นพื้นที่แห่งนี้เป็นเพียงโรงงานแห่งผลประโยชน์ ความรุนแรงที่เกิดขึ้นคงหาข้อจบสิ้นได้ยาก

และคนที่น่าสงสารมากที่สุดในแผนการอันนี้คือ ชาวบ้านไม่รู้เรื่องอะไรด้วย ฉันไม่ได้กล่าวหาแต่อยากให้ทุกคนเห็นใจชาวบ้านอย่างพวกเราทีหาเช้ากินค่ำ ซึ่งตอนนี้ทุกคนไม่มีจิตใจจะทำประโยชน์ให้กับพื้นที่แห่งงนี้กันแล้ว

คนที่จริงจังและจริงใจก็ต้องถอยออกไปเพราะกลัวว่าจะต้องโดนกับตัวเองเข้าสักวัน