วันนี้ผมได้พบกับบุคลากรของกรมพัฒนาที่ดินที่เคยเรียนกับผมมาก่อน และเขาก็กำลังทำงานด้านการวาง “แผนการใช้ที่ดิน” ให้กับประเทศไทย <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เขาบอกผมว่า กำลังรีบเร่งทำแผนการใช้ที่ดินระดับตำบล แต่คนจำนวนน้อย ไม่สามารถทำงานได้ทัน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมก็เลยบอกเขาว่า ด้วยคนจำนวนน้อยนั้น ต้องมีการกำหนดยุทธศาสตร์การทำงานให้ชัดเจน ว่าคนเท่านี้ ทรัพยากรต่างๆเท่านี้ จะทำงานให้บรรลุเป้าหมายได้อย่างไร</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมยังยึดหลักการที่ว่า </p> ตราบใดที่ยังไม่มีประสิทธิผล ไม่มีประโยชน์ที่จะคุยกันเรื่องประสิทธิภาพ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หมายความว่า เราต้องเน้นทำงานให้ได้ผลก่อน แล้วจึงมาพิจารณาว่า จะทำให้ประหยัดที่สุด และคุ้มค่าที่สุดได้อย่างไร ถ้าไม่ได้ผลแล้วจะมาเทียบเป็นประสิทธิภาพได้อย่างไร</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ในทางปฏิบัติ เรากลับทำไปก่อน ได้ผลไม่ได้ผลอย่างไรก็ทำให้แล้วๆไป</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> และบางทียังคิดเรื่องการประหยัดทั้งๆที่ยังทำงานไม่ได้ผลเลย </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วิธีคิดแบบนี้ผมไม่ทราบว่าเราได้มาจากไหน หรือมีเพียงในระบบราชการที่เราทำกัน แบบ “ไร้เป้าหมาย” ขาดการประเมิน” อย่างไรก็อยู่ได้ และได้เงินเดือน “เหมือนเดิม”</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดังนั้น แม้เราจะมีเป้าหมายที่จะทำแผนการใช้ที่ดิน ตั้งแต่ปี ๒๕๐๔ (ปีที่ผู้ใหญ่ลีตีกลองประชุมนั่นแหละครับ) จนมาถึงปี ๒๕๕๐ เราก็ยังไม่มีแผนว่า</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">1. ประเทศไทยจะกำหนดว่า เราจะใช้พื้นที่ดิน ทำอะไรบ้าง ในปริมาณ และสัดส่วนเท่าไหร่ ใครถือครอง ใครใช้ ได้ผล ไม่ได้ผล อย่างไร</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">2. ในพื้นที่ต่างๆ ดังกล่าวข้างต้นนั้น มีทรัพยากรสอดคล้อง และไม่สอดคล้องกับแผนหลักของประเทศ มากน้อยเพียงไร มีการใช้ประโยชน์อย่างถูกต้อง และไม่ถูกต้องอย่างไรบ้าง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">3. ทรัพยากรเหล่านั้น ที่เหมาะสมควรมีแผนการใช้ อนุรักษ์ และพัฒนาอย่างไร</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">4. ที่ไม่เหมาะสม จะต้องพัฒนาปรับปรุง หรืออนุรักษ์ ให้ใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนได้อย่างไร </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">5. การวางแผนดังกล่าวจะทำให้สอดคล้องกับความต้องการทั้งระดับประเทศ ภาค ชุมชน และครัวเรือนประเภทต่างๆ อย่างไร</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">6. มีการวางแผนการทำงานให้สามารถเชื่อมโยงการใช้ประโยชน์ การพัฒนา และการแก้ปัญหาให้มีผลเสีย หรืผลกระทบต่อระบบทรัพยากร สังคม เศรษฐกิจ การเมือง ประเพณี กฎระเบียบพื้นบ้าน และวัฒนธรรม ทั้งของชาติ และของท้องถิ่น ได้อย่างไร</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">7. ถ้ามีปัญหาขัดแย้งทั้งในเชิงพื้นที่ ทรัพยากร กฎ ระเบียบ และสังคม จะต้องมีแผนแก้ไขล่วงหน้าไว้แต่ละกรณี ไว้อย่างไรบ้าง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">8. ควรจะมีกฎหมายไว้ควบคุมดูแล “การใช้ที่ดิน” ให้เป็นไปตามแผน ในเรื่องอะไรบ้าง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">9. ควรทำงานสร้าง พัฒนา และปรับปรุงแผนการใช้ที่ดินอย่างไร จึงจะใช้งานได้จริง ทันสมัย และทันการเปลี่ยนแปลงของเป้าหมายการพัฒนาของประเทศ</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">10.ใคร และหน่วยงานใด ควรจะเข้ามาร่วมทำงาน ในรูปแบบ และระดับต่างๆให้บรรลุเป้าหมายการวางแผนการใช้ที่ดิน เพื่อลดปัญหา ทรัพยากร สังคม และสิ่งแวดล้อม แบบบูรณาการอย่างแท้จริง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">11.ฯลฯ</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดังนั้น จะเห็นได้ว่า เรายังไม่มีการปฏิบัติที่เป็นรูปธรรม มีแต่นามธรรมที่ไม่มีการปฏิบัติ ผมจึงเรียกว่า เรายังไม่มี “แผน” การใช้ที่ดินในทุกระดับ ตั้งแต่ระดับชาติ จนมาถึงระดับชุมชน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ที่มีอยู่บ้างก็เป็นระดับ “ผังเมือง” ที่เป็นระดับชุมชน และระดับ “หน่วยงาน” ที่กระจัดกระจายในพื้นที่แบบต่างๆ ไม่เต็มพื้นที่ของประเทศ ทำเหมือนกับว่าประเทศไทยนี้สามารถ “แบ่งแยก” ได้อย่างนั้นแหละ</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพราะแผนเหล่านั้นบางทีก็ไม่สอดคล้องกัน และไม่สอดประสานเข้ากับแผนหลัก และปรัชญาการพัฒนาของชาติ</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมยังนึกอิจฉา ประเทศเพื่อนบ้าน เช่นลาว และ เวียตนาม ที่เขามีแผนการใช้ที่ดินชัดเจนมาก ถึงระดับครัวเรือน </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นั่นเป็นข่าวไม่ค่อยดีสำหรับเมืองไทย ที่เราล้าหลังด้านการกำหนดแผนและกฎหมายการใช้ที่ดิน ที่เรายังวิ่งตาม ลาว และเวียตนาม อยู่แบบไม่เห็นฝุ่น เพราะเขาใช้ปฏิบัติกันมานานแล้ว มีปัญหาบ้างก็กำลังแก้ไขกันอย่างเอาจริงเอาจัง สำหรับประเทศทางยุโรป เขาไปไกลโขแล้วครับ ไม่ต้องไปอิจฉาเขาให้เหนื่อยแปล่า</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ ก็ยังมีข่าวดีครับ ผมทราบข่าวอย่างไม่เป็นทางการว่า ยังมีประเทศที่ยังไม่มีแผนการใช้ที่ดินอยู่เป็นเพื่อนกับไทยบ้างเหมือนกัน ที่มีลักษณะที่ว่า ใครจะใช้ที่ดินตรงไหน ทำอะไรก็ได้ โดยแทบไม่มีข้อจำกัด หรือมีก็มีทางเลี่ยงบาลีได้แทบทุกเรื่อง และไม่ต้องสนใจว่าแผนหลักในการพัฒนาประเทศเป็นอย่างไร</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ประเทศที่ยังเป็นเพื่อนแบบไม่มีแผนการใช้ที่ดิน </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>ก็คือ กัมพูชา และเมียนม่า ครับ ดีใจไหมครับ
ประเทศไทยยังไม่มี “แผนการใช้ที่ดิน'???????
ใครจะใช้ที่ดินตรงไหน ทำอะไรก็ได้ โดยแทบไม่มีข้อจำกัด หรือมีก็มีทางเลี่ยงบาลีได้แทบทุกเรื่อง และไม่ต้องสนใจว่าแผนหลักในการพัฒนาประเทศเป็นอย่างไร
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
งานถ่ายทอดเทคโนโลยี · 20 ก.พ. 2550
นางสาว เมทิกา ทวีกุล · 20 ก.พ. 2550
กศน.ปวช.แปดริ้ว · 20 ก.พ. 2550
JJ · 20 ก.พ. 2550
๑ ใน 77 โดย หุย · 20 ก.พ. 2550
ร.ร.บ้านเมืองแปง · 20 ก.พ. 2550
๑ ใน 77 โดย หุย · 20 ก.พ. 2550
แปลกแต่จริงดังที่อาจารย์ว่าเลยครับ
การวางแผนการใช้ที่ดินเป็นรายวิชาที่มีการเรียนการสอนในระดับอุดมศึกษา แต่ผมก็ไม่เข้าใจเช่นกันครับว่าทำไมประเทศไทยเราจึงล้าหลังกว่าประเทศอื่นๆ จังเลยเมื่อเทียบกับประเทศเพื่อนบ้าน
หากจะบอกว่าความไม่สนใจของฝ่ายรัฐ ก็ไม่เชิง หรืออาจจะบอกว่าความไม่รู้ก็ไม่ใช่
แต่ที่น่าจะใช่ หรือมีความเป็นไปได้ในมุมมองของผมก็คือความเห็นแก่ตัวของคนทุกระดับ
ด้วยความเคารพ
อุทัย อันพิมพ์
ผมอยากให้ท่านอาจารย์ ดร.แสวง เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์จริง ๆ ครับ ผมมองว่ารัฐกำลังทำให้ดินที่อุดมสมบูรณ์มาแต่อดีตกลายเป็นดินเสื่อมที่ไม่สามารถปลูกพืชพรรณธัญญาหารได้ดีเหมือนในอดีต ไม่ว่าด้วยเหตุผลกลใด การบริหารจัดการที่ใช้เงินลงไปเท่าไร ดังที่ท่านอาจารย์ว่าจนถึงวันนี้ประเทศไทยยังไม่มีแผนการใช้ที่ดิน ผมก็พึ่งจะเคยไดยินนี้เองครับ
ตอนนี้ทางกรมพัฒนาที่ดินมาติดต่อให้ไปช่วยงานด้านการวางแผนการใช้ที่ดินแล้วครับ
ไม่น่าเชื่อว่าผมต้องพูดเรื่องนี้ถึง ๒๐ ปีกว่าคนจะเริ่มเข้าใจและคิดที่จะนำหลักการไปทำงานครับ