เพราะเชื่อว่า “วันพรุ่งนี้ยังมีอยู่” ... นี่คือบทสนทนาหลัก ๆ ที่ผมเอ่ยกับนิสิตกลุ่มหนึ่งในวันนี้ ผมและพวกเขาปลีกวิเวกไปคุยกันในสถานที่แห่งหนึ่งอันไกลโพ้นจากมหาวิทยาลัย เราพูดคุยสรุปผลการก้าวเดินด้านการจัดกิจกรรมขององค์กรนิสิตในรอบปีที่ผ่านมา โดยน้องนิสิตส่วนใหญ่สะท้อนปัญหาเรื่องต่าง ๆ นานาประการ รวมถึงความสิ้นหวัง สิ้นพลังในการขับเคลื่อนกิจกรรม
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เป็นธรรมดาเมื่อเดินทางไปนอกสถานที่ผมมักจะสะพายย่ามเสมอ และในย่ามนั้นก็จะมีสมุดบันทึก ปากกา หนังสืออ่านเล่น รวมถึงหนังสือทำมืออยู่ในนั้นด้วย</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมอ่านบทกวีที่เคยได้ร่วมกับเพื่อนเขียนไว้เอยังหนุ่มแน่น และจัดพิมพ์ไว้ในหนังสือทำมือชื่อหวานเล่มหนึ่ง คือ “ห้วงยามแห่งความรัก” โดยอ่านให้พวกเขาฟัง เผื่อว่าจะเป็นเสมือนกำลังใจที่ส่งถึงพวกเขา .. ให้พวกเขามีความสุขที่จะพักเหนื่อย และมีความสุขที่จะลุกขึ้นมาก้าวเดินไปข้างหน้าอีกครั้ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทั้งที่ชีวิตต้องลุกขึ้นเดิน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพื่อเผชิญกับปัญหา</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หลายครั้งอ่อนล้า</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ยังต้องฟันฝ่าก้าวไป</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพราะชีวิตต้องยืนหยัด</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพื่อร้อยรัดฝันยิ่งใหญ่</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทางข้างหน้าที่แสนไกล</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ยังต้องทุ่มใจก้าวเดิน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทั้งที่ชีวิตมีอุปสรรค</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ก็ยังรักการสู้เผชิญ</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพราะกำลังใจที่ไม่ห่างเหิน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทุกสิ่งจึงไม่เกิน “พยายาม”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
โอโฮ้…บทกวี เยี่ยมคะ……ให้คะแนนเต็ม 10….จริงๆนะคะ เวลาอ่าน ดิฉันออกเสียง ทำแบบเหมือนอยู่บนเวที ด้วย….ซ้อมอ่าน น่ะคะ
ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น ค่ะ….เป็นสุภาษิต ที่จำใส่ใจตลอดมาตั้งแต่เด็กๆ ค่ะ….พี่ก็เชื่อว่าคุณแผ่นดิน ก็พยายามตลอดมา เพื่อนิสิต ตลอดมา….เป็นกำลังให้นิสิตของคุณแผ่นดินด้วยค่ะ…สู้ สู้ ค่ะ
การเพาะปัญญามนุษย์นั้นให้เริ่มต้นที่โคลงกลอน
เพิ่มความสมบูรณ์ของชีวิตด้วยดนตรี
สร้างความมั่นคงของชีวิตด้วยพิธีกรรม
ที่อาจารย์แผ่นดินเพียรกระทำมา ถูกต้องแล้วครับ+++
การเพาะปัญญามนุษย์นั้นให้เริ่มต้นที่โคลงกลอน
เพิ่มความสมบูรณ์ของชีวิตด้วยดนตรี
สร้างความมั่นคงของชีวิตด้วยพิธีกรรม
เป็นวรรคทองที่ผมต้องท่องจำให้ขึ้นใจ
ขอบคุณครับ