ประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย

 

          ตอนที่ปู่ทวดมีชีวิตอยู่มีแรงใจสู้ ยิ้มหัวอยู่กับหลานเหลนโหลน

                                         ♥                                                                            

                                               เหลนๆช่วยปลูกต้นไม้                  น้องสาวคนสุดท้อง

                                                                                                ป้อนข้าวให้พี่ชาย

                 

                        เหลนๆ                                           ลูกหลานนอนเฝ้าปู่ทวดตอนไม่สบาย

        ณ วันนี้ นักประชาสังคมที่พยายามรวมตัวกันส้รางเครือข่ายต่างๆให้เกิดขึ้น ทุกคนมองเห็นภาระกิจที่อยู่ข้างหน้า และพยายามคิดหาตัวแปรในการสร้างความสำเร็จ 

       แต่สังคมรากหญ้าเป็นสังคมที่สานต่อเป็นข่ายใย  มีความผูกพันกันด้วยเหตุผลสำคัญมากมาย  ตัวแปรที่สำคัญที่สุดแต่เรามองข้าม คือเครือข่ายเครือญาติ เครือข่ายเครือญาติ จะรวมตัวกันอย่างสร้างสรรในปีหนึ่งๆหลายครั้งด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นเทศกาลปีไหม่ ตรุษจีน เทศกาลสงกรานต์ ประเพณีรับส่งตายายเดือนสิบ หรือเทศกาลถือบวชออกบวชของมุสลิมฯลฯ

  ภายใต้ประเพณีเหล่านี้เราได้ปลูกฝังความสัมพันธ์กันทุกระดับตั้งแต่ปู่ย่า ตาทวด ถึงลูกหลาน เหลน แต่ ณ วันนี้ พวกเราน่าจะ หาวิถีทางจัดการองค์ความรู้ในเครือข่ายเครือญาติ เพื่อให้เกิดความเข้มแข็งจริงๆ และจะเป็น หนทางหนึ่ง ในการก้าวสู่ความสำเร็จ  ใครมีประสบการณ์ลองเล่าสู่กันฟังบ้างครับ