การสอนดนตรีเรื่องที่ยากเป็นอย่างมาก  คือจะสอนอย่างไรที่จะให้ผู้เรียนสามารถปฏิบัติเครื่องดนตรีได้อย่างคล่องแคล่วมีทักษะในการปฏิบัติเครื่องดนตรี  จากประสบการณ์การสอนที่ข้าพเจ้าได้ให้นักเรียนฝึกเป่าขลุ่ยเพียงออนั้นปัญหาที่พบในการสอนเป่าขลุ่ย  พบว่าเวลาผู้เรียนฝึกเป่าจะเปิดปิดรูเสียงตามลำดับของนิ้วจากด้านบนลงล่างจากล่างขึ้นบน  ผู้เรียนจึงไม่มีทักษะในการจำรูเสียงหรือจำนิ้วไม่ได้  เมื่อจำรูเสียงไม่ได้ก็ไม่สามารถที่จะเป่าขลุ่ยเป็นเพลงได้  การฝึกเปิด ปิด  รูเสียงไม่สนิททำให้เสียงเพี้ยน  เป่าไม่ดัง                 

        ข้าพเจ้าพยายามหาวิธีในการฝึกมากมายหลายวิธีที่ทำให้ผู้เรียนจำรูเสียงหรือจำนิ้วได้อย่างรวดเร็วและแม่นยำ  และสามารถเป่าขลุ่ยได้ในเวลาอันรวดเร็ว  คือ               

        การฝึกขั้นพื้นฐาน

        1.  ให้ผู้เรียนมีความคุ้นเคยกับเครื่องดนตรี  โดยให้ฝึกจับขลุ่ยโดยยังไม่ต้องเป่า วางมือวางนิ้วให้ถูกตามรูเสียง  ใหม่ให้ผู้เรียนมองดูนิ้วของตัวเองในการจับขลุ่ย  และฝึกต่อไปจนไม่ต้องมองดูจนสามารถจับขลุ่ยได้อย่างคล่องแคล่ว

        2.  ฝึกเป่า  การฝึกเป่าให้ผู้เรียนรู้จักบังคับลมที่เป่าให้ได้  คือเป่าแบบเบา ๆ  เป่าแบบแรงขึ้น  บังคับลมให้ได้ไม่ให้เสียงดังวี้ด

        ฝึกขั้นให้เกิดทักษะในการจำรูเสียง

        1.  ฝึกเป่าตามบันได้เสียง  คือฝึกเป่าเรียงตามนิ้ว  จากนิ้วล่างขึ้นบน  คือเสียง  โด่  เร  มี  ฟา  ซอล  ลา  ที  โด  แล้วฝึกเป่าจากนิ้วบนลงล่าง  คือ  เสียง   โด  ที  ลา  ซอล  ฟา  มี  เร  โด่ ในขั้นนี้ฝึกเพื่อดูว่าผู้เรียนใช้นิ้วปิดรูเสียงสนิทหรือไม่  ถ้าปิดไม่สนิทเสียงจะเพี้ยนไม่เป็นตามเสียงของตัวโน้ต

        2.  ฝึกเป่าโน้ตข้ามตัว  ขั้นนี้สำคัญมาก  เพราะจะเป็นขั้นที่ทำให้ผู้เรียนเกิดทักษะในการจำรูเสียงหรือจำนิ้วตามตัวโน้ต  ต้องฝึกให้บ่อย ๆ จนจำนิ้วได้    การฝึกเสียงโน้ตข้ามตัวเช่น  โด่  มี  ซอล ,   เร  ฟา  ลา  ,  มี  ซอล  ที  ,  ฟา  ลา  โด  , ให้ผู้เรียนฝึกปฏิบัติเช่นนี้อยู่บ่อย ๆ  จนสามารถเปิด  ปิด รูเสียงได้โดยสายตาไม่ต้องมองดูนิ้วของตัวเอง  เพื่อความแน่ใจว่าเด็กเกิดทักษะในการจำนิ้วหรือรูเสียงได้แล้ว  ผู้สอนให้ผู้เป่าเสียงตามโน้ตที่ครูบอก  ถ้าเป่าได้แสดงว่าเกิดทักษะในการจำนิ้วแล้ว

        3.  ฝึกเป่าเพลงง่าย ๆ  เช่น  เพลงไก่ ที่มีโน้ตไม่กี่ตัว  คือ  โด่ โด่ โด่    มี ชอล มี โด่  เร เร ซอล เร ซอล มี  มี ฟา ซอล    เร มี ฟา    ซอล ซอล ซอล ฟามี เร โด่  เพลงนี้มีเนื้อร้องว่า  ไก ไก่ ไก่    ตัวเล็กตัวใหญ่    ชวนกันไปคุ้ยเขี่ยหากิน    บ้างก็วิ่ง    บ้างก็บิน    ชวนกันกินจนตัวโตใหญ่

        4.  ให้ฝึกเป่าตามจังหวะจนเกิดทักษะ  และเป็นเพลง   ในขั้นนี้ผู้เรียนจะเริ่มเกิดความภูมใจว่าตนเองเป่าขลุ่ยได้แล้ว

        5.  ฝึกเพลงใหม่  เพลงที่ใช้ควรเป็นเพลงง่าย ๆ ที่ผู้เรียนรู้จัก  ในที่นี้ได้เลือกเพลงลอยกระทง

        ฝึกขั้นทักษะในการผสมเป็นวง

        1.  ให้ผู้เรียนมาฝึกเป่าพร้อมกัน เมื่อผู้เรียนเป่าเป็นเพลงได้แล้ว  ก็มีการฝึกผสมวง  คือเป่าเป็นวงมีเครื่องจังหวะประกอบด้วย  การฝึกเป็นวงนี้ทำให้ผู้เรียนเกิดความสนุกสนาน  ไม่เบื่อในการเรียน

        2.  ให้ผู้เรียนได้ฝึกปฏิบัติบ่อย ๆ  เมื่อผู้เรียนสามารถเป่าผสมวงได้แล้ว  ข้าพเจ้าก็คัดผู้ที่สามารถเรียนรู้ได้ไวกว่าเพื่อนฝึกเครื่องดนตรีชนิดใหม่ทั้งเครื่องดนตรีไทยและดนตรีสากล  เช่น  ระนาดเอก  ซออู้ ซอด้วง  เบลไรร่า  ขลุ่ยเรคคอร์ดเดอร์  เพื่อตั้งเป็นทั้งวงดนตรีไทยและวงดนตรีสากล               

        การฝึกโดยวิธีนี้  ข้าพเจ้าได้ตั้งเป้าหมายไว้ว่าจะทำให้ผู้เรียนสามารถเป่าขลุ่ยเป็นเพลงได้ภายใน   วัน  หลังจากนั้นทุกวันหลังเลิกเรียน  ข้าพเจ้าได้ให้ผู้เรียนได้ฝึกทุกวันโดยเรียกมาฝึกตัวต่อตัว  ฝึกเป็นกลุ่ม  ฝึกแบบใครที่เป่าได้แล้วให้ช่วยบอกคนที่ยังเป่าไม่ได้  จนกระทั่งทุกคนจนสามารถจำนิ้วได้  และเมื่อครบ   วัน  ได้ทดลองให้เป่าเป็นเพลงโดยเลือกเพลงที่ง่ายมีโน้ตไม่มากตัว  เช่น  เพลงลอยกระทง  ผู้เรียนก็สามารถเป่าได้ทุกคน  จนวน  ๒๗  คน  ต่อจากนั้นก็ได้ต่อเพลงใหม่ให้  ซึ่งเป็นทั้งเพลงไทยเดิม เพลงไทยสากล  และเพลงที่มีสอนในบทเรียน  โดยใช้เวลาหลังเลิกเรียนทุกวัน ๆ ละ ๑ ถึง ๒ ชั่วโมง               

        วงดนตรีสากลก็ให้ทำหน้าที่วงดุริยางค์  ทำกิจกรรมหน้าเสาธงทุกวัน  โดยเพลงที่ใช้คือเพลงชาติ  เพลงสดุดีมหาราชา  และเพลงเดินแถว  เมื่อได้ฝึกทุกวันทำให้เกิดทักษะในการเล่นดนตรีมากยิ่งขึ้น    เมื่อมีการแข่งขันกีฬาภายใน  หรืองานสวนสนามของลูกเสือ  ก็ให้โอกาสนักดนตรีได้แสดงความสามารถบรรเลง  วงดุริยางค์นำขบวนและขบวนลูกเสือเพื่อสวนสนาม  ทำให้เขามีความภาคภูมิใจในความสามารถของตัวเขาเอง  วงดนตรีไทยก็สามารถบรรเลงในงานแสดงผลงานทางวิชาการของโรงเรียนประจำปีได้               

        สิ่งที่น่าภูมิใจสำหรับข้าพเจ้าอย่างยิ่ง  คือการที่องค์การบริหารส่วนตำบลมีงานกีฬาประชาชนของตำบล  ได้ให้วงดุริยางค์ของโรงเรียนไปบรรเลงนำขบวนนักกีฬาด้วย  ทำให้นักดนตรีของโรงเรียนยิ่งมีความภาคภูมิใจมากยิ่งขึ้นเมื่อเขาได้แสดงความสามารถให้ผู้ปกครองและคนในชุมชนได้เห็นความสามารถพร้อมทั้งได้รับเงินเป็นค่าตอบแทนจากองค์การบริหารส่วนตำบลอีกด้วย               

        การทำงานในครั้งนี้กว่าจะสำเร็จได้  ข้าพเจ้าต้องหาวิธีการใหม่ ๆ มาสอน  มาฝึก ต้องใช้ความมานะอดทน  และความเสียสละทั้งแรงกาย  เงินทองและเวลาในการฝึกซ้อมเป็นอย่างมาก  อีกทั้งต้องใช้ความเป็นกันเอง  ความรักความสนิทสนมกับผู้เรียนเหมือนกับเป็นญาติพี่น้องกัน  เพื่อให้ผู้เรียนมาทำการฝึกซ้อมในวันเสาร์  วันอาทิตย์  ด้วยความเต็มใจ