กลับมาเมื่อเช้าได้ mail จาก อาจารย์ผึ้งน้อย ว่าโดน tag เป็นงงครับ ดีนะที่อาจารย์ยังติด link ให้เข้าไปอ่าน ไม่งั้นตกรถไฟแน่  จริง ๆ แล้วผมเป็นคนไม่ค่อยมีความลับ  ได้รับ tag ครั้งแรกยังงงอยู่ว่าจะเขียนอะไรดี  คิดไปคิดมามีความลับอยู่เพียบเลย

ข้อที่ 1 เรียนมาทางสัตว์แต่ดันไปชอบกล้วยไม้  จริง ๆ แล้วผมจบทางด้านสัตว์ แต่เมื่อ สิบกว่าปีก่อนไปดูงานประกวดกล้วยไม้ที่แม่โจ้ ก็เลยติดใจ กลับมาศึกษาจนกลายเป็นคนบ้ากล้วยไม้ไปแล้วครับ

ข้อที่ 2 ชื่อ blog นี้ อาจารย์ผึ้งน้อย(ตัวไม่น้อย)ของผมเป็นคนตั้งให้ครับ  ตอนนั้นเบลอ ๆ โดนอาจารย์ผึ้งน้อยร่ายมนต์ใส่ให้เขียน blog สอนจนงงว่าจะใช้ชื่อ blog อะไรดี....

ข้อ 3 ผมเป็นคนที่ต้องสระผมทุกวันไม่เช้าก็เย็น วันไหนไม่สระจะนอนไม่ค่อยหลับครับ ปัจจุบันยังหาทรงผมที่เข้ากับใบหน้าไม่ได้สักที ใครมีไอเดียช่วยบอกหน่อยนะครับ... ขอบคุณล่วงหน้า

ข้อ 4 เรื่องนี้เป็นเรื่องคำบอกเล่าจากคุณแม่ ว่าตอนแรกเกิดจนอายุ 7 วันผมไม่ยอมลืมตา ทำไงได้ล่ะครับ เกิดมาตาหยี ทำให้ตอนเรียนหลังสือผมจะถูกครูดุเอาบ่อย ๆ ว่าหลับในห้องเรียน(บางทีก็หลับจริง) ตอนหัวเราะ ไม่มีใครมองเห็นตาผมแต่ผมมองเห็นทุกคน ไม่เชื่อลองตามคนตาหยีดูนะครับ

ข้อ 5 ที่บ้านผมจะมีรูปถ่ายของครอบครัวอยู่ แต่ไม่มีรูปผมหรอก เพราะว่าตอนที่คุณพ่อพอครอบครัวขนาดกลาง ๆ มั่ง (ลูก 7คนกับคุณพ่อ คุณแม่ เป็น 9 คน) ไม่ถ่ายรูป  ผมยังไม่ได้มาอยู่ในท้องแม่ผมเลย แต่เป็นรูปที่ผมชอบมากที่สุด

สำหรับคนที่อยาก tag ก็โดน tag ไปซะหมดแล้ว ขอเวลาคิดนิดนะครับ