สงบนิ่ง.............จิตใจ

 การพัฒนาจิตใต้สำนึกแนวพุทธโดย  นายแพทย์ยงยุทธ์   วงศ์ภิรมย์ศานติ์ การทำงานหนักที่ต่อเนื่องยาวนาน ทำให้เกิดอาการเหนื่อยล้าหมดพลัง (Burn Out) การฝึกสมาธิเพื่อให้เกิดสติ ทำให้จิตเกิดความตั้งมั่น เกิดความเป็นหนึ่งเดียว ทำให้เกิดการผ่อนคลาย  มุ่งฝึกทักษะที่สำคัญ 2 ประการคือ-          ทำอย่างไรให้จิตสงบ-          ทำอย่างไรให้ปล่อยวางได้เมื่อมีอารมณ์ความรู้สึก<p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal">ตามปกติคนเราจะมีความเครียดเป็นประจำอยู่ในระดับหนึ่ง เมื่อเกิดการปะทะสังสรรค์ในกิจกรรมต่างๆ ประจำวัน ทำให้ความเครียดพุ่งสูงขึ้น และส่งผลให้เกิดความเหนื่อยล้า การฝึกสมาธิจะช่วยลดความเครียดให้กลับลงสู่ภาวะปกติ (Base line) </p>สมาธิในชีวิตประจำวัน สามารถเกิดมีได้ทุกเวลา แม้ในขณะทำงาน วิธีการฝึกสมาธิมีหลายรูปแบบ แต่ที่นิยมและฝึกกันมากอย่างหนึ่งคือ การกำหนดจับลมหายใจตัวเองที่ผ่านเข้าออกทางจมูก  (อานาปานสติ) เนื่องจากเป็นจุดที่ละเอียด ในสภาวะอารมณ์ปกติจะไม่รู้สึกได้                การฝึกสมาธิเป็นการพักผ่อนของกายและจิตโดยที่ไม่ได้นอนหลับ การฝึกสมาธิก่อนนอนและหลังจากตื่นจึงเป็นการดึงความเครียดที่อาจตกค้างให้กลับสู่ Base line อีกครั้งหนึ่ง แต่การฝึกสมาธิทำให้จิตว่างเฉพาะในเวลาฝึก ไม่มีผลยืดยาวไปตลอดระยะเวลาที่เหลือตลอดวันได้ ทำให้อารมณ์ที่พลุ่งพล่านสามารถสงบลงได้ ดังพุทธวจนะที่ว่า “อานาปานสติ  ”ที่ฝึก ทำให้มากแล้ว ย่อมทำให้เกิดความสงบ ประณีต สดชื่น มีความสุข และทำให้อกุศลธรรมที่เกิดขึ้นแล้วสงบไปโดยพลัน เหมือนฝนใหญ่ที่ตกในสมัยที่มิใช่ฤดูกาล ยังฝุ่นละอองที่ฟุ้งไปในเดือนท้ายฤดูร้อนให้อันตรธานไปโดยพลัน” <table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td style="background-color: transparent; border: #ece9d8"><div><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 36.0pt" class="MsoHeader">วิตกวิจารปีติสุขเอกัคคตา</p></div></td></tr></tbody></table><table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td style="background-color: transparent; border: #ece9d8"><div>ปีติสุขเอกัคคตา</div></td></tr></tbody></table><table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td style="background-color: transparent; border: #ece9d8"><div>สุข  เอกัคคตา  </div></td></tr></tbody></table><table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td style="background-color: transparent; border: #ece9d8"><div> อุเบกขาเอกัคคตาตา  </div></td></tr></tbody></table>                สมาธิมีระดับขั้น 4 ขั้น ขั้นเริ่มแรกคือ วิตก ได้แก่ ความตั้งใจมั่นที่เกิดขึ้นจากการจับจ้องอยู่ที่ใดที่หนึ่ง เป็นสภาวะชั่วขณะ (ขณิกสมาธิ)  อยู่ในระดับแรกขั้นวิตก วิจาร และหากปฏิบัติเสมอ ๆ จะเกิดผลเป็นลำดับไป เกิดความปีติสุขใจ แน่วแน่อยู่กับสิ่งเดียว จนสุดท้ายเมื่อปะทะสังสรรค์กับอารมณ์ต่างๆ จะเกิดความวางเฉย                 สมาธิส่งเสริมให้เกิดสติ คือ ความรู้ตัวในการทำกิจเรื่องเดียวหรือหลายเรื่อง แล้วแต่เจตนา