คนใต้เป็นคนใจดี มีน้ำใจ รักใครรักจริง

              การเดินทางมาทำงานที่ปูนทุ่งสงครั้งนี้ ทำให้ผมได้ประสบการณ์อีกหลายอย่างครับ ก็เรื่องของวัฒนธรรม ไม่ว่าจะเป็นอาหารการกิน ภาษา ที่แตกต่างกัน แต่ไม่ต่างชาติครับ..

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">          เท่าที่ผมได้ยินมาบางคนบอกว่าทางใต้อันตรายนะให้ระวังตัว ..โห..  พูดกันซะน่ากลัวเกินกว่าเหตุครับผมมาจริงๆแล้วไม่ได้เป็นอย่างที่เขาร่ำลือกันเลย คนใต้ใจดีครับ...ผมได้จุดเรียนรู้จากการมาใต้ครั้งนี้อยู่อย่างหนึ่งว่า คนใต้เป็นคนขี้เกรงใจครับ..หากคนไม่รู้จักก็จะหาว่าเขาหยิ่ง  เขาน่ากลัว..แต่จริงแล้วไม่ใช่ครับ..เหมือนครั้งนี้ผมมาวันแรกเหงามากครั้ง ก็ได้คุยแต่ทีม HR ด้วยกันกับพนักงานไม่มีใครคุยกับผมเลย เขามองหน้าแปลกๆ .ก็ไม่แปลกยังไงล่ะครับพอผมเดินเข้าไปในหมู่พนักงานแล้วทำให้ผมรู้สึกว่า ขาวขึ้นอีกเยอะเลย...พออีกวันผมก็เลยลองเข้าไปคุยกับพี่เขาดูครับ..ที่นี้แหละมันกันล่ะ  ละอ่อนเหนือ เจอแหล่งใต้ เข้าให้หล่าว....มันส์ครับ มันตรงที่ผมฟังไม่ทัน..ถ้าพูดช้าก็พอฟังออก แต่ถ้าเมื่อไหร่เขาเพิ่ม speed แล้วล่ะก็ผม เอ๋อ เลยล่ะ .....เรื่องของความเกรงใจมีเรื่องเล่าครับ....มีน้องผู้หญิงคนหนึ่งครับ น้องเขาเป็นพนักงานใหม่  นิสัยผมก็อีกแหละถ้าเจอใครครั้งแรกนี่ผมจะเป็นเสือยิ้มยากก่อนล่ะ ยิ่งเป็นสาวๆด้วยแล้วล่ะก็ผมเล่นบทคนหยิ่งก่อน..ไม่ใช่หยิ่งจริงหรอกครับผมเกรงเขาจะหาว่าเราเจ้าชู้อะไรทำนองนั้น..ส่วนน้องเขาก็ไม่กล้าพูดกับผม บางทีผมก็เห็นน้องเขามองๆมาที่ผมเหมือนกันนะ  แต่ก็คงไม่กล้าคุยกับผม..จนกระทั่งวันสุดท้ายก่อนจะกลับครับ..ผมเจอน้องเขาที่โต๊ะอาหาร นั่งกันอยู่สามคนถ้าไม่คุยก็กะไรอยู่  ผมก็เลยสอบถามน้องเขาว่า..ทำงานมานานหรือยัง..รู้สึกอย่างไรบ้าง..และอีกหลายๆคำถาม..ซึ่งก็เป็นการพูดคุยกันเรื่องทำงาน..น้องเขาบอกว่า “หนูนึกว่าจะไม่ได้คุยกับพี่ซะแล้ว   เคยได้ยินแต่ชื่อพี่ (อ้าวใครมานินทาเราล่ะเนี่ย).. แต่ไม่เคยเห็นหน้า  พอได้เจอกะว่าจะขอเรียนรู้เรื่องการทำงานด้าน HRD ด้วยแต่ไม่กล้าคุยด้วย” ..พอได้ยินน้องเขาพูดเช่นนั้นผมกลับมาคิดว่าเราคงทำหน้าดุมากแน่ๆเลย  จนน้องเขาไม่กล้าทัก...และหลังนั้นผมก็ต้องนั่งตอบคำถามน้องเค้าอีกมากมาย..ดูเหมือนผมจะถูกสัมภาษณ์อย่างงั้นแหละ..แล้วสุดท้ายน้องเค้าบอกว่า “พี่คนใต้เวลาได้รู้จักแล้วจะเป็นกันเองมากนะ ตอนที่ยังไม่ได้คุยเค้าจะเกรงใจ แต่ถ้าได้คุยแล้วเค้าจะเชื่อใจ” ....ผมเชื่อว่าจริงครับ จากที่ผมได้เรียนรู้ครั้งนี้ พออยู่ได้วันที่สี่ เท่านั้นแหละผมรู้จักเกือบครึ่งหนึ่งของโรงงาน แม้ไม่รู้ชื่อแต่พอเดินผ่านก็ได้เห็นรอยยิ้มแล้ว ที่สำคัญคนใต้เป็นคนใจดีมีน้ำใจมากครับ มีหลักฐานยืนยันได้ครับ เพราะก่อนกลับผมได้รับ “จตุครามรามเทพ” เป็นที่ระลึกเกือบยี่สิบองค์ ครับ..ทั้งที่ผมไม่ได้เอ่ยปากขอหรือเช่า  แต่พี่ๆจะถามเลยว่าชอบไหมถ้าชอบจะให้เลย  โอ พระเจ้าเข้าทางโจรอย่างผมเลยครับ  ที่ก็ไว้เชิง ทำเป็นกระมิดกระเมี้ยน แต่ก็รับครับ  รับหมดเลย ฮาๆๆ มีอีกมั๊ยครับ..</p>           สรุปครับ คนใต้เป็นคนใจดี  มีน้ำใจ รักใครรักจริง ถึงแม้จะอยู่ต่างถิ่นต่างภาค ต่างวัฒนธรรม ต่างภาษา แต่ก็เป็นคนไทยด้วยกัน ไม่ว่าเหนือหรือใต้ รักกันไว้เถิดครับ ถ้าไม่เชื่อก็ลองเอาน้ำพริกหนุ่มมากินกับสะตอ ดูซิครับ  อร่อย อย่าบอกใครเชียว ยิ่งเพิ่ม ลูกเนียงเข้าไปอีก..โอ๊ย..มันคือ แซบอีหลีเด้อครับ..