วันนี้คนที่มีหัวใจสีชมพู จะให้ความสำคัญเป็นพิเศษ หลายคนตั้งอกตั้งใจจะหาอะไรๆที่พิเศษมอบให้แก่คนที่มีหัวใจใกล้เคียงกัน ดอกไม้ ดอกกุหลาบยังเป็นสัญลักษณ์ เพื่อทำหน้าที่สื่อสารพูดแทนกันและกัน หลายท่านอาจจะคิดว่า อ้าว! แล้วอีตาบ้าที่อยู่ในป่ามายุ่งอะไรกับเรื่องเด็กๆเขาด้วย อยากจะมีส่วนร่วมเล็กๆน้อยกับวันหวานแหว๋วนี้ใช่ไหม..
อ๋อ ก็ใช่นะสิ
แต่มีแผนการว่าจะมาชวนชาวบล็อกทั้งหลาย รวมทั้งท่านที่โอกาสจะรับของขวัญจนไม่มีมือจะหอบ กับคนที่ไม่มีใครคิดถึงและรำลึกถึงในวันที่หัวใจควรจะพองวับๆๆ แต่กลับเหี่ยวเฉาเหงาหง๋อย ได้รับของขวัญจากผม และจากเพื่อนถึงเพื่อนชาวบล็อกด้วยกัน
เอาอย่างนี้ดีไหมครับ กรุณาเขียนความในใจฝากไปให้เพื่อนที่ท่านรู้จัก รู้สึกอย่างไรก็เล่าๆๆ จะชื่นชม จะชื่นใจ จะชื่นฉายในเรื่องอะไรก็อ้อนอี๋อ๋อกันวันนี้ละ อนุญาตให้ออดอ้อนรำพันเต็มที่ ต่อยอดจากที่ชาวเราได้ขยายความลับ ซึ่งสนุกและประทับใจมาก มาต่อยอดความประทับใจให้เป็นความในใจอีกสักบันไดขั้นหนึ่งดีไหมครับ เมื่อสนิทสนมกันแล้วจะรวมพลังทำอะไรกันก็ง่าย
จะชวนไปเดินขบวนละสิ..
อ๋อ! ไม่ใช่ครับ พวกเราแก้ปัญหาด้วยสมองและสองมือ และเราก็มีวิธีที่จะส่งความปรารถนาดีถึงกัน ภายใต้เครื่องมือต่างๆเช่น
- มีรอยยิ้ม เป็นอาวุธ
- มีความรู้ เป็นยุทธศาสตร์
- มีความสามารถ เป็นกุศโลบาย
- มีความสะดวกสบายใจ เป็นกระบวนการ
- มีถ้อยคำหวานๆ เป็นต้นทุนเบิกนำ
เชิญรับใบคิว แล้วส่งมาได๊เล๊ย
- ครูอ้อย
- ครูขจิต
- ใครจะเป็นแชมป์ เดี๋ยวก็รู้
- เฮ้อ!. หัวใจกรรมการเต้นตึกตั๊กๆๆ
- แล้วครับ เต้นแร ง ขึ้ น น น น
เรื่องจากภาพ
คุณทอง
- เป็นแมวเพศเมียคลอเคลียไม่ยอมห่าง
- เป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่ใกล้ชิดกันมาตลอด
- แอบดูในขณะที่นอน คุณทองจะนอนอุตุอย่างมีความสุข
- นานๆจะเหยียดขายืดตัวหาวสักที่หนึ่ง
- ถ้าเดินออกจากห้องจะเดินตาม หมอบอยู่ห่างๆ
- ตอนนี้ตั้งท้อง อีกหน่อยคงมีทองจูเนียร์ออกมา
- เห็นแมวมีความสุขแบบง่ายๆ ก็อยากจะเป็นแมวบ้าง
- แต่ก็นอนเป็นเพื่อนแมวไม่ได้ เพราะยังไม่ได้ตอบบล็อกคนสวยใจดีทั้งหลายที่ทะยอยส่งมา
- แต่..ไม่นอนก็เป็นสุขได้ ถ้าพวกเราเข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน
เรียน คุณพ่อครูบาฯ
ขออนุญาต มารับบัตรคิวคนแรกเลยนะคะ
ถึงเธอคนนั้น
จริง ๆ แล้ว ไม่ว่าวันนี้ หรือ วันไหน ๆ ของเธอ ก็คงจะเหมือนทุก ๆ วัน เพราะเธอไม่เคยให้ความสำคัญกับมันอยู่แล้ว คงไม่อวยพรให้เธอมีความสุข หรือ ค้นพบความสุขหรอกนะคะ เพราะเธอคงจะสุขตลอดเวลาอยู่แล้ว
แต่สิ่งหนึ่งที่อยากจะฝากคือ อยากให้เธอดูแลรักษาสุขภาพด้วย ถึงแม้เธอจะคิดอยู่เสมอว่าเธอคงไม่มีค่าสำหรับใคร ๆ และคงไม่มีใครเห็นคุณค่าของเธอ
แต่อยากบอกว่า อย่างน้อย ฉันคนหนึ่งหละที่เห็นคุณค่าของเธอ และเธอยังคงมีค่าสำหรับฉันอยู่เสมอ
ขอบคุณพ่อครูบาฯ มากค่ะ ที่เปิดโอกาสให้เขียนความรู้สึก ถึงคนที่เราอยากบอกความรู้สึกแก่เขา ถึงแม้เขาจะไม่มีโอกาสได้รับรู้ หรือได้มาอ่านมันก็เถอะค่ะ
เฮ้อ วันนี้ เป็นอะไรที่สบายใจสุด ๆ ค่ะ พ่อขา
เยี่ยมมาก สาวตาคมจากแดนใต้
เรียน คุณพ่อครูบาฯ
ขอบคุณมากค่ะ สำหรับกำลังใจที่มีให้เสมอมา (ได้รับสิ่งดี ๆ อีกเล่มหนึ่ง ที่คุณพ่อครูบาฯ ส่งมาให้แล้วนะคะ)
เดี๋ยวจะแวะมาทักทายช่วงพักกลางวันนะคะ ตอนนี้ ได้กำลังใจสุด ๆ แล้ว ขอลุยงานก่อนนะคะ คุณพ่อ
2. วาเลนไทน์ที่จะมาถึง เป็นวันเกิดของคนสำคัญสองคนในชีวิต คนแรกเป็นเพื่อนรักตอนสมัยมัธยมชื่อมุกดาที่ตอนนี้อยู่อเมริกา สุดแสนไกล อีกคนเป็นหนุ่ม(ไม่)น้อยหน้าใส ชื่ออำนวย นักวิชาการสาธารณสุข ของอำเภอพะโต๊ะ ชีวิตอุทิศ เพื่องานและหัวใจมีไว้เพื่อสังคม อยากบอกคุณทั้งสองคนว่า.. ถึงแม้ระยะทาง จะกั้นกลางระหว่างความห่างของเราไว้ แต่อยากให้รู้ว่า.. ทุกความห่วงใย ยังคงส่งถึงกัน !!!
3. ท้ายสุดขอบคุณ ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ ที่มีเวทีให้อรุฎา ได้บอกถึงความในใจ กับคนสำคัญ
เรียน ท่านครูบา
ชอบมากเลยค่ะกับคำพูดว่า "แก้ปัญหาด้วยสมองและสองมือ" อ่านแล้วได้กำลังใจเลยค่ะ Print เก็บไว้แล้วค่ะ
เรียนท่านครูบา
ราณี เป็นคนเขียนกลอนไม่เก่ง คิดต่อคำก็ไม่เก่ง แต่ก็ขอต่ออาจารย์อีกอันนึงนะค่ะ
มีสติ เป็นปัญญา
ดีใจที่อาจารย์ชอบ
อ้าว! แล้วอาจารย์ไม่ช่วยเติมอะไรเด็ดๆให้เพื่อนๆในวันนี้หรือครับ
จิ๊ดหนึ่งก็ยังดีเน๊าะอาจารย์เน๊าะ..
ตายแล้ว!!!!...วาเลนไทน์แล้วหรือนี่
ใครจะสมัครใจให้ผมบอกรักบ้างครับ
ฝากบอกรักแมวชื่อทองได้ไหมคะ...อิอิ...
เมี๊ยว! เมี๊ยว!!
มากกว่ารัก มีให้ใครคนหนึ่ง
มากกว่าซึ้งมีให้ใครคนนี้
มากกว่าบูชามีให้ทุกนาที
ใครคนนี้คือพ่อครูสุทธินันท์
โอ้ย! ปลิ้มครับปลิ้ม
ความรัก..มองไม่เห็นด้วยตา แต่สัมผัสได้ด้วยใจ
โห...อาจารย์lioness คมมากค่ะ