GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

วันวาเล่นทาย(ใจ)

หลายท่านอาจจะคิดว่า อ้าว! แล้วอีตาบ้าที่อยู่ในป่ามายุ่งอะไรกับเรื่องเด็กๆเขาด้วย อยากจะมีส่วนร่วมเล็กๆน้อยกับวันหวานแหว๋วนี้ใช่ไหม..

 

วันนี้คนที่มีหัวใจสีชมพู จะให้ความสำคัญเป็นพิเศษ หลายคนตั้งอกตั้งใจจะหาอะไรๆที่พิเศษมอบให้แก่คนที่มีหัวใจใกล้เคียงกัน ดอกไม้ ดอกกุหลาบยังเป็นสัญลักษณ์ เพื่อทำหน้าที่สื่อสารพูดแทนกันและกัน           หลายท่านอาจจะคิดว่า อ้าว ! แล้วอีตาบ้าที่อยู่ในป่ามายุ่งอะไรกับเรื่องเด็กๆเขาด้วย อยากจะมีส่วนร่วมเล็กๆน้อยกับวันหวานแหว๋วนี้ใช่ไหม ..

  อ๋อ ก็ใช่นะสิ   

แต่มีแผนการว่าจะมาชวนชาวบล็อกทั้งหลาย รวมทั้งท่านที่โอกาสจะรับของขวัญจนไม่มีมือจะหอบ กับคนที่ไม่มีใครคิดถึงและรำลึกถึงในวันที่หัวใจควรจะพองวับๆๆ แต่กลับเหี่ยวเฉาเหงาหง๋อย ได้รับของขวัญจากผม และจากเพื่อนถึงเพื่อนชาวบล็อกด้วยกัน  

เอาอย่างนี้ดีไหมครับ กรุณาเขียนความในใจฝากไปให้เพื่อนที่ท่านรู้จัก รู้สึกอย่างไรก็เล่าๆๆ จะชื่นชม จะชื่นใจ จะชื่นฉายในเรื่องอะไรก็อ้อนอี๋อ๋อกันวันนี้ละ อนุญาตให้ออดอ้อนรำพันเต็มที่ ต่อยอดจากที่ชาวเราได้ขยายความลับ ซึ่งสนุกและประทับใจมาก มาต่อยอดความประทับใจให้เป็นความในใจอีกสักบันไดขั้นหนึ่งดีไหมครับ  เมื่อสนิทสนมกันแล้วจะรวมพลังทำอะไรกันก็ง่าย   

จะชวนไปเดินขบวนละสิ ..  

อ๋อ! ไม่ใช่ครับ พวกเราแก้ปัญหาด้วยสมองและสองมือ และเราก็มีวิธีที่จะส่งความปรารถนาดีถึงกัน ภายใต้เครื่องมือต่างๆเช่น 

  • มีรอยยิ้ม เป็นอาวุธ
  • มีความรู้ เป็นยุทธศาสตร์
  • มีความสามารถ เป็นกุศโลบาย
  • มีความสะดวกสบายใจ เป็นกระบวนการ
  • มีถ้อยคำหวานๆ เป็นต้นทุนเบิกนำ

  เชิญรับใบคิว   แล้วส่งมาได๊เล๊ย

  • ครูอ้อย
  • ครูขจิต
  • ใครจะเป็นแชมป์ เดี๋ยวก็รู้   
  • เฮ้อ !. หัวใจกรรมการเต้นตึกตั๊กๆๆ
  • แล้วครับ เต้นแร ง ขึ้ น น น น

เรื่องจากภาพ

คุณทอง

  • เป็นแมวเพศเมียคลอเคลียไม่ยอมห่าง
  • เป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่ใกล้ชิดกันมาตลอด
  • แอบดูในขณะที่นอน คุณทองจะนอนอุตุอย่างมีความสุข
  • นานๆจะเหยียดขายืดตัวหาวสักที่หนึ่ง
  • ถ้าเดินออกจากห้องจะเดินตาม หมอบอยู่ห่างๆ
  • ตอนนี้ตั้งท้อง อีกหน่อยคงมีทองจูเนียร์ออกมา
  • เห็นแมวมีความสุขแบบง่ายๆ ก็อยากจะเป็นแมวบ้าง
  • แต่ก็นอนเป็นเพื่อนแมวไม่ได้ เพราะยังไม่ได้ตอบบล็อกคนสวยใจดีทั้งหลายที่ทะยอยส่งมา
  • แต่..ไม่นอนก็เป็นสุขได้ ถ้าพวกเราเข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 78093
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 14
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (14)

 
คุณ รัตติยา เขียวแป้น เมื่อ อ. 13 ก.พ. 2550 @ 08:28 จาก 202.12.74.8 ลบ

เรียน คุณพ่อครูบาฯ

       ขออนุญาต มารับบัตรคิวคนแรกเลยนะคะ

       ถึงเธอคนนั้น

           จริง ๆ แล้ว ไม่ว่าวันนี้ หรือ วันไหน ๆ ของเธอ ก็คงจะเหมือนทุก ๆ วัน เพราะเธอไม่เคยให้ความสำคัญกับมันอยู่แล้ว คงไม่อวยพรให้เธอมีความสุข หรือ ค้นพบความสุขหรอกนะคะ  เพราะเธอคงจะสุขตลอดเวลาอยู่แล้ว

         แต่สิ่งหนึ่งที่อยากจะฝากคือ อยากให้เธอดูแลรักษาสุขภาพด้วย ถึงแม้เธอจะคิดอยู่เสมอว่าเธอคงไม่มีค่าสำหรับใคร ๆ และคงไม่มีใครเห็นคุณค่าของเธอ

             แต่อยากบอกว่า อย่างน้อย ฉันคนหนึ่งหละที่เห็นคุณค่าของเธอ  และเธอยังคงมีค่าสำหรับฉันอยู่เสมอ

           ขอบคุณพ่อครูบาฯ มากค่ะ ที่เปิดโอกาสให้เขียนความรู้สึก ถึงคนที่เราอยากบอกความรู้สึกแก่เขา ถึงแม้เขาจะไม่มีโอกาสได้รับรู้ หรือได้มาอ่านมันก็เถอะค่ะ

        เฮ้อ  วันนี้ เป็นอะไรที่สบายใจสุด ๆ ค่ะ พ่อขา

        เยี่ยมมาก สาวตาคมจากแดนใต้

  • เธอไม่ได้คมเฉพาะที่แววตา
  • ความคิดเธอก็คม บาดเราเลือดซิบๆ
  • ใครมีเทนโซพลาสบ้างขอหน่อย
  • ความตั้งใจเธอคมกริบยิ่งกว่ามีดใบโกนยินเลสต์
  • ความหวังดีต่อเพื่อนมนุษย์เธอ คมคายมาก
  • โชคดีสาวน้อย จากแดนใต้ หวังใจว่าเธอจะผ่องแผ้วผ่องใสในวันอิ่มสุขนี้
  • ยินดีมาก ที่ได้ยินว่า
  • ..วันนี้เป็นวันอะไรที่สบายใจสุดๆ
  • ยินดีด้วยจริงๆ

เรียน คุณพ่อครูบาฯ

      ขอบคุณมากค่ะ สำหรับกำลังใจที่มีให้เสมอมา (ได้รับสิ่งดี ๆ อีกเล่มหนึ่ง ที่คุณพ่อครูบาฯ ส่งมาให้แล้วนะคะ)

       เดี๋ยวจะแวะมาทักทายช่วงพักกลางวันนะคะ  ตอนนี้ ได้กำลังใจสุด ๆ แล้ว ขอลุยงานก่อนนะคะ คุณพ่อ

  1. เข้ามาขอร่วมบอกเล่าเรื่องราวด้วยคน-จากสาวหน้ามล เมืองฝนแปดแดดสี่ ที่..
  • มีรอยยิ้ม เป็นอาวุธ
  • มีความรู้ เป็นยุทธศาสตร์
  • มีความสามารถ เป็นกุศโลบาย
  • มีความสะดวกสบายใจ เป็นกระบวนการ
  • มีถ้อยคำหวานๆ เป็นต้นทุนเบิกนำ

    2.  วาเลนไทน์ที่จะมาถึง เป็นวันเกิดของคนสำคัญสองคนในชีวิต คนแรกเป็นเพื่อนรักตอนสมัยมัธยมชื่อมุกดาที่ตอนนี้อยู่อเมริกา สุดแสนไกล อีกคนเป็นหนุ่ม(ไม่)น้อยหน้าใส ชื่ออำนวย นักวิชาการสาธารณสุข ของอำเภอพะโต๊ะ ชีวิตอุทิศ เพื่องานและหัวใจมีไว้เพื่อสังคม อยากบอกคุณทั้งสองคนว่า.. ถึงแม้ระยะทาง จะกั้นกลางระหว่างความห่างของเราไว้ แต่อยากให้รู้ว่า.. ทุกความห่วงใย ยังคงส่งถึงกัน !!!

    3. ท้ายสุดขอบคุณ ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ ที่มีเวทีให้อรุฎา ได้บอกถึงความในใจ กับคนสำคัญ

P
Ranee เมื่อ อ. 13 ก.พ. 2550 @ 11:44 จาก 203.113.115.156 ลบ

เรียน  ท่านครูบา

ชอบมากเลยค่ะกับคำพูดว่า "แก้ปัญหาด้วยสมองและสองมือ"  อ่านแล้วได้กำลังใจเลยค่ะ Print เก็บไว้แล้วค่ะ

เรียนท่านครูบา

      ราณี เป็นคนเขียนกลอนไม่เก่ง คิดต่อคำก็ไม่เก่ง แต่ก็ขอต่ออาจารย์อีกอันนึงนะค่ะ

         มีสติ  เป็นปัญญา

ดีใจที่อาจารย์ชอบ

อ้าว! แล้วอาจารย์ไม่ช่วยเติมอะไรเด็ดๆให้เพื่อนๆในวันนี้หรือครับ

จิ๊ดหนึ่งก็ยังดีเน๊าะอาจารย์เน๊าะ..

ตายแล้ว!!!!...วาเลนไทน์แล้วหรือนี่

ใครจะสมัครใจให้ผมบอกรักบ้างครับ

ฝากบอกรักแมวชื่อทองได้ไหมคะ...อิอิ...

  • ฝากบอกว่ารักแผ่นดินไทย
  • พร้อมทำทุกอย่างเพื่อทดแทนคุณแผ่นดินครับพ่อ
  • รักชาวblogger ทุกท่านครับ(หวานไปไหมครับ)
  • รักเขาแล้วค่ะ 
  • หนิงรักเขาแล้วค่ะ
  • อ๋อ...ใครหรอคะ
  • ไม่คิดจะบอกหรอกค่ะ  (อุบไว้ให้ทาย  อิอิ)
  • รักนะจุ๊บๆ
  • รักทุกคนครับ และขอให้สงบสุข

 

มากกว่ารัก  มีให้ใครคนหนึ่ง

มากกว่าซึ้งมีให้ใครคนนี้

มากกว่าบูชามีให้ทุกนาที

ใครคนนี้คือพ่อครูสุทธินันท์

โอ้ย! ปลิ้มครับปลิ้ม

     ความรัก..มองไม่เห็นด้วยตา แต่สัมผัสได้ด้วยใจ

           

โห...อาจารย์lioness คมมากค่ะ