อะไรจะดีไปกว่าการยิ้มล่ะ
ฉันมาถึงสุรินทร์เช้านี้เอง การไปเยี่ยมเพื่อนที่ อ.ท่าศาลา จ.นครศรีธรรมราช ครั้งนี้ประทับใจมากตั้งแต่นาทีแรกที่ลงจากรถทัวร์
<p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'> เรากับเพื่อนบอกน้องเจ้าหน้าที่รถไปแล้วว่า เราจะลงที่หน้า ม.วลัยลักษณ์ แต่น้องเขาหลับและเราก็ชะล่าใจ รถเลยพาเราเลยไป 5 กิโล ถึงทางแยกเข้า ท่าศาลา ตอนตีห้าครึ่ง จริงๆบอกให้น้องแป้นที่ทำงานในวลัยลักษณ์มารอหน้ามหาลัย น้องก็ลืมเอาโทรศัพท์มาด้วยก็ติดต่อกันไม่ได้ และน้องก็รอ ต่างคนต่างรอ...<br><span> </span>เราสองคนข้ามฝั่งมา ว่าจะรอรถประจำทาง แต่ มันไม่สว่างดี อย่างนี้ คงนานกว่าจะมีรถมา</span></p><p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'> <span style="background-color: #ccffcc">ฉันก็เลยจะโบกรถ ใช้วิชาสมัยเรียนปัตตานี มองหารถเห็นเป้าหมาย แล้วก้าวไปข้างหน้า อย่างมั่นใจ โบกมือไหวๆ ส่งกระแสจิตคะ บอกว่า</span></span></p> <p style="margin-left: 18pt; background-color: #ccffcc" class="MsoNormal"><span> </span>“<span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'> จอดรับ เราหน่อยซิ </span>“<span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span></span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'><span style="background-color: #ccffcc"> รถปิคอัพบรรทุกของเต็มท้ายรถ จอดจริงๆ จอดแบบไม่ลังเล ...ไม่น่าเชื่อ ภาคใต้ ยังเอื้ออาทรต่อคนโบกรถเหมือนเดิม มองกันไม่เห็นขนาดนี้ และฉันก็มาซอยผมสั้นกุดแบบผู้ชายอีก</span> สองสาวแบกเป้คนละใบ....เราวิ่งไปคุยกับคนขับอย่างกระหืดกระหอบ รบกวนให้ไปส่งเราที่ หน้า มหาลัยวลัยลักษณ์ด้วย จากนั้นเราก็ตะกาย ปืนขึ้นกะบะท้ายรถ โต้ลมชมฟ้า คุยกันเองระลึกความหลังกันสองคนอย่างมีความสุข </span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>ถึงหน้ามหาวิทยาลัย เราก็รีบปีนลงจากรถ ไปกราบงามๆกับพี่ขับรถ พี่ขับรถเห็นหน้าเราชัดเจนก็ยิ้มๆหัวเราะๆ...อะไรจะดีไปกว่าการยิ้มล่ะ</span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>จ<span style="background-color: #ffff99">ากนั้น ก็มานั่งรอที่ศาลา รอนานก็เลยนอนรอเลยคะ ต่างคนต่างนอนกันคนละเสา อากาศก็เย็นๆสบายดี </span>พอดีมีรถเก๋งผ่านมาและจะผ่านไปด้วย ฉันลุกขึ้น น้องคนขับรถก็จำได้ จอดรถ ก็วิ่งกันมากอดกันใหญ่.....แฮ่ รอดตาย......</span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"> </p>