ติดต่อ

  ติดต่อ

เรื่องของชีวิต..ยากนักที่จะอธิบาย (2)

  งานก็มาก นับวันยิ่งมาก นับวันยิ่งลึกล้ำ แต่ยิ่งมากกว่าและลึกล้ำกว่า คืองานของชีวิต รู้จักจับหยิบมัน ก็จะรู้ค่า และสนุกกับมันเสมอ  
หลังจากที่ครูอ้อยเล่าเรื่องเพื่อนมาขอความช่วยเหลือ  ซึ่งท่านผู้อ่านจะอ่านทบทวนได้ในบันทึกเรื่อง  เรื่องของชีวิต..ยากนักที่จะอธิบาย  
เพื่อนของครูอ้อยคนนี้  ปกติแล้วเป็นคนที่จริงจังกับการทำงานมาก  หมายถึง  เข้มแข็งในการทำงาน  ซื่อสัตย์และตรงไปตรงมา  
เธอพูดมาครั้งหนึ่งว่า   " ชีวิตของคนเรา  มันไม่ได้ราบเรียบนะ  "  เหมือนเธอรู้เรื่องของชีวิตได้ดี 
แต่เช้าวันนี้เธอเหมือนหมดกำลังใจ  อะไรทำให้เธอเป็นอย่างนี้  ครูอ้อยสงสัย  เธอพูดอ้อมไปมาหลายครั้งโดยไม่เล่าความจริงให้ครูอ้อยฟังทั้งหมด  ยิ่งฟังครูอ้อยก็ยิ่งงง 
แต่ครูอ้อยก็ไม่ได้ปล่อยทิ้งไว้  ยังคงคลายปมของความสงสัยได้มาข้อหนึ่ง  คือ เรื่องของครอบครัว 
ครอบครัวเป็นศูนย์กลางของชีวิต   หากครอบครัวเป็นอย่างนี้  เธออาจจะไม่มีที่พึ่งทางใจ  ทั้งๆที่เธอเป็นตัวของเธอเอง  เรื่องทั้งหลายที่ผ่านมา  มันเกิดจากการกระทำที่เรียกว่า  " กรรม "  หากทำกรรมดี  ผลดีก็ตอบแทน   หากทำกรรม  ไม่ดี  ผล  ไม่ดี  ก็ตอบแทนเช่นกัน 
เธอยังร้องไห้เมื่อพูดถึง  แม่ของเธออีก

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 77543, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก

  คำสำคัญ (keywords): siriporndiaryครูอ้อยkruooy

ความเห็น (6)

  • อย่าร้องไห้บอกใจว่าจงอย่า
  • คิดถึงความ...หลังผ่านมาน่าเสียขวัญ
  • ข้างหน้ามีสิ่งที่ทำอีกร้อยพัน
  • สิ่งเดียวคือมุ่งมั่นเดินต่อไป

มาแอบอ่านบันทึกครับ

สวัสดีค่ะคุณ นมินทร์ (นม.)

  • ครูอ้อยก็ปลอบขวัญเพื่อน  เหมือนอย่างที่คุณ นมินทร์ (นม.) แนะนำค่ะ   ในคราวที่เธอมาอยู่กับครูอ้อย  ได้คุยกัน  ปลอบขวัญกัน  เธอก็คลายความเศร้าไปได้บ้าง
  • แต่หากเธออยู่คนเดียวที่บ้าน  เธอก็ขวนขวายอยากจะคุยกับครูอ้อยในวันรุ่งขึ้นอีก
  • ก็ดีนะคะได้ช่วยเหลือ  เพื่อนจะได้มีกำลังใจค่ะ

ขอบคุณค่ะ  ที่แวะมาแอบอ่าน

paew
เขียนเมื่อ 
เมื่อวานได้คุยทักทายกับครูอ้อย...เมื่อได้ยินเสียงก็ทราบแล้วค่ะว่าทำไม เพื่อนครูอ้อยจึงขอให้ครูอ้อยช่วยเหลือ.....คุณครูอ้อยใจดี และอบอุ่นค่ะ
  • สวัสดีครับ..ครูอ้อย..
  • ผมแวะมาแลกเปลี่ยนบันทึกนี้ด้วยบทกวีบางเบาของผมนะครับ

เป็นเช่นนี้แหละชีวิต

ลองถูกลองผิดไม่เว้นวาย

บางวันร่ำไห้ฟูมฟาย

บางวันกรีดกรายเริงร่า

เป็นเช่นนี้แหละชีวิต

บางสิ่งมืดมิดชวนค้นหา

บางอย่างสว่างกระจ่างตา

กลับไกลเกินกว่าจะเข้าใจ

เป็นเช่นนี้แหละชีวิต

เกินลิขิตนิยามใด

สักวันเจ้าจักเข้าใจ

หรืออาจไม่..เข้าใจเลย

 

สวัสดีค่ะคุณ  paew

  • เมื่อวานตอนเย็น   ครูอ้อยไม่คาดคิดที่จะได้ยินเสียงเพื่อนใน G2K  ทุกท่านเสียงน่ารักค่ะ 
  • คุณแป๋ว   คุณเมตตา  คุณขจิต  น้องหนิง  และคุณหมอ JJ  เสียงหล่อ 
  • ทุกท่านน่ารัก  อิจฉา  น้องอึ่งอ๊อบจังค่ะ  เมื่อไหร่ครูอ้อยจะมีโอกาสบ้างหนอ....

สวัสดีค่ะคุณ  แผ่นดิน

  • ครูอ้อยถึงไม่คิดอะไรเกินไปกว่า หนึ่งวันนี้
  • ครูอ้อยถึงไม่ทำอะไรเกินไปกว่าทำวันนี้ให้ดีที่สุด
  • ครูอ้อยถึงไม่คาดหวังอะไร  ทั้งในชาตินี้หรือถ้ามีชาติหน้า

ขอบคุณค่ะ  คำประพันธ์ที่ไพเราะและมีความหมายค่ะ