งานก็มาก นับวันยิ่งมาก นับวันยิ่งลึกล้ำ แต่ยิ่งมากกว่าและลึกล้ำกว่า คืองานของชีวิต รู้จักจับหยิบมัน ก็จะรู้ค่า และสนุกกับมันเสมอ
หลังจากที่ครูอ้อยเล่าเรื่องเพื่อนมาขอความช่วยเหลือ  ซึ่งท่านผู้อ่านจะอ่านทบทวนได้ในบันทึกเรื่อง  เรื่องของชีวิต..ยากนักที่จะอธิบาย  
เพื่อนของครูอ้อยคนนี้  ปกติแล้วเป็นคนที่จริงจังกับการทำงานมาก  หมายถึง  เข้มแข็งในการทำงาน  ซื่อสัตย์และตรงไปตรงมา  
เธอพูดมาครั้งหนึ่งว่า   " ชีวิตของคนเรา  มันไม่ได้ราบเรียบนะ  "  เหมือนเธอรู้เรื่องของชีวิตได้ดี 
แต่เช้าวันนี้เธอเหมือนหมดกำลังใจ  อะไรทำให้เธอเป็นอย่างนี้  ครูอ้อยสงสัย  เธอพูดอ้อมไปมาหลายครั้งโดยไม่เล่าความจริงให้ครูอ้อยฟังทั้งหมด  ยิ่งฟังครูอ้อยก็ยิ่งงง 
แต่ครูอ้อยก็ไม่ได้ปล่อยทิ้งไว้  ยังคงคลายปมของความสงสัยได้มาข้อหนึ่ง  คือ เรื่องของครอบครัว 
ครอบครัวเป็นศูนย์กลางของชีวิต   หากครอบครัวเป็นอย่างนี้  เธออาจจะไม่มีที่พึ่งทางใจ  ทั้งๆที่เธอเป็นตัวของเธอเอง  เรื่องทั้งหลายที่ผ่านมา  มันเกิดจากการกระทำที่เรียกว่า  " กรรม "  หากทำกรรมดี  ผลดีก็ตอบแทน   หากทำกรรม  ไม่ดี  ผล  ไม่ดี  ก็ตอบแทนเช่นกัน 
เธอยังร้องไห้เมื่อพูดถึง  แม่ของเธออีก