การทำงานเกือบจะทุกอย่าง เท่าที่ผมลองสังเกตุดูแล้ว พบว่า  มนุษย์เงินเดือนที่จะต้องส่งรายงานต่อผู้บังคับบัญชา ส่งรายงานต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง โดยทั่วไปในโลกแห่งความเป็นจริงแล้วมีอยู่ด้วยกัน 2 แบบ ดังนี้

แบบที่ 1 คิดนอกกรอบ

คิดนอกกรอบ ในที่นี้ผมขอยกเว้นที่คิดเรื่องเชิงสร้างสรรค์ คิดดีมีประโยชน์ โดยไม่ผิดกฏ ระเบียบ เอาไว้นอกเหนือการอธิบายตรงนี้ .....การคิดนอกกรอบในอีกมุมมองความจริงอีกด้านหนึ่ง มีอยู่ว่าคนในกลุ่มนี้โดยพื้นฐานแล้วเขาชอบเป็นตัวของตัวเอง คือไม่ชอบให้ใครมากำชับ หรือสั่งการ ว่าจะต้องทำตามที่สั่ง มีรูปแบบ มีแบบฟอร์มให้ก็ไม่เอา ฉันจะคิดและทำของฉันอย่างนี้ อย่างนี้เป็นต้น แต่การทำงานไม่ว่าแวดวงใดก็ตามย่อมมีระบบ ระเบียบ เป็นตัวกำหนดกรอบเหล่านี้ไว้กว้างๆ ซึ่งหมายความว่า จะทำอะไรก็ได้ที่เกิดสัมฤทธิผลกับตนเอง งาน และองค์กรที่สังกัดอยู่ หาใช่จะทำได้ตามสะดวกสบาย จนไร้กรอบ ไร้ซึ่งวัฒนธรรมที่ดีงาม ไร้ซึ่งความรับผิดชอบ ขาดจรรยาบรรในวิชาชีพ

แบบที่ 2 มีกรอบแต่ไม่คิด

เป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับแบบที่ 1 คือมีกฏ ระเบียบที่ดีมีความยืดหยุ่นได้ ให้อิสระการทำงานมากมาย มีทรัพยากรและงบประมาณเพียงพอ แต่ก็ยังไม่คิดให้นอกกรอบถึงวิธีการทำงานที่ดีกว่านี้มาปรับใช้ ...คนกลุ่มนี้ชอบให้สั่งการ ต้องคอยกำชับ มีรูปแบบที่เห็นเป็นรูปธรรมที่ชัดเจน เช่น 1+1 จะต้องเท่ากับ 2 เท่านั้น เป็นอย่างอื่นไม่ได้ ฉันจะไม่เชื่อ หน่วยงานหรือองค์กรต้องการอะไร อย่างไร จะต้องมีรูปแบบให้ แล้วก็กำหนดขั้นตอน 1-2-3 มาให้ด้วยจะดีมากเลย มีกฏระเบียบแนวปฏิบัติ (ที่เคยชิน) อย่างชัดเจน ทำแล้วไม่ผิดกฏ ไม่ผิดครรลอง และที่สำคัญต้องถูกใจฉันด้วยน่ะ ถ้าจะให้ฉันคิด หากต้องการให้ฉันทำได้มากกว่านี้ก็ เพิ่มเงิน เพิ่มสวัสดิการให้ด้วยยิ่งดี ...ภาพเหล่านี้เป็นเพียงตัวอย่างที่อาจพบในหลายองค์กร

ข้อสังเกตุทั้ง 2 แบบ เป็นเรื่องปกติธรรมดาของการทำงานครับ ซึ่งความคิดนี้อาจจะผิด-จะถูกอย่างไร ถือเป็นความคิดเห็นส่วนตัวครับ ไม่เกี่ยวกับทฤษฎี ไม่เกี่ยวกับองค์กรใดๆ ทั้งสิ้น