การสอนแบบตายตัวกับการสอนแบบเน้นคนไข้ศูนย์กลาง

  สอนแบบไหนดีน้า  

มานั่งทบทวนตัวเองหลังมีเวลาว่าง

การประชุมบ่อยๆ บ่อยๆ ทำให้ตัวเองรู้จักค่าของเวลามากขึ้น ว่าเดี๋ยวจะไม่มีเวลาแล้วนะ เหอๆ ทุกวันนี้กลายเป็นเช้านั่งอ่านเนื้อหาประชุม บ่ายเข้าประชุม จนหัวหมุนไม่มีเวลานึกเรื่องมาเขียนบันทึกเหมือนเดิมอีก

และที่รู้สึกอายอย่างหนึ่ง คือ คุณหมออรุณช่วยดำเนินการเรื่องต่างๆ มากมายในที่ประชุมเบาหวาน แต่ผมรู้สึกได้ดำเนินการน้อยมาก ของตัวเองยังทำไม่เรียบร้อยดีเลย เนื้อหาที่เตรียมสอนยังไม่ได้พิมพ์ภาษาไทยออกมาสักที

ผมคงต้องบริหารเวลาให้มากกว่านี้แล้ว

เมื่อวานนี้ประชุมเรื่องเบาหวาน ผมก็นั่งนึกไปเรื่อยๆ ได้ความเห็นพี่ๆ หลายท่านเรื่องการสอนคนไข้เบาหวาน

การสอนแบบตายตัวกับการสอนแบบเน้นคนไข้ศูนย์กลางทั้ง 2 แบบมีข้อดีข้อเสียต่างกัน

ข้อดีของแบบตายตัว (จากหมออรุณครับ) คือ

  • คนสอนคุมเกมส์ได้ว่าจะให้ดำเนินการยังไง
  • เนื้อหาสอนได้ครบ
  • สำคัญ คือ ถ้าเราไม่รู้คนไข้แบบไหนเราสอนแบบรวมไปหมดจะคลุมได้ดีกว่า
  • เหมาะกับเคสที่มีเวลาสอนจำกัด

ข้อเสียแบบไม่ตาย เอ้ย คนไข้ศูนย์กลาง

  • ตรงข้ามกับแบบตายตัวพอดีเลยครับ ไม่ว่า คนสนคุมไม่ได้ว่าจะพูดอะไร
  • เนื้อหาอาจได้ไม่ครบ แปรตามเรื่องที่คนไข้ถามไปเรื่อย
  • ถ้าคุมไม่ได้อาจกลายเป็นการเปิดให้คนไข้พูดสัพเพเหระไป
  • ต้องใช้เวลสอนนาน กล่าวคือ รอคนไข้หายสงสัยค่อยเดินเรื่องต่อไปได้

อ่านเองแล้วรู้สึกเเปลกๆ เหมือนกัน...เอาละครับหมดเวลาพอดีขอตัวกลับบ้านก่อนนะครับ เย้ๆ เลิกเวรแล้ว

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ห้องผู้ป่วยในกับวันอันแสนหวาน

คำสำคัญ (Tags)#เบาหวาน#เวลา#การสอนคนไข้

หมายเลขบันทึก: 76082, เขียน: 03 Feb 2007 @ 13:04, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 17:15, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (1)

หาทางให้คนไข้ที่ปฏิบัติตัวเองได้ดีมีโอกาสสอนผู้อื่นน่าจะทำให้งานเราลดลงและผลงานจะดีขึ้น   เป็นข้อคิดเพิ่มเติมค่ะ