สัปดาห์ที่ผ่านมาก็ดังที่พี่โอ๋เล่าไว้ในบันทึกบ้างแล้ว ทำให้ผู้เขียนแทบจะไม่มีเวลาได้นึก ได้คิด ได้เขียน บันทึกเลย แต่ก็ได้อ่านบันทึกของท่านอื่น ๆ บ้าง เพราะสำหรับผู้เขียนเป็นสัปดาห์ที่..... 
  • โหดส์-ห้องเค็มเรานับเฉพาะคนทำ Lab. จำนวน 13 ชีวิต วันจันทร์หยุดไป 4 คน (เหลือ 9ไม่นับอาจารย์ไม่งั้นก็ 5 คน) กับปริมาณงานที่มากเหมือนเดิม การทำงานก็เลยหฤโหดพอสมควร แต่พวกเราก็บ่ยั่นค่ะ ตั้งหน้าตั้งตาทำ ๆ และทำ บรรยากาศก็เลยเงียบเหงาและวังเวง น่ากลัว ผู้เขียนไม่ค่อยคุ้นเลยค่ะ โดยเฉพาะช่วงบ่ายที่มีประชุม ER อีกเหลือคนทำงานอยู่ 5 คน ผลก็คือ
  • ฮา-อย่างที่พี่โอ๋เล่าไว้ค่ะ เบอร์ Lab. มีแค่ 5 ตัว ผู้เขียนดันไปเขียน(เพิ่ม) HN คนไข้เป็น 8 ตัว ตาก็ลายเป็นพิเศษ สงสัยต้องตัดแว่นซะก็ไม่รู้ จริง ๆ ตั้งแต่ทำงานมาตัวเองก็ทำเปิ่น  ๆ ไว้หลายอย่างมากแต่ที่อายสุด ๆ ก็ตอนที่เริ่มทำงานใหม่ ๆ วันนั้นตัวเองมาช่วยอยู่เวร(แต่ได้ดังค์) เพราะไฟดับผล Lab. ไม่สามารถ on line ได้ ผู้เขียนต้องคอยรับโทรศัพท์ตลอดเวลาทั้งสองเครื่อง เผอิญผู้ป่วยมาส่ง Lab. (หลอดเลือดและใบ Lab.) ผู้เขียนก็เปิดหน้าต่าง พร้อมพูด(เสียงดัง) ไปแบบไม่รู้ตัวว่า..Hello Lab. Chem.  เล่นเอาผู้ป่วยก็งง คนที่อยู่เวรด้วยก็งง แล้วตามมาด้วยเสียงหัวเราะกันตลอดทั้งวัน ด้วยความที่อายมาก ขอให้พี่เขาอย่าบอกใคร ช่วยเก็บไว้เป็นความลับ พี่เขารักษาความลับได้ดีมาก แม้จะมีคนพยายาม(หลอก)ถามก็ไม่บอก สุดท้ายผู้เขียนก็ใจอ่อนยอมบอกเองเมื่อเวลาผ่านไปหลายปี...ต่อมาพี่บางคนก็ได้เล่าให้ฟังบ้างเหมือนกันว่า...ตอนอยู่บ้านเสียงโทรศัพท์ดัง พี่เขาก็บอกเหมือนกัน สวัสดีครับ ห้อง Lab. Chem ครับ แม้ภรรยาโทรมาก็เถอะ !!
  • มันส์ กับการเรียนรู้ เพราะสัปดาห์นี้เป็นการเริ่มต้นการทดสอบใหม่ ๆ เป็นต้นว่า D-Dimer, การตรวจ LDL-c ด้วยวิธีวัดโดยตรง (ใช้จริงแล้ว) และ การเริ่มต้นใช้สารควบคุมคุณภาพ Lot ใหม่ ซึ่งต้อง set พารามิเตอร์เพิ่มเติมและเปลี่ยนแปลงอย่างตั้งใจและไม่ตั้งใจ แต่ก็ได้เรียนรู้จากความผิดพลาดไปหลายอย่างเช่นกัน ตลอดการทำงานมาผู้เขียนได้ set พารามิเตอร์ไปอย่างสมบูรณ์แบบก็คือ LDL-c นี่แหละ จำได้ว่าทำเป็นครั้งแรกเพื่อเปรียบเทียบกับการคำนวณ โดยที่พี่ ๆ เขาก็ไว้ใจเราปล่อยให้ทำตามสบาย ซึ่งก็ผ่านฉลุย (แต่ก็เป็นเหตุให้ครั้งต่อมาประมาท-เมื่อต้องนำมาใช้จริง) ได้คุยกับพี่ ๆ บางท่าน บอกว่ายังไม่เคยได้ set อะไรเลยตั้งแต่ทำงานมา สำหรับผู้เขียนผ่านสัปดาห์นี้ไปรับ Job พิเศษ เป็นสาวห้างได้สบายค่ะ เพราะชำนาญเป็นพิเศษกับการยิง barcode 
 สรุปว่าผู้เขียนโชคดีมาก ๆ เพราะได้ทำงานแบบว่า...โหด ฮา และก็มันส์ดีค่ะ