เมื่อสัปดาห์ก่อน ที่จ.ชลบุรี ทางจังหวัดมีการลงมาตรวจคุณภาพงานทางสถานีอนามัย รู้สึกเหนื่อยมากกับการเตรียมงาน ทำไมงานมันถึงมากมายขนาดนี้ แต่ก็ต้องทำไป รู้สึกเหมือนกันว่ามีแต่เรื่องในเศษกระดาษ หลายคนถึงกับล้มป่วยเพราะอดหลับ อดนอนเป็นสัปดาห์ ใครตรวจก่อนก็ไปช่วยเหลือคนอื่นต่อไป ในที่สุด เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2550 ทุกสิ่งก็จบลง ด้วย ( น่าจะ )ดี สิ่งที่ได้ ไม่ใช่ผลงาน ผลคะแนน หรือความภาคภูมิใจต่องานเลย แต่เป็นความรู้สึกที่ดี กับเพื่อนๆ ที่มีการช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ห่วงใย อันเป็นสายสัมพันธ์ที่ยังยึดเหนี่ยวให้เราต่อสู้กับสภาวะกดดันได้ต่อไป โดยเฉพาะ ตัวเราเอง ที่กลับมาถึงที่ทำงานหลังการตรวจคุณภาพงานสิ้นสุด ก็พบ แก้วชานมไข่มุก รสบ๊วยแดงนม ที่เราชื่นชอบนักหนาวางน้ำแข็งละลายไม่ได้พร่องเลย แหละนี่คือ หลักฐานแทนความห่วงใยของเพื่อนที่มีต่อเรา ในขณะนั้นเรายุ่งจนไม่ได้กินอะไรเลย และไม่ได้รับรู้ด้วยว่าเพื่อนเขาเอาของมาให้เรากินด้วยความห่วงใย