จากบันทึกเมื่อครั้งก่อน ในเรื่อง ถึงเวลาหรือยัง กับ Long Term Care นะคะ

ได้ฟังบรรยายเพิ่มเติมจาก อ.พญ.เยาวรัตน์ ปรปักษ์ขาม และ ศ.นพ.พงษ์ศิริ ปรารถนาดี ... ท่านทั้งสองเป็นผู้ที่คร่ำหวอดมากับ การทำงานกับกลุ่มผู้สูงอายุ ด้วยวัยวุฒิของท่านที่เป็นผู้สูงอายุเองด้วย จึงสามารถถ่ายทอดความเข้าใจกับบริบทการดูแลผู้สูงอายุได้อย่างชัดเจนเลยค่ะ

ดิฉันจึงขอนำข้อเสนอ ซึ่งเป็นบทสรุปสุดท้ายต่อข้อคิดเห็น ของการจัดบริการระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุไทย เพราะปัจจุบัน และในอนาคต ผู้สูงอายุไทยมีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก เกือบ 20% ของประชากรก็ว่าได้

ข้อเสนอของอาจารย์เยาวรัตน์มีอยู่ 3 ประเด็น ก็คือ 

  1. เรื่อง การเข้าถึงบริการที่จำเป็น ... เพราะว่าผู้สูงอายุในอนาคตจะเป็นผู้มีการศึกษาสูง และมีฐานะดีขึ้น จึงควรให้มีการส่งเสริมให้ภาคเอกชนเข้ามามีส่วนร่วมในการจัดบริการด้วย เพื่อให้มีบริการที่หลากหลาย
  2. การปรับสภาพแวดล้อมให้มีความปลอดภัยแก่ผู้สูงอายุ และผู้ทุพพลภาพ ทั้งในบ้าน นอกบ้าน การมีสัญญาณภายนอก เมื่อมีเหตุการณ์ฉุกเฉิน เช่น ยานพาหนะ และมีระบบเฝ้าระวัง
  3. การมีหลักประกันด้านสุขภาพของผู้สูงอายุ คือ บริการที่ครบถ้วนของ การดูแลระยะยาวเป็นองค์รวม โดยเริ่มจาก รพ.แม่ข่าย และขยายไปยังศูนย์สุขภาพชุมชน

สำหรับข้อคิดของ ศ.นพ.พงษ์ศิริ ปรารถนาดี ... ท่านเป็น กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ในคณะกรรมการผู้สูงอายุแห่งชาติ และท่านเป็นเรี่ยวแรงหลักในจังหวัดทางภาคเหนือ อ.ให้ความคิดเห็นไว้ว่า

ในเรื่องหลักการจัดบริการสุขภาพ

  • ทำไปพร้อมกับการบริการทางสังคม ที่ตอบสนองการให้บริการกับปัญหาสุขภาพที่เกิดขึ้น
  • เพื่อคุณภาพชีวิตที่ดี
  • การเข้าถึงการให้บริการ

ในเรื่องการจัดบริการ

  • ให้บริการแบบบูรณาการเชิงรุก
  • เน้นครอบครัว ชุมชนเป็นฐาน
  • เน้นการดูแลต่อเนื่องทุกมิติ ได้แก่ การสร้างเสริมสุขภาพ การป้องกันโรค การดูแลและรักษา การฟื้นฟู การดูแลระยะยาว และการดูแลระยะสุดท้าย

คงจะเป็นมุมมองการดำเนินงานเชิงรุกแนวใหม่ ที่หลายหน่วยงานต่างก็ร่วมกันพิจารณาความเป็นไปได้ สำหรับการดูแลผู้สูงอายุในอนาคตละค่ะ