GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ชีวิตเราแต่ไม่อยู่กับเรา

ทุกคนมี ๒๔ ชั่วโมงเท่ากัน เพียงแต่ว่าจะใช้ให้คุ้มค่าหรือไม่

   วันนี้ได้ไปร่วมงานศพนิสิตมหาวิทยาลัยนเรศวรซึ่งประสบอุบัติเหตุ ตั้งณ ศาลาวัดเซนต์นิโกลาสได้ฟังพระสงฆ์คริสต์(เขาเรียกกันว่าคุณพ่อ)ชื่อบาทหลวงชวินท์ เสงี่ยมแก้ว เทศน์เตือนใจผู้ที่ไปร่วมสวด ฟัง แล้วทุกประโยครู้สึกโดนใจ จับใจความได้บางส่วนเลยอยากบันทึกไว้  " ทุกคนมี ๒๔ ชั่วโมงเท่ากัน เพียงแต่ว่าจะใช้ให้คุ้มค่าหรือไม่ เวลาย้อนคืนไม่ได้  เราต้องทำความดีในวันนี้ให้ดีที่สุด  เพื่อให้เป็นอดีตที่ดี แล้วอนาคตก็จะดีไปด้วย  โอกาสเป็นของทุกคนที่จะบริหารเวลาของชีวิต "
    ฟังแล้วสะท้อนใจว่าเรามักไม่ค่อยคิดถึงเรื่องนี้  บริหารเวลาไปตามอารมณ์บ้าง ตามความรู้สึกนึกคิด ใช้ชีวิตของตัวเองอย่างไม่รู้ตัวเอง ฮึม.. รู้สึกว่าวันนี้เห็นชีวิตตัวเองมากกว่าทุกวันนะ

เทวดา

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): ชีวิต
หมายเลขบันทึก: 76023
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 4
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (4)

เหตุการณ์เช่นนี้ คงไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นนะค่ะ หนูเองก็เคยสูยเสียเพื่อนตอนเรียนอยู่มหาวิทยาลัยค่ะ

ซึ่งเหตุการณ์เหล่านั้น ทำให้ตระหนักถึงคุณค่าของชีวิตตนเองมากขึ้นเช่นกัน

คงต้องดำเนินชีวิตอยู่บนความไม่ประมาท ค่ะ

ความสูญเสียเป็นสิ่งที่ไม่มีใครปรารถนา แต่ก็เตรียมด้วยการทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพื่อตนเองและสังคม

คุณครู ช่างเป็นผู้มีความละเอียดอ่อน และเข้าใจเรื่องราวเล็กๆน้อยๆ ที่มีคุณค่าแก่ชีวิตของเราดีจริงๆ

 

สวัสดีค่ะอาจารย์  ขอบคุณค่ะที่อาจารย์ก็ละเอียดอ่อนและเข้าใจผู้เขียนโนเนมคนนี้ค่ะ