ชีวิตเราแต่ไม่อยู่กับเรา

แขไข
  ทุกคนมี ๒๔ ชั่วโมงเท่ากัน เพียงแต่ว่าจะใช้ให้คุ้มค่าหรือไม่   

   วันนี้ได้ไปร่วมงานศพนิสิตมหาวิทยาลัยนเรศวรซึ่งประสบอุบัติเหตุ ตั้งณ ศาลาวัดเซนต์นิโกลาสได้ฟังพระสงฆ์คริสต์(เขาเรียกกันว่าคุณพ่อ)ชื่อบาทหลวงชวินท์ เสงี่ยมแก้ว เทศน์เตือนใจผู้ที่ไปร่วมสวด ฟัง แล้วทุกประโยครู้สึกโดนใจ จับใจความได้บางส่วนเลยอยากบันทึกไว้  " ทุกคนมี ๒๔ ชั่วโมงเท่ากัน เพียงแต่ว่าจะใช้ให้คุ้มค่าหรือไม่ เวลาย้อนคืนไม่ได้  เราต้องทำความดีในวันนี้ให้ดีที่สุด  เพื่อให้เป็นอดีตที่ดี แล้วอนาคตก็จะดีไปด้วย  โอกาสเป็นของทุกคนที่จะบริหารเวลาของชีวิต "
    ฟังแล้วสะท้อนใจว่าเรามักไม่ค่อยคิดถึงเรื่องนี้  บริหารเวลาไปตามอารมณ์บ้าง ตามความรู้สึกนึกคิด ใช้ชีวิตของตัวเองอย่างไม่รู้ตัวเอง ฮึม.. รู้สึกว่าวันนี้เห็นชีวิตตัวเองมากกว่าทุกวันนะ

เทวดา

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน หนึ่งเส้นทางสายโรงเรียนเซนต์นิโกลาส

คำสำคัญ (Tags)#ชีวิต

หมายเลขบันทึก: 76023, เขียน: 02 Feb 2007 @ 22:33, แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 17:47, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (4)

เหตุการณ์เช่นนี้ คงไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นนะค่ะ หนูเองก็เคยสูยเสียเพื่อนตอนเรียนอยู่มหาวิทยาลัยค่ะ

ซึ่งเหตุการณ์เหล่านั้น ทำให้ตระหนักถึงคุณค่าของชีวิตตนเองมากขึ้นเช่นกัน

คงต้องดำเนินชีวิตอยู่บนความไม่ประมาท ค่ะ

ไทย
IP: xxx.157.130.19
เขียนเมื่อ 04 Feb 2007 @ 20:03

ความสูญเสียเป็นสิ่งที่ไม่มีใครปรารถนา แต่ก็เตรียมด้วยการทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพื่อตนเองและสังคม

dhanarun
เขียนเมื่อ 06 Feb 2007 @ 08:14

คุณครู ช่างเป็นผู้มีความละเอียดอ่อน และเข้าใจเรื่องราวเล็กๆน้อยๆ ที่มีคุณค่าแก่ชีวิตของเราดีจริงๆ

 

แขไข
เขียนเมื่อ 18 Feb 2007 @ 11:58
สวัสดีค่ะอาจารย์  ขอบคุณค่ะที่อาจารย์ก็ละเอียดอ่อนและเข้าใจผู้เขียนโนเนมคนนี้ค่ะ