วันที่ธงมหาชีวาลัย

โบกสะบัด            

วันนี้บรรยากาศสุดแสนจะวิเศษ สายลมเย็นพัดมาโบกสะบัดธงที่ปักเรียงรายหน้าถนน มหาชีวาลัยเปิดแอร์ธรรมชาติพร้อมๆกับฉายแสงแดดอุ่นให้มาไล้อาบผิวสาวให้ผุดผ่อง ในวันเวลาที่วิศวกรสังคมชาวปูนซีเมนต์ไทยระดมสรรพกำลังยกพลขึ้นบกเพื่อเปิดบ้านหกเหลี่ยม ท่ามกลางเครือข่ายมหาชีวาลัยอีสานมาร่วมแสดงความยินดีคับคั่งครบเครื่อง เอาไหนเอาด้วยช่วยกันคนไม้ละมือ เป็นการถอดเอามิติทางสังคมออกมาอธิบายให้เห็นว่า พลังชุมชนนั้นถ้าหลอมรวมกันเข้า จะเป็นพลังแห่งความหวังที่ยากใครจะเมิน เพราะหลักการทำงานเชิงบูรณาการ ตั้งบนฐานการทำงานแบบอิงระบบของมหาชีวาลัยอีสาน พิสูจน์ได้ในงานนี้ ว่าแต่ละแขนงไผ่ที่มารวมกอกันนั้น มาจากที่ใดบ้าง  

     

1.     บุคลากรมหาชีวาลัยอีสาน

2.     ผู้บริหาร และตัวแทนสมาชิกวิศวกรสังคมปูนซีเมนต์ไทย 6 รุ่น

3.     คณาจารย์ คณะบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

4.     พันธมิตรวิชาการ

5.     เครือข่ายเศรษฐกิจพอเพียง จากกลุ่มอโศก

6.     ผู้บริหารสถานศึกษา 60 โรงเรียนในเขตพื้นที่ที่4 จังหวัดบุรีรัมย์

7.     อาจารย์ นักเรียน วปช . โรงเรียนสตึก

8.     ครู นักเรียนโรงเรียนเม็กดำ

9.     ผู้นำชุมชนที่แวดล้อมมหาชีวาลัยอีสาน

10. ญาติชาวบล็อก คุณหนิง คุณแม่

11. พระสงฆ์วัดป่าสนามชัย

12. สมาชิก KM.

13. นักวิจัยชาวออสเตรเลีย

14. เทศบาลตำบลสตึก

15. อบต .สนามชัย

16. ผู้เฒ่าผู้แก่ชาวสนามชัย  

17. สหายเก่าจากนครพนม

ย่ำรุ่งเช้าช่วงไก่โอกตีปีกพับๆครั้งแรก กลุ่มแม่ครัวเริ่มควงตะหลิวกันแล้ว ก่อนที่จะฟ้าสางรถบรรทุกน้ำจากเทศบางตำบลสตึกกรุณาเอาน้ำมารถถนนกันฝุ่นฟุ้ง 6 โมงเช้าหนูๆชั้นป.6 โรงเรียนบ้านเม็กดำพร้อมคุณครูมาถึงคณะแรก ก่อไฟผิงลมช่วยกระพือเพลิงให้พวยพุ่ง เด็กๆล้อมวงอิงไออุ่นจากกองไป หลังจากนั้นคณะต่างๆทยอยมาที่บ้าน 6 เหลี่ยม เด็กๆปวช.โรงเรียนสตึก แต่งตัวเรียบร้อยขอมาศึกษาดูงาน เข้าแถวยืนสงบเสงี่ยมรอร่วมพิธีเปิดอาคาร มีอาจารย์อุทัย อันพิมพ์ คุ้ยบรรยากาศให้ครึกครื้น ท่ามกลางสายลมเย็นสบายๆไล้แดดอุ่น พวกเราจับกลุ่มคุยกันรอเวลาทำพิธี  

หลวงพ่อวัดป่าบ้านสนามชัยมาถึง เรานิมนต์ท่านขึ้นไปบนบ้าน เสียงสวดมนต์สะท้อนก้องออกทางหน้าต่าง หลังจากนั้นพวกเราร่วมกันตักบาตร เป็นพิธีสงฆ์ที่เติมความสว่างไสวจิตใจในวันเปิด อาคารเครือซีเมนต์ไทยเพื่อชุมชน พวกเราเข้าแถวตักบาตรในบรรยากาศที่เปี่ยมสุข   

         

พิธีกรส่งเสียงเจื้อยแจ้ว บอกว่าถึงเวลาทำพิธีรับมอบอาคารแล้วนะพวกเรา อาจารย์พันดา เลิศปัญญา กราบเรียนเชิญ นายวีระพงษ์ เพชรนารี รักษาการแทนผู้จัดการบริษัท SCI แพลนเซอร์วิท เซส เป็นผู้กล่าวมอบอาคาร .ดร.อภิชัย พันธเสน คณบดีบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เป็นผู้รับมอบ เพื่อใช้เป็นสำนักงานพัฒนาบริหารศาสตร์ และที่ทำการศูนย์ไอซีที .ชุมชนบุรีรัมย์ เมื่อร่วมกันชักป้ายปรบมือแสดงความยินดีกันแล้ว ..ปรียานุช สุขล้อม ศิษย์รักอาจารย์สำเนียง ประยุทธเต รำอวยพรออกมาด้วยความอ่อนช้อยสวยงาม ต่อด้วยเด็กนักเรียนโรงเรียนเม็กดำ ร่วมกันร้องเพลงประสานเสียง..ยินดีที่มีวันนี้ สะกดผู้ฟังเงียบสงบไปตามๆกัน หลังจากนั้นประธานร่วมกันปลูกต้นกันเกรา  

เราย้ายมาที่หน้าอาคารหลังใหญ่เพื่อรับประทานอาหารเช้า มีอาหารเรียงล่ายซ่ายให้เลิกชิม ขนมจีน แกงเขียวหวาน ลาบสุกรป่า สลัดรสเด็ดที่จากอภินันทนาการของอาจารย์วันชัย แสวงชัย ส้มตำ ฯลฯ อิ่มอร่อยกันทั่วหน้า  

ทุกคณะที่มาร่วมแสดงความยินดีนั่งรวมกันที่เวทีร่มไผ่ เพื่อรับฟัง อาจารย์ใหญ่ของชาวบูรณาการศาสตร์ปาฐกถา  โดย ศ .ดร.อภิชัย พันธเสน เรื่อง บูรณาการศาสตร์:ศาสตร์เพื่อการศึกษายุคเศรษฐกิจพอเพียง   ต่อด้วย ดร .แสวง รวยสูงเนิน สนทนา กับ ดร.ศักดิ์พงศ์ หอมหวน เรื่อง แนวทางบริหารการศึกษายุคใหม่  หลังจากนั้น ดร.วนิดา กำเนิดเพชร  ร่วมกับ คุณสมพิศ ไม้เรียง นักวิชาการกรมปศุสัตว์ และกรมวิชาการเกษตร ตามลำดับ ขึ้นเวทีเล่าให้ฟังถึงวิธีทำงานอิงระบบของนักวิจัย/วิชาการ ดินติดเท้า เป็นแง่คิดที่สะท้อนทางออกให้กับข้าราชการที่อกกลัดหนองได้แสวงหาแนวทางนี้ ไปดำเนินกิจกรรมทางวิชาการให้มีชีวิตชีวา

    

จบรายการอาหารหูอาหารตา มีเสียงแนะนำอาหารกลางวันกันอีกรอบ แขกต่างช่วยเหลือตนเองตักอาหารไปชิมกันใต้ร่มไผ่   ในระหว่างที่เราจับกลุ่มคุยกันกระหนุงกะะหนิง อาจารย์หนิงพร้อมคุณแม่ เข้ามาร่วมเติมความดีใจให้ทวีคูณขึ้นไปอีก ผมละอยากให้ชาวบล็อกมาเห็นกับตาจังเล๊ย !! ถึงจะเป็นครั้งแรกแต่ก็เห็นหน้ากันในบล็อก ส่งความรักความปรารถดีให้กันทุกค่ำคืนดึกดื่น จึงไม่ยากที่สะพานไมตรีจะเชื่อมต่อกันอย่างชื่นมื่น ผมนั้นดีใจยังกะญาติที่รักที่อยู่ไกลแสนไกลเดินทางมาเยี่ยมยาม ถึงจะมีเวลาคุยกันน้อยมาก แต่เราก็สื่อสารกันได้ด้วยสายตาและสายใยแห่งความดี มันเป็นมิติที่แสนวิเศษ ที่คนดีมาเจอความดีในวาระที่เรามีกิจกรรมดีๆ ก่อนกลับอาจารย์ยังบอกว่า..วันหลังจะยกทีมมาอีก แสดงว่าเรื่องนี้มาภาค 2 เสียแล้วละครับ  

พวกเราเหนื่อยล้าจากการเตรียมงานกันอย่างมาก แต่เมื่องานลุล่วงราบรื่นไปด้วยความประทับใจ ในฐานะเจ้าภาพขอขอบคุณน้ำใจไมตรีที่ได้รับจากทุกคณะ ครูบาอาจารย์จากทุกสำนัก หนูๆชาวเม็กดำ ที่มาลุยงานสำคัญๆจนลุล่วงทันเวลา ญาติจากทุกเครือข่าย ถ้าเราไม่ปฏิบัติด้วยการเป็นหุ้นส่วนเพื่อสังคมอย่างในวันนี้  ก็ยากที่จะอธิบายได้ว่าเราเดินไปยืนอยู่จุดไหนของกระบวนการจัดการความรู้ วันนี้เดินแล้ว ยืนแล้ว พูดและยิ้มแล้ว เหลือเพียงอย่างเดียว ยังไม่ได้นอน ขออนุญาต ลาไปคร๊อกฟี่ คร๊อกฟี่ ก่อนนะครับ พรุ่งนี้มีเวลาจะมาเล่าภาค 2 ต่อครับผม.