ผมชอบอ่านบทความของของ คุณอนาโตมี ในบิวตี้ฟูลไมน์ด มากเลยครับ เพราะสามารถนำมาโยงกับชีวิตประจำวันได้มากมาย บทความที่จะกล่าวถึงในอันดับต่อไปจากนี้ก็เช่นเดียวกันครับ แต่ขอออกตัวเกินเลยว่าจากอายุที่ล่วงเลยมาขนาดนี้ก็คงต้องจัดจำพวกอยู่ในกลุ่มประเภทหลังครับ คือ "ไม่โสด" กันแล้วละครับ

                 บทความจะกล่าวถึงภาพยนต์เรื่อง ข้างหลังภาพ (ซึ่งน้องนกของเราประทับใจมากในหนังเรื่องนี้ เพราะน้องเค้าดู 2 รอบเลย)ประโยคเด่นของหนังเรื่องนี้ก็คือ "ฉันตายโดยปราศจากคนที่รักฉัน แต่ฉันอิ่มใจว่าฉันมีคนที่ฉันรัก" เป็นประโยคอมตะของ ม.ร.ว. หญิง กรีติ ที่เขียนให้กับ พระเอกหนุ่มที่ชื่อ นพพร ก่อนที่เธอจะจากไป

                 ศรีบูรพา แต่งเรื่อง ข้างหลังภาพ ได้ประทับใจมาก เป็นเรื่องของความรักที่มีความแตกต่างระหว่าง วัย และสถานภาพ และสะท้อนให้เห็นว่าผู้หญิงสมัยก่อนไม่มีใครอยากอยู่เป็นโสด เพราะเกิดความรู้สึกอับอายเมื่อถูกมองว่ากำลังขึ้นคาน

                ทำไมผู้หญิงจึงคิดเช่นนี้ จากที่อ่านบทความพอสรุปได้ว่า ม.ร.ว.หญิง กีรติ ยังไม่รู้จัก "การมองเห็นคุณค่าของตัวเอง" ผมขอถ่ายทอดโดยสรุปบทความในบางช่วงบางตอนมาให้พี่น้องชาวบำราศครับทราบกันนะครับ คุณหญิงกรีติ เธอเฝ้าใฝ่ฝันและปรารถนาที่จะพบ "รักแท้" ซึ่งไม่ต่างกับหญิงสาวในยุคปัจจุบัน ที่มองเห็นชีวิตการแต่งงานเหมือนโลกใบใหม่ที่น่าเรียนรู้

                แต่สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิด... ชีวิตก็มักจะเป็นอย่างนี้เสมอ เมื่อเธอต้องแต่งงานกับคนแก่คราวพ่อ เธอจึงตัดสินว่า ความฝันไม่มีทางเป็นจริง เธอบอกกับนพพรว่า "มีนกตัวหนึ่งอยู่ในมือ ดีกว่าหวังว่าจะได้นกสองตัวในพุ่มไม้"

               ฉะนั้น การมีความผาสุกที่ไร้รัก คงจะดีกว่าการใฝ่ฝันกังวลถึงความรักโดยปราศจากความผาสุก เธอจึงแต่งงานกับคุณหลวงอธิการ เพื่อจบความฝันลมๆแล้งๆ ความคิดอันนี้ไม่ได้ล้าสมัยเพราะยังมีสาวโสดหลายคนในยุคนี้ที่ต้องแต่งงานกับคนที่ไม่เหมาะสมเพียงเพื่อให้ตนเองพ้นจากคำว่า "ขึ้นคาน"

               บางทีการอยู่ด้วยความหวัง ที่จะพบนกในพุ่มไม้ อาจทำให้เรามีความสุขกว่าก็ได้ คุณหญิงกีรติ เป็นผู้หญิงที่เปี่ยมด้วยคุณค่า แต่สิ่งที่เธอขาดก็คือ การมองเห็นว่า ตัวเธอนั้นดีและงดงามแค่ไหน เธอไม่รักในสิ่งที่ตัวเองเป็น ถ้าคุณหญิง เห็นคุณค่าของตัวเอง เธอจะใช้ชีวิตโสดอย่างมีความสุขมากกว่านี้

              เธอจะไม่คว้านกเพียงตัวเดียวที่มีอยู่ในมือ แต่ปล่อยไป ถ้าไม่ใช่นกที่เธอชอบ เธอจะไม่สนใจว่าใครจะว่าอย่างไรที่ "นกตัวนั้น" บินจากไป เพราะเธอเชื่อว่ายังมีนกตัวอื่นๆอีก เธอจะไม่กังวลมากนักแม้ว่าหัวใจของเธอจะไร้รัก เพราะเธอรักตัวเองที่สุดแล้ว เธอจะรู้ว่าการแต่งงานไม่ใช่สิ่งเดียวที่จะนำไปสู่ความเปลี่ยนแปลงชีวิตให้พ้นจากความซ้ำซาก

             แต่ความเปลี่ยนแปลงเกิดจากการที่เรามองเห็นตัวเอง และคิดต่อตัวเราเองแบบไหนต่างหาก บางทีความสุขของชีวิตไม่ได้เกิดจากการให้อีกฝ่ายหนึ่งมาเติมเต็ม แต่เกิดจากการเติมเต็มด้วยตัวเราเองเสียก่อน ขอให้เชื่อเสมอว่าตัวคุณมีความดีงาม ซึ่งจะนำคุณไปพบคนที่เหมาะสมในเวลาที่เหมาะสม

            ผมอ่านบทความนี้จบก็ไม่ได้เพลิดเพลินกับความรักเพียงอย่างเดียว แต่ได้อะไรมากมายหลายอย่างทีเดียวครับ นั้นคือ การรู้จักตนเอง ความเหมาะะสม การเห็นคุณค่า และที่สำคัญคือเวลา ครับ