โบราณพาสั่งสมมาว่า รู้ไว้ใช่ว่าใส่บ่าแบกหาม
โบราณพาทำมา
พ่อแม่สอนมาอย่างนี้
เห็นตัวอย่างพากันทำมาแบบนี้ 
ไม่เห็นเสียหายอะไร  ไม่เชื่อ  ก็อย่าลบหลู่ 
ครูอ้อยเห็นเขาทำอะไรแล้วสบายใจ  และไม่ได้เบียดเบียนใคร  ครูอ้อยจะชอบทำ  ทำแล้วสบายใจจริงๆค่ะ
 
ในขณะที่ครูอ้อยเคาะระฆัง   ครูอ้อยคิดถึงความสำเร็จ  คิดถึงสุขภาพ  ครูอ้อยคิดถึงทุกๆคน  และนับตามระฆังนั้น  ตีไปตามระฆังนั้น  ในคราวนี้ครูอ้อยเคาะระฆังไปแล้ว  ยังไม่ครบคนเลย  ครูอ้อยต้องเคาะอีกครั้งด้วย  ....เป็นเอามากเลย 
การสังเกตการเคาะระฆัง  ครูอ้อยต้องคงจะเรียกผิดนะ  ไม่ใช่เคาะ  แต่เป็นการนำไม้ในระฆังตีระฆังให้ดังออกมา   เชื่อกันว่า  ให้อธิษฐานไปด้วย  สิ่งที่อธิษฐานนั้นจะบังเกิดผล  
โอ้โฮ!  ครูอ้อยอธิษฐานไปตั้งเยอะค่ะ  เป็นการลงทุนที่หวังกำไรเกินควรมากเลยค่ะ  แค่เคาะระฆัง หวังว่าจะอย่างนั้น  จะอย่างนี้มากมาบก่ายกองค่ะ...แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือ.....  สบายใจ