ไม่ทราบว่าถนนที่อื่นจะเป็นอย่างนี้หรือเปล่า แต่ถนนในกรุงเทพฯ โดยเฉพาะถนนในซอย มักจะมีแนวกั้นลดอัตราความเร็วของรถ ที่คนอื่นเรียกอะไรไม่ทราบ แต่ครูอ้อยชอบเรียกว่าหมอน

ก็แล้วทำไมไม่ขับรถช้าๆล่ะ  ถ้าไม่อยากหยุดกึกตรงหมอน  เข้าเกียร์ต่ำ  และเร่งเครื่องขึ้นไปอีก 

หากซอยไหน  มีบริเวณที่เรียกว่า  แนวกั้นให้หยุดหรือเบาเครื่องลง  มีมากๆ  ท่านผู้สัญจรไปมา  ก็จะเสียเวลากับการหยุด...มากมายด้วย

สาเหตุหนึ่งที่  คนตัดถนน  หรือผู้มีอำนาจ สั่งการให้ทำแนวกั้นดังกล่าวที่ถนนในซอยได้  เพื่อลดอัตราความเร็วของการขับขี่ยวดยานภายในซอย  เพื่อไม่ให้เกิดอันตรายแก่ คนเดินถนน  หรือผู้ขับขี่ยวดยานด้วยกัน

ครูอ้อย..รู้สึกว่าลำบากมากกับการขับขี่ยวดยานบนถนนที่มีแนวกั้นที่ได้กล่าวถึง  เมื่อคราวที่  รถยนต์คู่ชีพของครูอ้อยเกิดป่วยหนัก และมีอาการที่เมื่อเบาเครื่องยนต์  ก็จะดับง่าย 

ถนน 

" น่าจะราบเรียบนะ เวลาขับรถจะได้สบายกว่านี้ "

" แล้วใครล่ะ  สร้างปัญหานี้ขึ้นมา "

" แล้วปัญหานี้ แก้ด้วยการทำแนวกั้นแบบนี้หรือ "

" ทำไม เราไม่แก้ปัญหาที่  ต้นปัญหาล่ะ " 

ผู้คนที่ขับขี่ยวดยาน  น่าจะรู้ถึงปัญหานี้ดีกว่าคนอื่นๆ  การขับขี่ยวดยานอย่างช้าๆ  ก็ถึงที่หมายด้วยความปลอดภัย  ถึงแม้ว่าจะช้า

ก็ยังดีกว่า  การหยุดกึกที่แนวกั้นเหล่านี้

การหยุดกึกที่แนวกั้นเหล่านี้  แนวกั้นเหล่านี้  ครูอ้อยจะเรียกว่า  " หมอน"  และหมอนเหล่านี้  มันวางยาวเกินกว่าจะเป็นหมอนธรรมดา  ครูอ้อยก็จะเรียกว่า   " หมอนข้าง "

มารู้ว่า  หมอนข้างเหล่านี้อันตรายมาก  ตอนที่นั่งท้ายรถมอเตอร์ไซค์รับจ้าง  เธอไม่หยุดกึก  เหมือนที่ครูอ้อยขับรถผ่านหมอนข้าง  คนขี่รถมอเตอร์ไซค์รับจ้าง  จะวิ่งฉลุยไป  โดยไม่สนใจผู้โดยสารว่า  จะตกลงไปได้รับอันตรายหรือไม่ 

เปล่าค่ะ....ครูอ้อย ยังไม่ตก  และไม่ตกหรอกค่ะ แต่กลัวจะเป็น  รายต่อไป  หรือคนอื่นๆ  ตกลงมาได้รับอันตราย

หมอนข้างที่กลางถนนนี้  มันไม่นุ่มนิ่ม  เหมือนหมอนข้าง และกลางที่นอน  เท่าที่บ้านของคุณนะคะ