มีโอกาสได้สอนนักศึกษาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมสาขาออกแบบผลิตภัณฑ์ สาขาเทคโนฯการผลิตซึ่งมีแต่ผู้ชายเป็นส่วนใหญ่และไม่สนใจเรียน(บางคนหน้าตาดูแก่กว่าเราอีก) เป็นโจทย์ที่ยากมากในการสอนเศรษฐศาสตร์
วันหนึ่งขณะกำลังจะสอนเรื่องเส้นอุปสงค์และเส้นอุปทาน นักศึกษาก็ไม่สนใจเรียน ก็เลยเรียกหัวโจกมาคนหนึ่งให้มาเขียนกระดาน นักศึกษากวนๆเหล่านี้พอออกมาหน้าชั้นเรียนจะเปลี่ยนเป็นคนละคนทีเดียว หว้าก็สั่งให้เขาวาดรูปมือบนกระดาน(คราวนี้ทุกคนจ้องกันใหญ่ว่าอาจารย์จะให้ทำอะไร)
"เอ้า! ทุกคนให้ดูมือซ้าย" ให้ดูเส้นซ้ายมือสุดคือเส้นชีวิต ครูให้เปรียบเป็นเส้นอุปสงค์หรือเส้นดีมานต์(ความต้องการซื้อ) เส้นจะมีลักษณะลาดลงจากบนซ้ายลงมาล่างขวา...........(ว่าแล้วก็แอบใส่ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์แทรกลงไปด้วย)
ส่วนมือขวาให้ดูเส้นชีวิตซึ่งอยู่เส้นขวาสุด เปรียบเป็นเส้นอุปทานหรือเส้นซัพพลาย(ความต้องการขาย) เส้นจะมีลักษณะเพิ่มสูงขึ้นจากล่างซ้ายไปบนขวา...................... (แอบใส่ทฤษฎีอีกหน่อย)
ส่วนใหญ่คนเราจะไม่ถนัดมือซ้ายเพราะฉะนั้นถ้าใช้มือซ้ายหยิบอะไรจะค่อนข้างระมัดระวัง ( เวลาให้หยิบไพ่ยิปซีเสี่ยงทายจึงให้หยิบด้วยมือซ้ายเพราะมีสมาธิ) มือซ้ายหมายความว่าถ้าต้องการซื้ออะไรต้องคิดให้รอบคอบเสียก่อน ส่วนมือขวาเป็นมือที่เราใช้คล่องอยู่แล้ว หมายความว่าไม่ว่าผู้ขายคนใดก็ต้องการขายสินค้าให้ได้มาก ขายคล่อง
วันนั้นนักศึกษากวนๆหลายคนนั่งวาดรูปลายมือลงในสมุดเล็คเชอร์ พอถึงวันสอบเห็นนักศึกษานั่งแบมือกันใหญ่ เรื่องนี้ไม่ว่ากันขอให้นักศึกษาพอจะเข้าใจทฤษฎีและทำข้อสอบได้
นักศึกษากลุ่มนั้นได้ทั้งทฤษฎีเศรษฐศาสตร์และเราก็สอนการดูลายมือแทรกให้นิดหน่อย ทราบทีหลังว่าแอบไปดูให้สาวๆหลายคน เด็กพวกนี้ตึงมากเกินไปเขาก็ต่อต้าน เราอาจจะต้องปรับเปลี่ยนวิธีการสอนบ้าง อาจจะเหนื่อยเป็นพิเศษกว่าจะสอนได้ครบเท่าห้องอื่น แต่ก็สนุกดีค่ะ
เมื่อต้องมาสอนเด็กช่าง....ทำอย่างไรดี?
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
เมตตา · 28 ม.ค. 2550
ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ · 28 ม.ค. 2550
เม็กดำ 1 · 28 ม.ค. 2550
ปางหวัน · 28 ม.ค. 2550
ครูอ้อย แซ่เฮ · 27 ม.ค. 2550
ก้านแสด · 27 ม.ค. 2550
นาง พันดา เลิศปัญญา · 27 ม.ค. 2550
อาจารย์ลูกหว้าเข้าใจจิตวิทยาของนักเรียนดีทีเดียวครับ เรียกว่าไม่ว่าใครจะชอบไม่ชอบเรื่องอะไร แต่ถ้าเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับตัวเอง โดยเฉพาะเรื่องดวงเนี่ย จะหูผึ่ง ตาสว่าง ทันที
จากนั้นไม่ว่าจะพูดเรื่องอะไรก็เลยพอสนใจไปด้วย ยิ่งมีโยงนิดๆ แบบลูกหยอด นักเรียนยิ่งหายเบื่อ
ผมเห็นจะต้อง apply วิธีการของอาจารย์ไปใช้เสียบ้างแล้วละครับ
ขอบคุณครับ
คุณหมอมาโนชคะ...
หว้าง่วงแล้วค่ะ พรุ่งนี้แม่บอกให้ปลูกต้นไม้ด้วย ราตรีสวัสดิ์คนนอนดึกค่ะ
อ.ลูกหว้าครับ ทุกวันนี้เราเองก็ฝึกการคุยเหมือนกันครับ แบบเจอกันตอนเช้าช่วงเข้าทำงานก็คุยว่า
"อ้าว ... สวัสดีครับ คุณหมอ .... เป็นไงบ้างครับ ผมสบายดีเหรอเปล่า"
... จบ ..........
อ.ขจิต....