การทำงานอันแสนน่าเบื่อหน่าย...ทำให้ไร้ความสุขในการทำงาน

เปลี่ยนความคิด...เพิ่ม "สติ".... 

Text : Ka-Poom
..................................................................................................

---------->ดิฉันตั้งใจว่าจะบันทึกแห่งความคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ในมุมมองของตน...แต่เวลา..และก็เวลา
ผ่านมาและผ่านเลยไป...จดจ้องอยู่หลายครั้งครา...แต่ก็ต้องผ่านเลยไป...ด้วย "ลืม"...คำเดียวที่ช่างดูมักง่ายเหลือเกิน

แต่...ในมุมมองของตนตรงนี้ก็ยัง...อยากบันทึกเพื่อแบ่งปัน
ช่วงนี้...R2R เหมือนเงียบ แต่ก็ไม่เงียบ เพราะ..อะไรเหรอ
ก็เพราะเรา..ยังทำงานประจำกันทุกวัน...ทุกวัน...และทุกวัน
ในขณะเดียวกัน...การทำงานทุกวันนี้..เราก็ต้องเจอปัญหา อุปสรรค และเกิดการเรียนรู้ในงาน
ทั้งแบบรู้ตัวและไม่รู้ตัว...ใครช่างสังเกตก็จะรู้ได้ว่า...
ที่กำลังนั่งทำงานอยู่นี้...เราได้เรียนรู้อะไรบ้าง
หากใครไม่ช่างสังเกต...ก็จะคิดเพียงว่า..เราทำงานไปวันๆ...อันแสนน่าเบื่อหน่าย

ทุกอย่างนั้นอยู่ในตัวเรา...
ไม่มีอะไรที่จะเหมือนเดิมได้ในทุกวัน..แม้เราจะเข้าใจว่าเราทำงานแบบซ้าๆ เดิม
แต่ลองพิจารณาจริงๆ...เราจะรู้ว่า ---------->"เออ..จริงๆ แล้วงานแต่ละวันนั้นไม่ซ้ำเหมือนเดิม"...

เมื่อเราได้มองย้อนกลับมาที่ตนเอง...มากกว่าที่จะหันไปมองเพื่อนร่วมงาน
เราจะได้รู้ว่า...เราทำงานอะไร และกำลังทำอะไร และได้อะไรในแต่ละวัน
เมื่อได้แล้ว...ลองบันทึกทุกวันๆ...เมื่อเรามาเปิดอ่านเราก็จะมองเห็นความแตกต่างในการทำงานของเราในแต่ละวันมากขึ้น

ดิฉันไม่เชื่อหรอกว่า...ที่เราทำงานทุกวันอยู่นี่..จะไม่มีการเปลี่ยนแปลง
คนที่มาติดต่อเรา...ก็คนใหม่...เนื้องานที่เข้ามา...ก็ใหม่มาเรื่อยๆ...และเข้ามาแต่ละครั้งแต่ละเวลา..ก็มีจุดที่แตกต่าง
---------->แต่เราไม่มอง..เราไม่พิจารณา...และเราไม่เรียนรู้...
ที่เราทำ..เราทำงานอย่างไร้ "สติ"...คือ ปล่อยลอยไปตามเรื่อง ตามวัน ตามเวลา
นาฬิกาชี้บอกเวลาเลิกงาน...ก็เก็บของกลับบ้าน
นาฬิกาชี้บอก..ถึงเวลามาทำงาน...เราก็มาทำ
เราขาด "สติ"...มาด้วย...เมื่อเรามีสติมาด้วย...เราก็จะมองเห็นประโยชน์และคุณค่าในงานที่เราทุกวันๆ..
จากที่เคยคิดว่า...งานนี้น่าเบื่อหน่าย ก็อาจจะไม่เบื่อหน่ายอีกต่อไป
เพราะ "ปัญญา"..จะเกิด...เกิดมาจากการที่มีสติ...กำกับลมหายใจและชีวิตที่นำมาพร้อมในการทำงานนี้

"ทำงานและก็คิดพิจาณาไปด้วย...แม้เป็นประเด็นเล็กๆ...ในงานและพยายามหาคำตอบเพื่อแก้ไขให้งานนั้นลดปัญหาไปได้...เราก็จะสนุก..."...แม้แต่...คุณสถิตย์เจ้าหน้าที่ที่ดูแลห้องประชุม...ที่ชอบคิดเรื่องงานตนเองว่าวันนี้จะจัดโต๊ะอย่าง ใครจะมาใช้ห้องประชุมบ้าง ใครจะเอาอุปกรณ์อะไร และใคร...และใคร...คุณสถิตย์ก็สนุกกับงานแล้วค่ะ...เพราะคุณสถิตย์เอาสมอง ปัญญา และหัวใจมาทำงานด้วย...