วานนี้ดิฉั๊นทำงานจนเย็น....เพลินไปเดินกึ่งวิ่งจะไปที่ลานจอดรถจะไปรับลูกที่โรงเรียน....ใจหายวาบ...รถดิฉั๊นหาย....ไม่มีในลานจอดรถเหมือนเคย....ชั่สแป๊บเดียวดิฉันก็นึกได้ว่าเมื่อเช้านี้...ดิฉั๊นนำรถไปเข้าอู่...เนื่องจากเครื่องยนต์เดินไม่เรียบรู้จากช่างว่าน่าจะ...มีปัญหาที่หัวเทียน...แล้วก็มาส่งดิฉั๊นที่หน้าสำนักงานเอารถไปทำ....ดิฉั๊นลืมไปเลย...(ดีที่ยังไม่เรียกทันโทร.เรียก รปภ....ว่ารถดิฉั๊นหาย)
          โทรไปที่อู่รถ...ยังเสร็จครับพี่....พรุ่งนี้เที่ยงๆ....
          ดิฉั๊นจึงเรียกรถรับจ้างไปรับเด็กๆ...แบบ...ซิ่งหน่อยนะพี่...หนูรีบ
รถรับจ้างก็ตามใจลูกค้า....
          กลับถึงบ้าน......ตายหล่ะกุญแจเข้าบ้านก็อยู่ในรถ.....เข้าบ้านไม่ได้......รั้วก็สู้ง...สูง....ปีนเข้าบ้านจะได้ตกลงมาทั้งแม่ทั้งลูก....
นั่งเล่นรอคุณพ่อ(จะกลับเข้าบ้าน หลัง 2 ทุ่ม) แถวบ้านก็ไม่มีร้านขายของ...บ้านก็อยู่นอกเมือง...มืดแล้วไปไหนก็ไม่ได้