คายัคอ่าวท่าเลน


กลับมาอ่าวท่าเลนอีกครั้ง ที่นี่เป็นสถานที่พายคายัคที่ขึ้นชื่อของกระบี่ ทั้งป่าโกงกางที่สมบูรณ์ เขาหินปูนที่สวยงาม  ผมเลือกใช้เรือเดี่ยวเพราะคล่องตัวและสบาย ไม่ต้องใช้แรงจากหลังมากนัก และที่สำคัญไม่ปวดหลัง

ผมชอบพายคายัคมาก(ถึงมากที่สุด) เมื่อมีโอกาศกลับมาอ่าวท่าเลนอีกจึงไม่รีรอที่จะกระโดดใส่คายัค แต่ก็ไม่ลืมที่จะเตือนตัวเองว่า อะไรคือสาเหตุที่ทำให้ผมต้องเลิกพายคายัค นั่นคือ"โรคหมอนรองกระดูกทับเส้นประสาท"หรือ "sciatic nerve" ซึ่งสาเหตุเกิดจากการใช้แรงจากหลังมากเกินไปและผิดลักษณะเป็นเวลานาน ทำให้หมอนรองกระดูกส่วนที่เป็นกระดูกอ่อน"cartilage" บิดเบี้ยวและเกิดการกดทับกับเส้นประสาททำให้เกิดอาการปวดซึ่งจุดที่ผมปวดมากที่สุดคือ ขาข้างขวา  ตอนนี้อาการดีขึ้นมากดูจากภายนอกเหมือนคนปรกติเลยครับ ที่เป็นอย่างนี้ได้ก็เพราะการทำ"กายภาพบำบัด"หรือ"physical therapy" และการเปลี่ยนลักษณะนิสัยหลายอย่างไปตลอดชีวิต โดยเฉพาะลักษณะนิสัยการนอน ต้องเลิกนอนที่นอน และใช้หมอนรองข้อพับใต้หัวเข่า ฯลฯ  โดยการบำบัดตัวเองนั้นไม่ได้มีการพบหมอ หรือใช้ยา และหรือการผ่าตัดเลย(หลังจากผิดหวังกับการพบหมอมา 2 ปี)

แม้จะเจอบทเรียนที่หนักมากกับคายัค แต่ก็ยังอดที่จะหลงรักมันไม่ได้ เพราะคายัคไม่ต่างอะไรกับเครื่องมือสำรวจและค้นคว้าศึกษาระบบนิเวศน์ป่าชายเลนชั้นดีทีเดียว การพายคายัคให้สนุกไม่ได้มีแค่การพายอย่างถูกวิธีเท่านั้น แต่ยังต้องมีความเข้าใจที่ดีกับ"น้ำขึ้นน้ำลง" "current of tide" และ "กระแสลม" "current of wind"อีกด้วย..

การได้กลับมานั่งบนคายัคอีกครั้งจึงเหมือนกับ ชายที่ถูกโชคชตานำพาให้กลับมาเจอคนรักอีกครั้งหลังจากพรัดพรากจากกันมาถึง 5 ปี จึงอดเอารูปมาอวดไม่ได้