นานแล้วที่ไม่ได้คุยกับกะปุ๋ม เธออยู่ไหน เธอทำอะไร ทำไมไม่ออกมาคุยกับครูอ้อยบ้างเลย คิดถึงจัง
หลายเดือนแล้วที่ครูอ้อยไม่ได้คุยกับกะปุ๋ม ครูอ้อยเหมือนขาดอะไรไปอย่างหนึ่งในชีวิตที่อยู่ใน GotoKnow ครูอ้อยยังจำสัญญลักษณ์แทนตัวของกะปุ๋มได้เสมอ จำได้ว่า ครูอ้อยและกะปุ๋มเคยกระเซ้าเย้าแหย่กันเป็นประจำ จนกระทั่งหลายๆคนใน GotoKnow คิดว่าครูอ้อยกับกะปุ๋มเป็นเสมือน แม่กับลูก
ครูอ้อยดีใจที่หลายๆคนคิดอย่างนี้ และอยากให้คิดอย่างนี้ตลอดไป เพราะครูอ้อยมีความสุข แต่ครูอ้อยเพิ่งจะรู้ว่า การคิดอย่างนี้ทำให้คนหนึ่งนั้นไม่มีความสุข นั้นคือ กะปุ๋ม
ตั้งแต่นั้นมา ครูอ้อยขาดการติดต่อจากกะปุ๋ม เพราะครูอ้อยคิดไปเองว่า กะปุ๋มคือ ลูกสาวของครูอ้อย ความไม่เจียมตัวของครูอ้อยเอง ที่ไม่ได้ขออนุญาต หรือบอกกล่าวกับกะปุ๋มสักครั้ง
หากครูอ้อยล่วงเกิน หรือคิดอะไร ทำอะไร ที่ทำให้กะปุ๋มโกรธ เกลียด และไม่อยากเห็นหน้า ก็ขอให้อภัยแก่ครูอ้อยคนนี้เถิด
กลับมาดีกัน พูดคุยกัน ให้เหมือนเดิม หรือมีความสุขมากกว่าเดิมเถิด
ครูอ้อยอาจจะเห็นแก่ตัวมากเกินไป เห็นแต่ตัวที่จะกอบโกยความสุขที่ได้คิดว่า กะปุ๋ม คือลูกสาว โดยที่กะปุ๋ม ไม่ได้อนุญาตสักนิด ไม่เคยตกลงปลงใจที่จะเป็นลูกสาวครูอ้อยสักนิด
ครั้งแล้วครั้งเล่า ที่ครูอ้อยเขียนถึงกะปุ๋มในเชิงเป็นลูกสาว กะปุ๋ม ไม่เคยตกปากรับคำสักนิดเลย และกลับหายหน้าไปเลย ไม่ออกมาพูดกับครูอ้อยอีกเลย
ครูอ้อยอยากจะพูดคำว่า " ขอโทษ "
และจะไม่พูดว่า กะปุ๋มเป็นลุกสาวอีกต่อไปเลย
ยกโทษ ให้ครูอ้อยเถิด....
สวัสดียามเช้าค่ะคุณหมอ นพ. สมบูรณ์ เทียนทอง
ขอบคุณค่ะ...
ครูอ้อยขา
น้องมีภาระกิจมากมายทั้งเรื่องส่วนตัว ทั้งเรื่องงาน และการคืนสู่สังคม
ครูอ้อยอย่าว่าน้องนะคะ
คนรักกัน อยู่อย่างไรใจก็ถึงกันค่ะ ถึงด้วยการรับรู้ ถึงด้วยใจ ถ้าครูอ้อยได้อ่านงานน้อง รับได้ สัมผัสได้ สิ่งที่กลับมาถึงเรา เราจะได้รับรู้อีกรูปแบบหนึ่ง
กะปุ๋มมอบสิ่งดี ๆ ให้ทุกคนเสมอ ๆ หนูมีความสุขกับการใช้ชีวิตมากขึ้น จากหลาย ๆ ส่วนในการแนะนำของน้อง น้องสอนให้มองชีวิต ให้รู้จักเท่าทันตนเอง เหมือนให้มีสติในทุกขณะจิตที่เราดำรงตนอยู่ ฝึกการให้ดึงพลังภายในเราออกมาใช้ให้อย่างสมดุล ฯลฯ
ชีวิตคนเรามีหลายภาระกิจ
G2K เป็นส่วนหนึ่งในชีวิต แต่เราต้องอยู่ด้วยความพอดี หนูรักทุกอย่างที่เป็น G2K รักทุกคนที่เกี่ยวข้องเพราะทุกคนมีคุณค่า (และยังอยากเจอทุกคนอยู่.....กำลังวางแผนเจอ)
นะคะครูอ้อย หนูรู้ว่าครูอ้อยคิดถึงน้อง.....
รู้ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณนิดหน่อย
ขอบคุณค่ะ
หากผมล่วงเกินใคร หรือคิดอะไร ทำอะไร ที่ทำให้ใครโกรธ เกลียด และไม่อยากเห็นหน้า ก็ขอให้อภัยด้วยเช่นเดียวกันครับ
เมื่อวานนี้ เพิ่งโทรคุยกับกะปุ๋มค่ะ…ด้วยความคิดถึงเช่นเดียวกับครูอ้อยนี่หล่ะ…กะปุ๋มยังมีน้ำเสียงสดใส…เช่นเดิม…
เรียนทุกท่าน....
ขอบคุณทุกท่านค่ะ
สวัสดีค่ะ.....น้องอึ่งอ๊อบ
ขอบคุณค่ะ
เรียนคุณหมอ นพ. สมบูรณ์ เทียนทอง
ขอบคุณค่ะ สำหรับความรู้สึกที่ดี มิตรภาพจากใจ
สวัสดีค่ะ..คุณเมตตา
ขอบคุณมากค่ะ
ครูอ้อยคะ ปกติคุณเมตตา ก็ไม่ค่อยใช้ค่ะ....เมื่อวานมีปัญหาทางจิต...ก็เลยถือโอกาสขอคำปรึกษาค่ะ...เธอให้คำปรึกษาเก่งมากค่ะ...
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณขจิต
ขอบคุณค่ะ
ครูอ้อยขา
วันนี้ ดิฉันพลาดบันทึกนี้ไปได้ยังไงเนี่ย เพิ่งได้เปิดมาเจอค่ะ อ่านจากที่ครูอ้อยเขียนแล้ว เข้าใจความรู้สึกของคนที่ห่วงใยกันค่ะ ดิฉัน ก็เป็นเหมือนครูอ้อย คิดถึงน้องเขาเหมือนกัน แต่ก็รู้ว่า น้องเขาไม่ได้หายไปไหน ยังถ่ายทอดความรู้สึกผ่านทางบล็อกอยู่เสมอ ๆ ทำให้เรารับรู้ได้ว่า ขณะนี้ น้องเขาทำอะไร อยู่ที่ไหน และคิดอย่างไร ซึ่งแต่ละบันทึกของน้องเขา เราก็จะรับรู้ได้ถึงอารมณ์และความรู้สึก ผ่านปลายนิ้วที่สัมผัสลงแป้นพิมพ์เป็นบันทึกที่เขียน เพียงแต่ว่า ช่วงนี้ บันทึกที่ถ่ายทอดความเป็น สาวน้อยหน้าใส มีน้อยมาก เรารับรู้ได้เพียงจากบทกวี และภาพถ่าย ส่วนที่เหลือ เราจะเห็นได้ว่า ช่วงนี้ เรารับรู้บทบาทของน้องเขา ในอีกหลาย ๆ บทบาท ซึ่งเป็นบทบาทเพื่อสังคมทั้งสิ้น
พี่แป๊ดเขาไปอ่านทุกบันทึกค่ะ แต่ไม่ได้ทิ้งรอยไว้ พยายามเข้าไปสัมผัส แต่บางครั้งเข้าไม่ถึงจริง ๆ และคิดว่าน้องคงเข้าใจ
เชื่อค่ะว่า น้องเขายังอยู่กับพวกเราเหมือนเดิม เพียงแต่ว่าบางอารมณ์ บางความรู้สึก แตกต่างไปตามภารกิจที่ได้รับ และขณะนี้ ภารกิจเหล่านี้ มากมายเสียเหลือเกิน ซึ่งมีเพียงแค่ กะปุ๋ม สาวน้อยมหัศจรรย์ คนนี้ เท่านั้นที่ทำได้
เราหลาย ๆ คน มาร่วมส่งแรงใจ แรงเชียร์ เติมพลัง ให้น้องเขากันเถอะค่ะ
อยากบอกอีกครั้งว่า พี่แป๊ดคิดถึงกะปุ๋มค่ะ
สวัสดีอีกครั้งค่ะคุณแป๊ด คุณ รัตติยา เขียวแป้น
ขอบคุณค่ะ
Hello!…Hello!…ครูอ้อยขา…เอาอีกแล้วๆ…คิดมากอีกแล้ว…อย่าเอาตัวตนของเราไปผูกติดกับอะไรเลยค่ะ…ทุกอย่างเป็นสิ่งสมมุติทั้งสิ้นค่ะ….ครูอ้อยและน้องกะปุ๋มมีความรู้สึกดีๆต่อกันช่วงนั้นเป็นสิ่งที่ดีมากๆอยู่แล้ว..และก็ไม่ได้แปลว่าน้องกะปุ๋มจะหมดรักครูอ้อย…ถ้าเขาไม่เข้ามาคุยด้วย…อย่าด่วนสรุป…น้องเขาไม่ได้เข้ามาคุยก็คือไม่ได้เข้ามาคุย..ไม่ต้องตีความหรือขยายความคิดจากความรู้สึกของเราเอง…เชื่อเถอะค่ะ…และโปรดทำใจว่าbloggerแต่ละท่านก็มีโอกาสเป็นเช่นนี้ด้วยข้อจำกัดของแต่ละคนเช่นกันทุกคน….อย่าคาดหวังอะไรสูงนัก…จะได้ไม่ผิดหวัง….OK..นะคะคนดีของคุณติ๋ว….
อ้อ..จะบอกเพิ่มเติมอีกว่า…ที่บางครั้งคุณติ๋วไม่ได้เข้าไปคุยด้วยบางช่วงเพราะบันทึกครูอ้อยloadช้ามากค่ะ