ความฝันมันอยูไกลเสียเหลือเกิน แต่ถ้าเราสามารถทำความฝันให้เป็นจริงด้วยตัวเราเอง ทำไมเราไม่รีบทำ ทำไมเราไม่ขวนขวายที่จะทำ นำไปสูความสำเร็จ อย่ามัวแต่นั่งรอบุญวาสนาเลย เรื่องผลงานทางวิชาการ เราต้องทำเองค่ะ รอวาสนาไม่ได้หรอกค่ะ
ในบันทึกที่แล้ว ครูอ้อยได้เขียนบันทึกที่เกี่ยวกับหัวข้อการประเมินเดิม คือ หัวข้อการประเมิน ตอนที่ 3 เรื่อง ความรับผิดชอบในวิชาชีพ ข้อ 15 เข้าร่วมกิจกรรมของหน่วยงานอย่างเต็มที่ ซึ่งท่านผู้อ่านจะหาอ่านได้ในบันทึกเรื่อง ก้าวไปสู่ครูเชี่ยวชาญพิเศษด้วยกันกับครูอ้อย (28) สำหรับบันทึกฉบับนี้ครูอ้อยจะเขียนหัวข้อย่อยเรื่อง ข้อ 16 ไม่เคยหลีกเลี่ยงหรือละทิ้งหน้าที่
การทำงานที่มีแบบแผน มีการเตรียมการล่วงหน้า และมีผู้ยอมรับ อันหมายถึงการยอมรับที่เป็นหลักฐาน ที่ผู้รับการประเมินผลงานทางวิชาการย่อมทราบดีว่าจะต้องทำอย่างไร ที่จะทำให้ผลงานของตนเองถูกตาต้องใจกรรมการ มีหลักการที่ดี และเป็นที่ยอมรับจากคณะกรรมการทุกท่าน สิ่งที่ครูอ้อยกล่าวมานี้ นับว่าเป็นหลักการและแนวดำเนินการของครูอ้อยแบบพื้นฐาน ในการทำปริมาณครั้งนี้ สำหรับหัวข้อนี้ก็คล้ายคลึงกับหัวข้อที่ผ่านมาแล้ว ในข้อ 15 เข้าร่วมกิจกรรมของหน่วยงานอย่างเต็มที่ กับไม่เคยหลีกเลี่ยงหรือละทิ้งหน้าที่
ครูอ้อยก็แถมนิดนึงว่า.....ในเรื่องหลักการเป็นเรื่องที่สำคัญมาก การเขียนปริมาณงาน ท่านผู้ที่ขอรับการประเมินทุกท่านต้องคำนึงถึงเป็นอย่างมาก เพระการเขียนแต่ละชื้นของงานนนั้นต้องย้ำ...ต้องเน้น..หลักการ แนวความคิด หรือทฤษฎีที่นำมาอ้างอิงด้วยทุกครั้งไป เพื่องานของท่านจะได้มีน้ำหนัก ...อย่าลืมว่า..ครูเชี่ยวชาญนั้น ..ต้องมีหลักการเสมอ
ท่านผู้รอรับการประเมินต้องศึกษางาน แนวการดำเนินการ หลักการ ระบบ ทฤษฎีต่างๆที่เป็นที่ยอมรับ และต้องสอดคล้องกับงานชิ้นนั้นๆด้วย เหมือนดังที่ครูอ้อยศึกษาอยู่นี้ ต้องนำมาใช้อ้างอิงเสมอ ไม่ใช่การเขียนแบบสร้างภาพ หรือสร้างฉากเท่านั้น ผลงานจึงจะดูสมภาคภูมิ
การทำงานที่ย้ำเน้นเรื่องให้ยึดนักเรียนเป็นหลัก ไม่ต้องสนใจหน้าอินทร์ หน้าพรหมใดๆ ให้ยึดนักเรียนเป็นหลัก ปฏิบัติแล้ว นักเรียนของเรา ได้อะไร มีผลเป็นอย่างไร ลงมือปฏิบัติ ตามหลักการนั้นๆ และสรุปเป็นแผนงานของตนเอง..อย่าลืมว่า....ยึดนักเรียนเป็นสำคัญ..นะคะ..ครูอ้อยขอย้ำ
