วันนี้เป็นวันครู ผมเลยขอโอกาสบันทึกเรื่องราวของครูดีๆ ที่ผมได้อบรมผมมาตั้งแต่เล็กจนโต คำพูดที่ว่าครูคือพ่อแม่คนที่สองของเราคงไม่ผิดเท่าไหร่ เพราะในชีวิตของผมโชคดีมากครับเจอแต่ครูดีๆ ผมขอกล่าวถึงชื่อท่านดั่งนี้
 ครูคนที่ 1 ครูเปลี่ยน  พากเพียร ท่านสอนอบรมผมให้ตั้งใจเรียนหนังสือตอนอยู่ ป4-6 ในโรงเรียนบ้านก้อนเส้า อ โนนคูณ ศรีสะเกษ จำได้ว่าในตำบลเขามีการแข่งขันตอบปัญหา ทุกเย็นหลังเลิกเรียนครูจะเรียกผมมาติทบทวนความรู้เป็นรายวิชาเพื่อเตรียมตัวเข้าแข่งขัน จนผมตอบปัญหาได้ที่ 1 ของตำบลได้รางวัลคือ สบู่ 4 ก้อน ผ้าเช็ดหน้า 1 ผืน ดินสอดำ 1 แท่ง นั้นเป็นเพียงส่วนหนึ่งที่คงของความดีในความดีอีกมากมายที่ครูให้กับผม

   ครูคนที่ 2 ครูไพศาล  ศรีไพรวัลย์ ท่านสอนอบรมผมตอนอยู่ ม4-6 ในโรงเรียนกันทรลักษวิทยา อ กันทรลักษ์  ศรีสะเกษ จำได้ว่าครูสอนเข้าใจดีมาให้หลักคิดในการเรียนท่านบอกว่าเสียเวลาเรียนทั้งทีก็ให้ตั้งใจเรียน อย่าให้ความหวังของพ่อแม่เสียเปล่า  วันหนึ่งเป็นวันเสาร์ตอนอยู่ ม 6 เรานัดกับรุ่นน้องเตะบอลแข่งขันกัน(เดิมพันนิดหน่อย)เสมอกัน 1-1 กำลังแข่งครึ่งหลังครูมาจากไหนไม่รู้พร้อมไม้เรียวแต่ท่านไม่ตีหรอก ท่านบอกว่า จะมาเรียนหนังสือหรือมาแข่งขันอะไรกัน วันนี้ครูเกษียนแล้ว แต่ครูยังอยู่ในความทรงจำของพวกเราทุกคน