วันเด็กปีนี้ผมตื่นเช้ากว่าปกติ  เพราะมีภาระกิจสำคัญในการออกดูการเตรียมความพร้อมของซุ้มต่าง ๆ ที่จัดขึ้นโดยองค์กรนิสิต  ผมไปถึงที่อาคารพลศึกษาก่อนเคารพธงชาติ  แต่กลับกลายเป็นว่ามีกลุ่มคนไปถึงที่นั่นเร็วกว่าผม...มากกว่าผม...แต่ไม่ใช่นิสิต  พวกเขาคือผู้ปกครองและเด็กจำนวนมาก  ,  และยืนยันว่ามากจริง ๆ

ไม่มีประโยชน์ใด ๆ ที่จะร้องบอกกับบรรดาผู้ปกครองและเด็กตัวน้อยว่างานวันเด็กจะเริ่มอย่างเป็นทางการตอน 9 นาฬิกา ..ทุกซุ้มจำต้องเปิดซุ้มเป็นสถานีบริการเด็กโดยอัตโนมัติ

 

 คณะผู้บริหารและบุคลากรมหาวิทยาลัยในพิธีเปิดแบบเรียบง่าย

 การแสดงพิธีเปิด โดย ชมรมนาฏศิลป์และดนตรีพื้นเมือง (วงแคน) 

เวทีประกวดหนูน้อยสุขภาพดี โดย สโมสรนิสิตคณะเภสัชศาสตร์ 

วรรณกรรมสำหรับเด็ก ฉบับทำมือ โดยชมรมวรรณศิลป์

 วาดภาพ  กิจกรรมดีแห่งจินตนาการของเด็ก

ของจริงที่ปราศจากชีวิต จากคณะสัตวแพทยศาสตร์และสัตวศาสตร์

ต้นไม้ของพ่อ กิจกรรมจาก สโมสรนิสิตคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ฯ

ตรวจสุขภาพฟัน โดย สโมสรนิสิตคณะพยาบาลศาสตร์

กิจกรรมสอนคุณธรรม โดย ชมรมเทิดคุณธรรม

 

 

ทีมงานนันทนาการจากคณะมนุษยศาสตร์ฯ และวิทยาลัยการเมืองการปกครอง

 

รักชาติไทย ชูชาติไทย... 

การแสดงดนตรี ณ พิพิธภัณฑ์ มมส อีกมุมหนึ่งของวันเด็ก.. 

เกือบทั้งวัน เดินไปเดินมาแบบไม่รู้จบ  ยินแต่เสียงสดใส ร่าเริง ของเด็ก..และคำขานทักจากบรรดาผู้ปกครองที่ต่างมักคุ้นกันดี เพราะส่วนใหญ่เป็นคนในละแวก มหาวิทยาลัย  ส่วนหนึ่งเป็นลูก ๆ หลานของคนงาน นักการ รปภ. ลูกคนงานก่อสร้าง ที่มีวิถีชีวิตเข้าออกมหาวิทยาลัยทุกวัน...

เรารู้จักกัน คุ้นเคยกัน และเป็นกันเอง