วันเด็กที่ มมส : เด็กเดิน ผู้ปกครองเดิน... คนกันเองกันทั้งนั้น

  ติดต่อ

  กิจกรรมวันเด็ก คือ พันธกิจของนิสิตและมหาวิทยาลัยที่มีต่อชุมชนละแวกมหาวิทยาลัย  

วันเด็กปีนี้ผมตื่นเช้ากว่าปกติ  เพราะมีภาระกิจสำคัญในการออกดูการเตรียมความพร้อมของซุ้มต่าง ๆ ที่จัดขึ้นโดยองค์กรนิสิต  ผมไปถึงที่อาคารพลศึกษาก่อนเคารพธงชาติ  แต่กลับกลายเป็นว่ามีกลุ่มคนไปถึงที่นั่นเร็วกว่าผม...มากกว่าผม...แต่ไม่ใช่นิสิต  พวกเขาคือผู้ปกครองและเด็กจำนวนมาก  ,  และยืนยันว่ามากจริง ๆ

ไม่มีประโยชน์ใด ๆ ที่จะร้องบอกกับบรรดาผู้ปกครองและเด็กตัวน้อยว่างานวันเด็กจะเริ่มอย่างเป็นทางการตอน 9 นาฬิกา ..ทุกซุ้มจำต้องเปิดซุ้มเป็นสถานีบริการเด็กโดยอัตโนมัติ

 

 คณะผู้บริหารและบุคลากรมหาวิทยาลัยในพิธีเปิดแบบเรียบง่าย

 การแสดงพิธีเปิด โดย ชมรมนาฏศิลป์และดนตรีพื้นเมือง (วงแคน) 

เวทีประกวดหนูน้อยสุขภาพดี โดย สโมสรนิสิตคณะเภสัชศาสตร์ 

วรรณกรรมสำหรับเด็ก ฉบับทำมือ โดยชมรมวรรณศิลป์

 วาดภาพ  กิจกรรมดีแห่งจินตนาการของเด็ก

ของจริงที่ปราศจากชีวิต จากคณะสัตวแพทยศาสตร์และสัตวศาสตร์

ต้นไม้ของพ่อ กิจกรรมจาก สโมสรนิสิตคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ฯ

ตรวจสุขภาพฟัน โดย สโมสรนิสิตคณะพยาบาลศาสตร์

กิจกรรมสอนคุณธรรม โดย ชมรมเทิดคุณธรรม

 

 

ทีมงานนันทนาการจากคณะมนุษยศาสตร์ฯ และวิทยาลัยการเมืองการปกครอง

 

รักชาติไทย ชูชาติไทย... 

การแสดงดนตรี ณ พิพิธภัณฑ์ มมส อีกมุมหนึ่งของวันเด็ก.. 

เกือบทั้งวัน เดินไปเดินมาแบบไม่รู้จบ  ยินแต่เสียงสดใส ร่าเริง ของเด็ก..และคำขานทักจากบรรดาผู้ปกครองที่ต่างมักคุ้นกันดี เพราะส่วนใหญ่เป็นคนในละแวก มหาวิทยาลัย  ส่วนหนึ่งเป็นลูก ๆ หลานของคนงาน นักการ รปภ. ลูกคนงานก่อสร้าง ที่มีวิถีชีวิตเข้าออกมหาวิทยาลัยทุกวัน...

เรารู้จักกัน คุ้นเคยกัน และเป็นกันเอง

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 72812, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ดอกไม้: 1, ความเห็น: 23, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #วันเด็ก

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (23)

paew
เขียนเมื่อ 
น่าสนุกนะค่ะ งานวันเด็กที่ มข ทหาร ตำรวจ เดินกันขวักไขว่ค่ะ...ส่วนตัวเองพาบุคลากรไปสัมมนาค่ะ
มาเยี่ยมชมแล้ว อิ่มตาพาอิ่มใจ กับกิจกรรมมอบให้เด็ก ๆที่ดี ๆอย่างนี้ เสียงแคนเสียงพิณผมไม่ได้ฟังนานแล้ว...นึกถึงคราใคก็ยังได้ยินก้องอยู่ในจิตใจตลอดเวลา... ขอบคุณครับที่มีรูปภาพมาให้ชม...
Panda
เขียนเมื่อ 
  • ขอบคุณหลาย ๆ เด้อ
  • คนเป็น สว. ไม่ตอนไปเดินเอง...อิอิ

คุณนายบอน!

  • ขอบคุณครับ..
  • กว่าจะจัดการเรื่องภาพได้ก็เล่นเอาแทบแย่..ไม่รู้ทำไม ยังเรียนรู้เทคนิคเหล่านี้ไม่จัดเจนซะที
  • ภาพที่คุณบอนนำมาเสนอในบันทึกก็เยอะ อิ่มตา อิ่มใจ ไม่แพ้กันครับ
  • และดูจะเป็นงาน "มหาชน" อยู่ไม่น้อยเลย
  • นึกไม่ออกเลยว่าสมัยเป็นเด็กประถม..เคยได้มีโอกาสมาเที่ยวเล่นในตัวจังหวัดหรือเปล่า..แต่ที่แจ่มชัดคือ วันเด็กมักจะจัดในกลุ่มโรงเรียนเป็นหลัก  และไปได้เพียงไม่กี่คน..มีการประกวด มีการแข่งขันการแสดง อื่น ๆ มากมาย  
audit3.
เขียนเมื่อ 
  • ภาพหนึ่งภาพแทนคำบรรยายดีๆได้หลายสิบคำ
  • บันทึกนี้ของพี่พนัทมีคำที่ดีๆอยู่นับไม่ถ้วนเลยค่ะ

อาจารย์  paew ที่เคารพ

  • ที่ศาลากลางจังหวัดมหาสารคาม ก็ได้ข่าวว่ามีรถถังเหมือนกันนะครับ แต่ผมไม่ได้แวะไป เพราะกว่าจะปิดงานได้ก็ล่วงเข้าบ่าย 2 โมงกว่า ๆ
  • สารคามเป็นจังหวัดไม่มีค่ายทหาร มมส จัดวันเด็กปีใด ก็ไม่สามารถเชิญมาได้  จึงปรับรุปแบบให้เหมาะกับคนในชุมชนรายรอบมหาวิทยาลัย
  • ผมอยากให้อาจารย์มาเห็นเด็ก ๆ จากหมู่บ้าน ตัวดำ มอมแมม  แต่แววตามีประกายสดใสจังเลย  แตกต่างจากเด็กที่แต่งกายสวยงามในตัวเมืองมาก...
  • ภูมิใจครับที่ปีนี้ เรายังได้ให้บริการต่อคนในชุมชนที่ไม่สะดวกจะเดินทางเข้าสู่ตัวจังหวัด
  • หวังว่าอาจารย์คงสบายดีนะครับ...
แล้วหลานผม ตัวน้อยๆ ชื่อ "แดนไท" อยู่ไหนครับ ในวันเด็ก (คิดว่าชื่อนี้ ขออภัยหากจำผิดครับ)

เพลิดเพลินมากครับ รับชมภาพแล้ว รู้สึกว่า เฮ้ย!!!บรรยากาศเช่นนี้เสมือนว่าเพิ่งผ่านไปเมื่อไม่กี่ปีจากชีวิตเรานี่นา

ขอชื่นชมองค์กรนิสิต มมส. ที่ร่วมกันจัดกิจกรรมดีดีให้กับเด็กๆ ได้เรียนรู้มากมายหลายรูปแบบ 

ประทับใจภาพที่คุณพ่อโอบลูกนั่งอ่านหนังสือด้วยกันหน่ะครับ เหนือคำบรรยายจริงๆ

พี่พนัสครับ
  เดี๋ยวใส่รูปภาพไปบ่อยๆ ก็จะชำนาญเรื่องเทคนิคในการใส่รูปภาพเองแหละครับ แล้ววันนึงอาจจะใส่ภาพได้ถึง 30 ภาพ เหมือนนายบอน หรือ เฉียดครึ่งร้อยในบางบันทึกนะครับ

งานที่กาฬสินธุ ์ ภาพงานวันเด็ก บริเวณหน้าศาลากลางจังหวัดกาฬสินธุ์  เป็นงานระดับจังหวัดครับ เดินหามุมถ่ายรูปได้เรื่อยๆ เพราะขยันเดิน ขยันมอง ขยันหามุมครับ เลยถ่ายได้เรื่อยๆ

อาจารย์ umi ..ครับ

  • ขอบคุณมากครับ
  • ดนตรีและศิลปะไม่วันตาย
  • อีสานถึงแม้จะเป็นกลุ่มคนที่ได้รับการกล่าวถึงในทำนองดินแดนแห่งความแร้นแค้น ประสบภัยแห้งแล้วและทุกข์ยาก แต่ดนตรีของพวกเรากลับสนุกสนาน ครึกครื้น  เฮฮา...
  • มันอาจจะเป็นการเยียวยาจิตใจให้ลืมความทุกข์ยากหรือเปล่า... คือ ความบันเทิงที่กลับจากการงานอันเหนื่อยหนัก
  •  อาจารย์  Panda
  • ขอบคุณมากครับอาจารย์
  • เป็นเรื่องดี ๆ ที่มหาวิทยาลัยของเราได้บริการคนในชุมชนโดยตรงนะครับ
  • และยืนยันว่าส่วนใหญ่เป็นคนละแวกนี้ ลูกเต้าเหล่าหลานที่พ่อแม่ญาติพี่น้องเดินเข้าออกทำงานในมอเราทั้งนั้นเลย
  • แต่ผมก็ส่งสภานิสิต ไปออกซุ้มจัดงานวันเด็กช่วยจังหวัดเหมือนกันนะครับ
  • ผู้มีปัญญา  พึงเป็นอยู่เพื่อมหาชน...

audit3. มิ่งมิตรบ้านใกล้เรือนเคียง

  • ขอบคุณครับที่แวะมาให้กำลังใจ
  • แล้ววันเด็กพาน้องแทนไปเที่ยวที่ไหนหรือเปล่า..
  • วันเด็ก มมส ปีนี้สนุกมาก รูปแบบกิจกรรมชัดเจนกว่าทุกปี เพราะกำหนดแนวคิดก่อนอย่างเป็นรูปธรรม
  • ในงานจึงมีสัดส่วนกิจกรรมนันทนาการที่พอเหมาะพอควรกับสาระทางปัญญา
  • แต่เสียดาย ไม่อาจนำภาพมาลงได้ทุกแผ่น แต่ก็ย้ำให้เจ้าหน้าที่เอาลงในเว็บกองกิจฯ  บ้างแล้ว

คุณ จตุพร

  • ลูกคนโตย่าง 5 ขวบ ชื่อ "แผ่นดิน" กว่าจะตั้งชื่อนี้ได้ต้องใช้เวลา 2 วัน เพราะเจ้าหน้าที่เทศบาลไม่ยอมให้ใช้ชื่อนี้
  • คนเล็ก (ขณะนี้ ไม่แน่ใจว่าเป็นคนสุดท้ายหรือเปล่า)  ย่าง 4 ขวบ  ชื่อ "แดนไท"  ไว้ผมจุกเหมือนเด็กไทยสมัยเก่า
  • ทั้งสองไม่ไปเที่ยววันเด็กที่ไหนเลย ทั้ง ๆ ที่ทุกปีก็ไม่ว่างเว้น  แกบอกว่าอยากให้พ่อทำงาน ซึ่งความเป็นจริงคุณแม่เขาก็พยายามพาออกมาแล้ว....
  • วันเด็กปีนี้เป็นเช้าอีกวันที่ผมไม่ได้ดูละครจัก ๆ วงศ์ ๆ กับลูก  เพราะปกติจะต้องดูร่วมกัน เพื่อจดจำบทบาทตัวละครมาเล่นกับเขาทั้งสอง
  • เสร็จงานชวนไปห้างก็ไม่ไป..ลูกผมไม่ชอบเดินห้าง  แต่แกไม่เสียใจนะครับที่ปีนี้ไม่ได้เที่ยววันเด็ก  คนโตจะถามตลอดว่างานเป็นยังไง และชอบดูข่าววันเด็กมาเล่าให้พ่อฟัง
  • ขอบคุณครับ...ในทุกวันผมสร้างบรรยากาศให้เป็นวันเด็กสำหรับลูกทั้งสองเสมอ

คุณ พรหมลิขิต

  • ขอบคุณมากครับที่ให้เกียรติแวะเวียนมาทักทาย
  • ผมเองก็ชอบภาพที่ผู้ปกครองอ่านหนังสือให้ลูกฟังมากเช่นกัน จึงเจตนาเอาลงทั้ง 2 รูปเลย...
  • ภาพทั้งสอง ช่วยให้ผมได้หวนคิดถึงครั้งที่แม่เล่านิทานให้ฟังก่อนนอน  แต่เป็นการเล่าด้วยปากเปล่า เพราะไม่มีหนังสือนิทานเลยแม้แต่เล่มเดียว...บางคืนฟังจนจบเรื่อง แต่บางคืนก็ฟังไม่จบ  เพราะเผลอหลับไปก่อน.. 
  • นิทานของแม่สนุก ตื่นเต้น และเศร้าโศกในบางเรื่อง  โดยเฉพาะนิทานเรื่องนกกระจาบและดาวลูกไก่
  • ผมลืมไปครับ คุณ พรหมลิขิต
  • ภาพนั้น...เป็นคุณแม่นั่งโอบลูกอ่านหนังสือนะครับ...ไม่ใช่คุณพ่อ... !
  • หรือเพราะมุมกล้องผมไมดี...ขออภัยด้วยนะครับ

เรียน พนัส

  • เป็นกิจกรรมที่บริการชุมชน ท้องถิ่น รอบข้างมหาลัย และจะส่งผลต่อความสัมพันธ์ที่ดีข้างหน้าในการร่วมือกันต่อไป

ด้วยความเคารพ

  • ไม่รู้ยังไงครับคุณบอน ..ผมไม่คุ้นชินกับเทคโนโลยีนัก
  • ชอบเขียน มากกว่าการใช้เทคนิคอย่างอื่นมาผสมปนเป
  • แต่อย่างว่า...สื่ออื่น ๆ นอกจากถ้อยคำแล้วก็จำเป็นไม่น้อยไปกว่ากัน
  • สำคัญคือผมก็ต้อง "เรียนรู้"...ขอบคุณครับ

ถึง (Jack)  Kamphanat 

  • ขอบคุณมากครับ...
  • พี่ถามชาวบ้านว่ารู้สึกยังไงกับงานวันเด็กปีนี้  ท่านบอกว่า  ดีมาก และดีกว่าปีที่แล้ว มีของแจกเยอะ แดดไม่ร้อน ที่สำคัญคือ ตั้งแต่ มมส ย้ายมาที่นี่ก็มีวันเด็กให้ลูกหลานได้วิ่งเล่นสม่ำเสมอ ไม่ต้องหอบหิ้วไปไกลถึงจังหวัด
  • ปีนี้พี่อยากจับมือ "อบต." มาร่วมกันจัดรอบอาคารพลศึกษา  มีรูปแบบที่ชัดเจน บางอย่างก็ต่อยอดให้ดียิ่งขึ้น  มีการมอบทุนการศึกษาเล็ก ๆ น้อยด้วยก็น่าจะดี 
paew
เขียนเมื่อ 
  • ดีจังเลยนะค่ะ นับว่าเป็นชุมชนสัมพันธ์ที่เยี่ยมมากๆค่ะ
  • คุณแผ่นดิน เข้าใจตั้งชื่อลูกๆ นะค่ะ มีความหมายดี และเป็นชื่อที่ดีมากๆจริงๆ
  • คุณแผ่นเป็น family man ตัวจริงเสียงจริง
  • ชื่นชมค่ะ
  • ขอบพระคุณอาจารย์ paew ครับ
  • วันแรกแจ้งชื่อกับพยาบาล...เขาตกใจเลยนะครับ เพราะก่อนถึงคิวผมนั้น ผู้ชายคนนั้นแจ้งชื่อลูกเป็นชื่อ "ดาราท่านหนึ่ง" พอมาถึงคิวผม ผมแจ้งว่าชื่อแผ่นดิน...พยาบาลสะดุ้ง  ถามซ้ำและบอกว่า แปลกดี...
  • ใครต่อใครก็แซวว่าลูกชายจะไม่ไปโรงเรียนเป็นแน่ เพราะชื่อเชยมาก  แต่วันนี้...แกชอบชื่อตัวเองมาก  ผมเขียนบันทึกถึงลูกว่า "ชื่อของเขา ไม่ได้หมายถึงพื้นผิวของโลก แต่หมายถึงคนที่มีน้ำจิตน้ำใจอันกว้างใหญ่ไพศาล เป็นที่พึ่งพิงของคนอื่น"
  • มีคนถามว่าถ้ามีลุกชายคนที่ 3 จะให้ชื่ออไร ผมไม่บอกว่า "แผ่นดิไท"
  • ถ้าเป็นผู้หญิงชื่อ "ธารธารา"
อ่านชีวิตคุณ แผ่นดิน ทำให้ผมรู้จักตัวตนมากขึ้น ..ชื่นชมและให้กำลังใจครับ
  • สวัสดีครับ...คุณเอก
  • เพิ่งมีเวลาและโอกาสกลับมาอ่านบันทึกชิ้นนี้
  • ขอบคุณมากครับ...
  • งานของเรา  จะบอกเล่าความเป็นเรา...
  • ผมเชื่อเช่นนั้น นะครับ