ครูเปรียบเสมือนพ่อแม่คนที่สองของลูก เมื่อเป็นเช่นนี้ การสอนนั้น นอกจากที่ท่านจะสอนเรื่องราวต่างๆที่เป็นเนื้อหาวิชาเรียนแล้ว
สิ่งที่คุณครูทุกท่านตระหนักก็คือ
การยกระดับจิตวิญญาณของมนุษย์
เพราะครูที่คอยพร่ำสอนนี่เอง จึงเปรียบได้เหมือนกับมีดที่คอยเฉือนสันดานดิบที่ไม่ดีของคนให้ลดน้อยถอยลงเท่าที่กำลังของท่านจะทำได้
มีผู้สรุปให้ฟังว่า ครูที่ดีต้องมีหลักอยู่ 4 ประการ
1. รู้จักรัก
- มีความรักในความเป็นครู
- ต้องมีพรหมวิหารธรรมสูง
- พร้อมที่จะพร่ำสอนให้เด็กนั้นเป็นคนที่ฉลาดและมีความเป็นคนดีอีกด้วย
2. รู้จักให้
- ให้ในความรู้
- ให้เวลาแก่ลูกศิษย์ ให้เขาได้มีโอกาสได้ใกล้ชิดอบอุ่น = ให้ความรัก ความเอาใจใส่ เอื้ออาทรต่อศิษย์
3. รู้อภัย
- ต้องให้อภัยและให้โอกาสใหม่แก่เขา แม้ศิษย์จะทำผิดพลาด เรียนรู้ช้า
- สร้างกำลังใจ ประคับประคองใจดวงน้อยๆของเด็กให้ลุกขึ้นได้อย่างสง่างาม
4. รู้เสียสละ
- เสียสละแรงกาย แรงใจ ทุ่มเทให้เด็กประสบความสำเร็จ
- ในทางปฏิบัตินั้น ไม่ง่ายเลย
จากบทความของ อ.ยอดชาย บุญประกอบ
ครูที่ดีต้องมีหลัก 4 ประการ
ประคับประคองใจดวงน้อยๆของเด็กให้ลุกขึ้นได้อย่างสง่างาม
สวัสดีครับ คุณไมโต
ติดพันจากการอ่านบันทึกของครูอ้อยมาหรือครับ
แต่ให้อภัยครับ
เด็กสมัยนี้ เคารพครูน้อยลง มีคุณธรรมน้อยลงครับ อย่างที่คุรไมโตให้ความเห็นไว้
สวัสดีครับ คุณหมอ
คุณหมอทำหน้าที่ในฐานะอาจารย์ได้ดีที่สุดแล้วครับ นักศึกษาแพทย์ที่เคยเห็น มักจะมาบ่นว่า เรียนหนัก เรียนยาก
สอบตกเป็นประสบการณ์ในการปรับปรุงตัวเองครับ
นายบอนก็เคยสอบตกเช่นกันเด้อ