วันนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันได้พุดคุยกับนักเรียนในหัวข้อการเรียนอื่น นอกเหนือจากเนื้อหาทางวิชาการ
สำหรับเด็กบางคนที่เป็น "ลูกคนเดียว" โดยฉันเอง สอนในรูปแบบส่วนตัว คือ นักเรียน 1 คน ต่อ ครู 1 คน
ความเปราะบางในส่วนนี้ มีส่วนค่อนข้างมาก บางครั้งเด็กบอกว่า เหงา เหมือนกัน ไม่มีใครให้ทะเลาะด้วย
หลานของฉันทั้ง 3 คน 3 ครอบครัว ล้วนแล้วแต่เป็นลูกคนเดียวทั้งหมด
การได้ความรักเต็มๆ คนเดียวของครอบครัว หรือ การได้รับโอกาสในชีวิตจากครอบครัวสูง
ซึ่งฉันเชื่อว่า คุณภาพและความสัมพันธ์ภายในครอบครัว สำคัญไม่แพ้กับจำนวน
อาจต้องมีเรื่อง
- การรู้จักสร้างความสัมพันธ์ในทางสังคม
- การให้พื้นที่ในการลองผิดลองถูก
- ระดับความคาดหวังในตัวเด็ก
- ในส่วนของการมีการสื่อสารในครอบครัวที่ดี
(คำแนะนำจากสหายเอไอ ยังไม่เคยมีบทสนทนาใดกับพี่น้อง ในเรื่องดังกล่าว)
ไม่น่าเชื่อ ว่านี่เป็นการทำงานกับเด็กๆ เข้าสู่ปีที่ 6 แล้ว
ฉันใช้เวลากับเด็ก พอๆกับงานเอกสารและโปรแกรมการเรียนที่เตรียมให้กับนักเรียนในแต่ละวัน
จากรูปภาพ คงเห็นแต่พัฒนาการทางกาย พัฒนาการด้านจิตใจของเด็ก ๆ ก็สำคัญไม่แพ้กัน
หลังๆมานี่ ได้พูดคุยกับผู้ปกครองของเหล่านักเรียน ทำให้ได้ทราบข้อมูลควรทราบและการวางแผนร่วมกันมากขึ้น
ฉันหวังว่า จะมีสิ่งที่ดี และพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ ตามพัฒนาการช่วงวัยของเด็ก
