“ ถ้าเราทำงานเพื่อหมู่บ้าน ขอให้เราลืม คำว่าครอบครัวก่อน....เรามีหน้าที่แจกของรางวัลให้เด็กๆทุกคนที่มาในงาน ญาติ พี่น้อง ของเราก็ต้องได้ตามเกณฑ์เหมือนกันหมด ขอให้พวกเราตั้งใจทำเพื่อหมู่บ้านของเรา...” เยาวชนพี่เลี้ยงพยักหน้า สายตาก็มองเห็นแต่ความสวยงาม สิ่งของต่างๆที่ละลานตา เย้ายวน บนเวที


<p class="MsoNormal">         ตีห้าของเมื่อวาน ขณะที่ฉันทำงานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์  น้องปู   น้องโด้   น้องรัน  ก็ขับรถมาจอดที่หน้าบ้าน ไม่หลงทางด้วย…..เก่งจัง  …ด้านหลังรถ มีแต่ของขวัญสำหรับเด็กๆ  หรือนี่จะเป็นซานต้าครอสมาสุรินทร์    น้องๆเป็นวัยทำงานจากบริษัทต่างๆในกรุงเทพ คนหลังทำงานในมหาวิทยาลัย…..ทุกคนอาสามามอบความสุขให้กับเด็กๆ</p> <p class="MsoNormal">         “ จริงๆ วันนี้ผมต้องพาแม่ไป รพ. พี่ปูชวนมาว่าเอาของมาให้เด็ก ผมก็เลยให้แม่ไปกับพี่ชาย  แม่ก็บอกไปเถอะ ได้บุญ  “ น้องโด้  เล่าให้ฉันฟังตอนเช้าที่ได้คุยกัน</p> <p class="MsoNormal">         “ ปู รวบรวมของไว้นานแล้วเป็นของที่ไปขอรับบริจาค  นี่แบ่งไปที่โคราชด้วย “  น้องปู  สาวลำปางคนเก่งของเรา  นำแต่ของดีๆ โดยเฉพาะเครื่องเขียน แพคมาเป็นชุดๆอย่างมืออาชีพ พร้อมแจก</p> <p class="MsoNormal">        งานนี้เสียดายที่ทีมพี่ปุ้ม และน้องปู อีกปูหนึ่ง จาก ธนาคารออมสิน ไม่ได้มาเหมือนทุกปีแต่ก็ทำงานหนักเพื่อเด็กรักป่ามาก วิ่งวุ่นหาของจากบริษัทต่างๆ แพ็คของ ยกของหนักๆจำนวนมากๆไปส่งที่รถไฟหลายรอบและยังเดินขอรับการสนับสนุนจากเพื่อนๆ พี่น้อง ในสำนักงานทั้งคนใกล้ชิดก็ไม่เว้น….</p> <p class="MsoNormal">        เราต่างเป็นญาติมิตรของกันและกันและของเพื่อนมนุษย์ในสังคมนี้  จิตใจที่จะให้เป็นความสุขที่เราได้สร้างกันขึ้นมาเอง  ไม่มีใครบอกเรา  แต่ใจเราสั่ง และเราก็รักษากันเอาไว้ระหว่างกัน  นี่เป็นสมบัติทางใจที่มีคุณค่ายิ่ง  </p> <p class="MsoNormal">        สายๆฉันเดินไปที่หอประชุมของเด็กรักป่า  เห็นเยาวชนพี่เลี้ยงที่มาเตรียมงานตั้งแต่เมื่อวานและนอนค้างที่นี่ แปลกใจว่า  ฉากหลังบนเวทีถูกจัดอย่างสวยงาม และป้ายชื่องานสกรีนปริ้นซ์อย่างดีด้วยคอมพิวเตอร์อย่างสวย        เอ…เราไม่ได้สั่งทำนี่นา  ฉันคิด..</p> <p class="MsoNormal">       “  เมื่อวาน ผมไป ร่วมงาน วันเด็กที่โรงเรียนบ้านแสลงพันธ์ เห็นป้ายฉากที่โรงเรียนสวยดี และเขาไม่ใช้แล้ว ผมเลยขอยืมอาจารย์มาตกแต่งงานที่นี่……”   หนุ่มหงา ยิ้มฟันขาว  อาสาสมัครเยาวชนจากคุ้มบ้านป่ายาว  ทำงานอย่างแข็งขัน ปีนี้ได้รับเลือกให้เป็นประธานเยาวชนด้วย  </p> <p class="MsoNormal">        “ ความรู้สึกว่า เราเป็นเจ้าของงาน “ ทำให้ หงา คิดสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อน้องๆ เด็กๆ ในชุมชนของเขาเอง</p> <p class="MsoNormal">เยาวชนที่มาช่วยงานตื่นกันแต่เช้า  แบ่งงานกันเอง บ้างเข้าครัวหุงข้าว ทำกับข้าว  บ้างกวาดลานหอประชุม  บ้างยกเครื่องเสียงจัดวางใหม่   เช็ค ทดลองเครื่อง …สายๆมาเยาวชนจากคุ้มต่างๆก็ทยอยมา ช่วยกันมาคัดแยกของรางวัล เตรียมทำบัตรเข้างาน เตรียมกิจกรรม อุปกรณ์ สถานที่สำหรับ จุดรับ “ ขี้ “ วัว ควาย รับคูปองอาหาร เครื่องดื่ม แล้วมาเลือก เมื้อผ้ามือสองพร้อมของเล่น จากนั้นก็ให้เด็กๆมาสมัครลงทะเบียนกิจกรรมที่ต้องการเข้าร่วม พี่ๆก็เตรียมแบ่งหน้าที่รับผิดชอบ…..</p> <p class="MsoNormal">          เยาวชน ทุกคน คัดแยก ของรางวัล ที่ สวยๆ น่ารักๆ  ทำงานไปก็ให้รู้สึกว่า </p> <p class="MsoNormal">“ เราจะได้เป็นเจ้าของมั้ย “</p> <p class="MsoNormal">มีทั้งเสื้อผ้า ตุ๊กตา เครื่องเขียน ชุดกีฬา…..  เรา บอกเยาวชนว่า  </p> <p class="MsoNormal">“  ถ้าเราทำงานเพื่อหมู่บ้าน ขอให้เราลืม คำว่าครอบครัวก่อน….เรามีหน้าที่แจกของรางวัลให้เด็กๆทุกคนที่มาในงาน  ญาติ พี่น้อง ของเราก็ต้องได้ตามเกณฑ์เหมือนกันหมด ขอให้พวกเราตั้งใจทำเพื่อหมู่บ้านของเรา…”  เยาวชนพี่เลี้ยงพยักหน้า สายตาก็มองเห็นแต่ความสวยงาม สิ่งของต่างๆที่ละลานตา   เย้ายวน บนเวที    ตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ น่ากอด   นาฬิกาอย่างดี   กางเกง กระโปรง นำสมัย  ……พวกเขาต้องต่อสู้กับจิตใจภายในอย่างยิ่งยวด…บทเรียนที่หนึ่ง  อย่างไรคือ  การทำงานเพื่อผู้อื่น….</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal"> </p>