GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

“ พวกเขาต้องต่อสู้กับจิตใจภายในอย่างยิ่งยวด “

“ ถ้าเราทำงานเพื่อหมู่บ้าน ขอให้เราลืม คำว่าครอบครัวก่อน....เรามีหน้าที่แจกของรางวัลให้เด็กๆทุกคนที่มาในงาน ญาติ พี่น้อง ของเราก็ต้องได้ตามเกณฑ์เหมือนกันหมด ขอให้พวกเราตั้งใจทำเพื่อหมู่บ้านของเรา...” เยาวชนพี่เลี้ยงพยักหน้า สายตาก็มองเห็นแต่ความสวยงาม สิ่งของต่างๆที่ละลานตา เย้ายวน บนเวที

         ตีห้าของเมื่อวาน ขณะที่ฉันทำงานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์  น้องปู   น้องโด้   น้องรัน  ก็ขับรถมาจอดที่หน้าบ้าน ไม่หลงทางด้วย.....เก่งจัง  ...ด้านหลังรถ มีแต่ของขวัญสำหรับเด็กๆ  หรือนี่จะเป็นซานต้าครอสมาสุรินทร์    น้องๆเป็นวัยทำงานจากบริษัทต่างๆในกรุงเทพ คนหลังทำงานในมหาวิทยาลัย.....ทุกคนอาสามามอบความสุขให้กับเด็กๆ

         จริงๆ วันนี้ผมต้องพาแม่ไป รพ. พี่ปูชวนมาว่าเอาของมาให้เด็ก ผมก็เลยให้แม่ไปกับพี่ชาย  แม่ก็บอกไปเถอะ ได้บุญ   น้องโด้  เล่าให้ฉันฟังตอนเช้าที่ได้คุยกัน

         ปู รวบรวมของไว้นานแล้วเป็นของที่ไปขอรับบริจาค  นี่แบ่งไปที่โคราชด้วย   น้องปู  สาวลำปางคนเก่งของเรา   นำแต่ของดีๆ โดยเฉพาะเครื่องเขียน แพคมาเป็นชุดๆอย่างมืออาชีพ พร้อมแจก

        งานนี้เสียดายที่ทีมพี่ปุ้ม และน้องปู อีกปูหนึ่ง จาก ธนาคารออมสิน ไม่ได้มาเหมือนทุกปีแต่ก็ทำงานหนักเพื่อเด็กรักป่ามาก วิ่งวุ่นหาของจากบริษัทต่างๆ แพ็คของ ยกของหนักๆจำนวนมากๆไปส่งที่รถไฟหลายรอบและยังเดินขอรับการสนับสนุนจากเพื่อนๆ พี่น้อง ในสำนักงานทั้งคนใกล้ชิดก็ไม่เว้น....

        เราต่างเป็นญาติมิตรของกันและกันและของเพื่อนมนุษย์ในสังคมนี้  จิตใจที่จะให้เป็นความสุขที่เราได้สร้างกันขึ้นมาเอง  ไม่มีใครบอกเรา  แต่ใจเราสั่ง และเราก็รักษากันเอาไว้ระหว่างกัน  นี่เป็นสมบัติทางใจที่มีคุณค่ายิ่ง 

        สายๆฉันเดินไปที่หอประชุมของเด็กรักป่า  เห็นเยาวชนพี่เลี้ยงที่มาเตรียมงานตั้งแต่เมื่อวานและนอนค้างที่นี่ แปลกใจว่า  ฉากหลังบนเวทีถูกจัดอย่างสวยงาม และป้ายชื่องานสกรีนปริ้นซ์อย่างดีด้วยคอมพิวเตอร์อย่างสวย        เอ...เราไม่ได้สั่งทำนี่นา   ฉันคิด..

         เมื่อวาน ผมไป ร่วมงาน วันเด็กที่โรงเรียนบ้านแสลงพันธ์ เห็นป้ายฉากที่โรงเรียนสวยดี และเขาไม่ใช้แล้ว ผมเลยขอยืมอาจารย์มาตกแต่งงานที่นี่......    หนุ่มหงา ยิ้มฟันขาว  อาสาสมัครเยาวชนจากคุ้มบ้านป่ายาว  ทำงานอย่างแข็งขัน ปีนี้ได้รับเลือกให้เป็นประธานเยาวชนด้วย 

          ความรู้สึกว่า เราเป็นเจ้าของงาน ทำให้ หงา คิดสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อน้องๆ เด็กๆ ในชุมชนของเขาเอง

เยาวชนที่มาช่วยงานตื่นกันแต่เช้า  แบ่งงานกันเอง บ้างเข้าครัวหุงข้าว ทำกับข้าว  บ้างกวาดลานหอประชุม  บ้างยกเครื่องเสียงจัดวางใหม่   เช็ค ทดลองเครื่อง ...สายๆมาเยาวชนจากคุ้มต่างๆก็ทยอยมา ช่วยกันมาคัดแยกของรางวัล เตรียมทำบัตรเข้างาน เตรียมกิจกรรม อุปกรณ์ สถานที่สำหรับ จุดรับ ขี้ วัว ควาย รับคูปองอาหาร เครื่องดื่ม แล้วมาเลือก เมื้อผ้ามือสองพร้อมของเล่น จากนั้นก็ให้เด็กๆมาสมัครลงทะเบียนกิจกรรมที่ต้องการเข้าร่วม พี่ๆก็เตรียมแบ่งหน้าที่รับผิดชอบ.....

          เยาวชน ทุกคน คัดแยก ของรางวัล ที่ สวยๆ น่ารักๆ  ทำงานไปก็ให้รู้สึกว่า

เราจะได้เป็นเจ้าของมั้ย

มีทั้งเสื้อผ้า ตุ๊กตา เครื่องเขียน ชุดกีฬา.....  เรา บอกเยาวชนว่า 

  ถ้าเราทำงานเพื่อหมู่บ้าน ขอให้เราลืม คำว่าครอบครัวก่อน....เรามีหน้าที่แจกของรางวัลให้เด็กๆทุกคนที่มาในงาน  ญาติ พี่น้อง ของเราก็ต้องได้ตามเกณฑ์เหมือนกันหมด ขอให้พวกเราตั้งใจทำเพื่อหมู่บ้านของเรา...   เยาวชนพี่เลี้ยงพยักหน้า สายตาก็มองเห็นแต่ความสวยงาม สิ่งของต่างๆที่ละลานตา   เย้ายวน บนเวที    ตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ น่ากอด   นาฬิกาอย่างดี   กางเกง กระโปรง นำสมัย  ......พวกเขาต้องต่อสู้กับจิตใจภายในอย่างยิ่งยวด...บทเรียนที่หนึ่ง  อย่างไรคือ  การทำงานเพื่อผู้อื่น....

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 72534
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 3
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (3)

สวัสดีอีกครั้ง

        กลับมาถึงกรุงเทพฯโดยรถกระบะ(ไม่ใช่ ต้องบอกว่า โดยสวัสดิภาพ)แต่ไม่รู้ว่าพี่ปูจะเป็นอย่างไรบ้างเรื่องการ present ที่ ม.ราม ส่วนรันผมส่งหน้าม.รามให้แบกเป้กับกระเป๋ากล้องไปขึ้นรถเอง น่าสงสารรันไหม ผมถึงบ้านก็เล่นกับลูกสาว น้องดัมมี่ ซนสุดๆ ซ่ามากๆ ยังนึกถึงปราจีนและลูกเลย น่ารักมาก มานอนให้ไออุ่นตั้ง 2 คืน ส่วนเรื่องงานบวชเณรภาคฤดูร้อนที่จะถึง รบกวนพี่ส่งรายละเอียดของงานให้ผมด้วยนะครับ จะได้ทราบว่าทางพี่ จะบวชเณรกี่องค์ มีอะไรในมือบ้างแล้ว และต้องการให้ทางผมหาอะไรให้บ้าง ท้ายสุดแต่ไม่สุดท้าย

      ดูแลสุขภาพครับ

ขอบคุณคะ น้องโด้  แล้วจะติดต่อไปนะ

 ฝากความคิดถึงมายังลูกสาวด้วย-

ส่วนปราจีนก็นอนบนเก้าอี้หน้าคอมฯที่เดิมจ้า

สาธุ สาธุ สาธุ

การต่อสู้กับอะไรภายในใจยากที่สุดแล้วค่ะ

ทำงานเพื่อคนอื่น  เพื่ออย่างอื่น  ที่ยิ่งใหญ่กว่าเพื่อตัวเอง

ไม่ง่ายเลยค่ะ  เอาใจช่วยนะคะ

ณัชร