ตื่นเต้นจัง...เหมือนเด็กๆที่พ่อแม่บอกว่าจะพาไปเที่ยว  เลยพาลนอนไม่หลับ  พากันตื่นแต่เช้า  ครูอ้อยเป็นแบบนั้นเลยค่ะ  ครูอ้อยเคยเขียนบันทึกไว้แล้ว  ตั้งแต่เดือน  พฤศจิกายน  ปีที่แล้วในบันทึก  เรื่อง ดีใจ..พ่อบ้านจะพาไปเที่ยวงานพืชสวนโลก   และเขียนบันทึกอีกครั้ง  เมื่อต้นเดือน  ในบันทึกเรื่อง  ดีใจ...พ่อบ้านจะพาไปเที่ยวงานพืชสวนโลก(2)
ก่อนพ่อบ้านจะออกจากบ้านไปทำงาน  ได้สั่งว่าจัดกระเป๋าด้วย  ครูอ้อยตอบรับ  แต่นั่งเขียนบันทึกเฉย  เพราะเรื่องการจัดการเป๋า...สบายมากค่ะ  ครูอ้อยชาร์ทแบตเตอรี่กล้องถ่ายรูปดิจิตอล  และกล้องวีดีโอก่อนอื่นค่ะ
สังเกต  อากาศไม่ค่อยเย็น  แต่ครูอ้อยก็ไม่นิ่งนอนใจ   เตรียมเสื้อกันหนาวไปด้วย  หมวก  และรองเท้าที่แสนสบาย  ส่วนเครื่องใช้อื่นๆก็นำไปเท่าที่จำเป็น  ที่บ้านของน้องชายครูอ้อยก็คงจะมีให้ครูอ้อยบ้าง..ไม่ได้เตรียมไป  มันหนัก..และเดินทางโดนรถไฟ
เมื่อคืนนี้  ครูอ้อยกลับจากมหาวิทยาลัยก็สี่ทุ่มแล้ว  เมาผงชูรสด้วย  เลยไม่ได้เขียนบันทึก  พ่อบ้านได้สะแกนภาพของตั๋วรถไฟให้ด้วย  นี่ไง...

 
ออกเดินทางประมาณ หกโมงเย็น  ถึงเชียงใหม่  เจ็ดโมงเช้า  ขบวน 1 คันที่ 3 
ครูอ้อยต้องออกจากบ้านสี่โมงเย็น  เพื่อไปรับคุณพ่อที่ดอนเมือง  ฝากรถไว้ที่บ้านคุณพ่อ  แล้วให้น้องสาวไปส่งที่สถานีรถไฟดอนเมือง  กล่าวถึงคุณพ่อ  ครูอ้อยยังไม่ได้โทรศัพท์ไปหาท่านเลย 
ป่านนี้รอ...คงจะตื่นเต้นไม่แพ้เด็กๆ  อย่างครูอ้อย