ความฝันมันอยูไกลเสียเหลือเกิน แต่ถ้าเราสามารถทำความฝันให้เป็นจริงด้วยตัวเราเอง ทำไมเราไม่รีบทำ ทำไมเราไม่ขวนขวายที่จะทำ นำไปสูความสำเร็จ อย่ามัวแต่นั่งรอบุญวาสนาเลย เรื่องผลงานทางวิชาการ เราต้องทำเองค่ะ รอวาสนาไม่ได้หรอกค่ะ
ในบันทึกที่แล้ว ครูอ้อยได้เขียนบันทึกที่เกี่ยวกับหัวข้อการประเมินเดิม คือ หัวข้อการประเมิน ตอนที่ 3 เรื่อง ความรับผิดชอบในวิชาชีพ ข้อ 13 มีจุดยืนที่แน่วแน่ในการรักษาผลประโยชน์ของหน่วยงาน ซึ่งท่านผู้สนใจอ่านได้ที่ ก้าวไปสู่ครูเชี่ยวชาญพิเศษด้วยกันกับครูอ้อย (26)
แต่ในบันทึกนี้.....ครูอ้อยจะเขียน ข้อ 14 ช่วยป้องกันแก้ไขเมื่อมีผู้กล่าวถึงหน่วยงานในทางเสื่อมเสีย
จะพูดอย่างไร...เป็นการปรับความเข้าใจเสียใหม่ ต้องนำสิ่งที่ดี และจุดยืนของโรงเรียนให้ผู้ปกครองได้รู้ถึงการดำเนินการของโรงเรียน อย่างที่ครูอ้อยกำลังทำอยู่ ในบันทึก โรงเรียนพระยาประเสริฐสุนทราศรัย(กระจ่าง สิงหเสนี) เพื่อชี้แจงแนวการดำเนินการของโรงเรียน
ครูอ้อยจะนำออกมาจัดเก็บเป็นเอกสารเพื่อให้ผู้ประเมินทราบว่า สิ่งที่ครูอ้อยได้ทำนั้น เป็นรูปแบบการช่วยป้องกันแก้ไข..เมื่อมีผู้กล่าวถึงหน่วยงานในทางเสื่อมเสีย...
จัดเก็บเป็นเรื่อง แต่ละเหตุการณ์ไป มีการลงลายมือชื่อเป็นหลักฐาน ระบุอย่างชัดเจน
เท่านี้ก็เป็นการหาร่องรอยในการจัดทำเอกสารได้แล้ว
ครูอ้อยหวังว่าท่านผู้สนใจคงจัดทำได้ในการเขียนบันทึกแต่ละครั้ง วันนี้ครูอ้อยขอจบเรื่องนี้แต่เพียงเท่านี้ บันทึกต่อไป
ครูอ้อยจะนำเสนอ เรื่อง เข้าร่วมกิจกรรมของหน่วยงานอย่างเต็มที่...โปรดติดตามนะคะ
