ท่านบอกว่า ถ้าตายไปคนข้างหลังคงจะสบาย... นี่หมายถึงค่าตอบแทน คุณพี่ที่ฟังอยู่บอกว่า ไม่จริงหรอก... พ่อแม่คงอยากเห็นหน้ากันมากกว่า

                               

รถทัวร์ 24 ที่นั่งของสมบัติทัวร์นำเราไปถึงสถานีหมอชิตอย่างสะดวกสบายประมาณตี 5 ครึ่ง (05.30 นาฬิกา) ของวันเสาร์ที่ 16 ธันวาคม 2549
  • คุณแม่ชีมาลี และแม่ชีพรทิพย์มารอที่สถานที่หมอชิตอยู่ก่อนแล้ว ขั้นแรกคือ ต้องหารถเข็น เพื่อขนของ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นลังหนังสือธัมมะ 6 ลังไปคิวรถอรัญประเทศ

คนรับจ้างขนของพูดคุยกันแบบเสียงในฟีล์มเป็นภาษาอีสาน คนหนึ่งสูบบุหรี่แทบจะมวนต่อมวน อีกคนไม่สูบบุหรี่
  • ทุกวันนี้คนที่ทำงานในโรงพยาบาล(เช่นผู้เขียน)ไม่ค่อยเห็นคนที่มีการศึกษาสูบบุหรี่อีกแล้ว... เรื่องนี้น่าขอบพระคุณ ขอบคุณ และขอบใจครูบาอาจารย์หลายๆ ท่านในบ้านเมืองเราที่ช่วยกันรณรงค์ต่อต้านการสูบบุหรี่

ภาพที่ 1: เคาน์เตอร์ขายตั๋วรถทัวร์ สถานทีขนส่งหมอชิต

สถานีขนส่งหมอชิตทุกวันนี้ขายตั๋วผ่านคอมพิวเตอร์กันแบบไฮเทค ท่านสามเณรได้ตั๋วครึ่งราคา แม่ชีเสียเต็มราคา เราได้รถไปอรัญฯ เวลา 6 โมงเช้าพอดี
  • อาจารย์แก้ว สาเรนรอบคอบมาก... ได้ซื้อข้าวกล่องมาให้พวกเราครบทุกท่านทุกคน ทหารเกณฑ์ท่านหนึ่งเป็นคนสระแก้วพยายามคุยกับสามเณรแดง ดี ทว่า... พูดกันไม่รู้เรื่อง เพราะสามเณรท่านพูดไทยไม่ได้

ผู้เขียนบอกท่านว่า สามเณรพูดไทยไม่ได้ จะพูดเขมรกับท่านก็ได้ ทหารเกณฑ์ท่านนั้นว่า พูดได้นิดหน่อย
  • ท่านเลยไปชวนคุณพี่ผู้หญิงท่านหนึ่งคุย ท่านมีประสบการณ์ไปทำงานใน 4 จังหวัดภาคใต้พอดี

ทหารเกณฑ์ท่านบอกว่า เป็นนาวิกโยธิน ประจำอยู่ที่จันทบุรี ถูกส่งไปนราธิวาสตั้งแต่ต้นเดือนตุลาคม 2549

ภาพที่ 2: ทหารเกณฑ์จากนราธิวาสบ่นว่า หลายเดือนแล้ว... ยังไม่ได้ค่าเสี่ยงภัยเลย อ่านเรื่องทหารเกณฑ์นราธิวาสได้ที่นี่... [     Click     ]

  • ไปทำงานที่นั่นต้องทำหน้าที่หลายอย่าง เช่น คุ้มกันพระ คุ้มกันครู อยู่ประจำค่าย ฯลฯ เกือบโดนระเบิดไป 10 กว่าครั้ง แรงระเบิดทำเอาสะเทือนไปทั้งตัวทีเดียว

ท่านบอกว่า ถ้าตายไปคนข้างหลังคงจะสบาย... นี่หมายถึงค่าตอบแทน คุณพี่ที่ฟังอยู่บอกว่า ไม่จริงหรอก... พ่อแม่คงอยากเห็นหน้ากันมากกว่า

  • คุณป้าท่านหนึ่งนั่งใกล้กัน... บ้านเดิมอยู่โคราช เลิกกับสามีที่ไปมีเมียใหม่ อาชีพขายกระเป๋า

ท่านบอกว่า จะไปซื้อของมาจากตลาดโรงเกลือ ใกล้กันกับด่านปอยเปต นำไปขายที่ปากน้ำ

ภาพที่ 3: คุณป้า อสม. (อาสาสมัครสาธารณสุขหมู่บ้าน) คนซ้ายมือ คนขวามือคือ อาจารย์แก้ว สาเรน (อาจารย์สอนบาลีเขมร)

  • ท่านเป็น อสม. (อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน) ท่านนายกเล็กฯ ที่รังสิตจะพา อสม.ไปหลายแห่ง เช่น ภูเก็ต ฯลฯ ไปต่างประเทศด้วย

    ผู้เขียนเรียนถามว่า ได้ไปประเทศไหนมาบ้าง ท่านบอกว่า ท่าขี้เหล็ก ได้ข้ามไปฝั่งพม่าด้วย พูดไปยิ้มไป ไม่ทราบเป็นหัวคะแนนให้ท่านนายกเล็กหรือเปล่า

    • คุณป้าอีกท่านหนึ่งนั่งใกล้กัน...บ้านท่านอยู่นครนายก เดินทางไปเยี่ยมหลาน... หลานท่านเพิ่งผ่าตัดไส้ติ่งที่อรัญประเทศ

    ภาพที่ 4: คุณป้าไปเยี่ยมหลานที่อรัญประเทศ

    เวลา 9.50 นาฬิกา... มีทหารสวมแว่นตาดำจากด่านตรวจการณ์บูรพาขึ้นมาตรวจ ท่านบอกให้แสดงบัตรประชาชน ดูเหมือนท่านจะเก่งมาก เก่งจนมองหน้าแล้วชี้ได้เลยว่า คนนี้ไทย คนนี้เขมร

  • ถึงตรงนี้มีคนเขมรต้องลงรถไปประมาณ 7 คน เรื่องการตรวจพิรุธนี่... ตอนผู้เขียนเรียนบริหารภาคพิเศษของนิด้า (สถาบันพัฒนบริหารศาสตร์)
อาจารย์ท่านเล่าว่า นักศึกษาที่ทำงานด่านศุลกากรบอกว่า พวกที่มีพิรุธจะ "กลืนน้ำลาย" เพราะฉะนั้นท่านจะสังเกตที่ลูกกระเดือกเป็นหลัก
  • วิธีสังเกตแบบนี้จะใช้ได้ผลจริงหรือไม่ก็ไม่ทราบ ทว่า... มืออาชีพท่านว่าอย่างนั้น

    แหล่งที่มา:

  • นพ.วัลลภ พรเรืองวงศ์. จัดทำ > 9 มกราคม 50 > ยินดีให้ท่านผู้อ่านนำไปใช้โดยไม่เกี่ยวกับการค้าได้ครับ

เชิญอ่านตอนที่ 1... คลิกที่นี่ >>> [          Click          ]

เชิญอ่านตอนต่อไป (4)... คลิกที่นี่ >>> [          Click          ]

    เชิญอ่าน:

  • บันทึกย้อนหลังบน Gotoknow ย้อนหลังได้... โดยเลือกจากปฏิทินกิจกรรมด้านขวามือของบล็อก
  • บ้านสุขภาพ > http://gotoknow.org/blog/health2you
  • ดาวน์โหลดบทความ > www.lampangcancer.com > ขอขอบคุณ webmaster โรงพยาบาล > คุณณรงค์ ม่วงตานี.