ตอนกลางวัน ครูอ้อยนอนพักผ่อน ได้ยินเสียงเด็กๆ เล่นกันอย่างสนุกสนาน จึงแอบไปดู

ตอนกลางวัน  ครูอ้อยนั่งดูทีวี  หนัง  ละคร  และรายการเกมโชว์  จนเบื่อแล้ว  ครูอ้อยได้ยินเสียงเด็กๆเล่นกันอย่างสนุกสนาน  จึงหยิบกล้องและย่องไปดูสิว่า  พวกเธอกำลังเล่นอะไรกัน

ครูอ้อยเห็นพวกเธอนำเก้าอี้มาตั้งเป็นวง  ก็รู้แล้วว่าต้องเล่นเก้าอี้ดนตรี

ครูอ้อยถ่ายรูปพวกเธอจนอิ่มแล้ว  พวกเธอตะโกนถามครูอ้อยว่า  " น้าอ้อย  อยากเล่นไหมล่ะ  มาเล่นด้วยกันสิ "

ครูอ้อยรีบตอบอย่างเร็วว่า  " ไม่หรอกค่ะ  น้าอ้อย  เล่นไม่เป็นค่ะ  กำลังเล่นอะไรอยู่หรือคะ "

หลานสาวของพ่อบ้านครูอ้อย  ถามแบบเยาะเย้ยด้วยว่า  " ว้าย ! น้าอ้อยเล่นเก้าอี้ดนตรีไม่เป็น  แล้วน้าอ้อยเป็นครูได้ยังไง "

 

ครูอ้อยไม่ตอบเธอ  ปล่อยให้พวกเธอเล่นต่อไป  และพวกเธอก็ไม่สนใจครูอ้อยด้วย

โถ ! เก้าอี้ดนตรีที่น้าอ้อยเล่นน่ะหรือ เล่นแล้วเจ็บปวดกว่าพวกเธอเล่นเสียอีก   จนไม่อยากจะเล่นแล้ว

พวกเธอเล่นเก้าอี้ดนตรีแบบนี้  อย่างเก่งก็เจ็บตัวกับการแค่ถูกเบียดตกเก้าอี้ไป

แต่ที่ครูอ้อยเคยเล่นน่ะหรือ  ถูกเลื่อยขาเก้าอี้ก็มี  ถูกแย่งเก้าอี้ก็มี

ไม่เจ็บกายหรอก  แต่เจ็บใจแทน

เก้าอี้ดนตรีชีวิต  ไงล่ะหลายเอ๋ย