ในอนาคต ครูอ้อยอยากมีสวนผัก เป็นพืชสวนครัวที่มีพอกินพอใช้ ไม่ต้องไปจับจ่ายที่ตลาด
วันหยุดสองวันนี้.....ครูอ้อยไปทำภารกิจกับครอบครัวที่บ้านเกิดของพ่อบ้าน  หลังจากที่ได้ไปเยี่ยมคุณยายของพ่อบ้านแล้ว  เราได้ไปเก็บผักในสวนผักกัน  เป็นสวนผักปลอดสารพิษตามที่นิยมกัน
ในแปลงสวนผักที่มีพอกินพอใช้นี้  มีผักกาด  ผักชีลาว  ต้นหอม  ต้นกระเทียม   ผักชีใบมน  พ่อบ้านของครูอ้อยได้เก็บไปจิ้มน้ำพริกปลาหม้อปลาร้าในตอนเย็นด้วย
   
ชีวิตในชนบทนี้  เป็นชีวิตที่ครูอ้อยปรารถนาไว้ในอนาคต  ครูอ้อยอยากมีบ้านหลังเล็กไว้เป็นเรือนตาย  มีสวนผักพืชผักสวนครัวไว้เก็บกิน  เลี้ยงไก่ไว้กินไข่  มีบ่อเลี้ยงปลา 
ครูอ้อยจินตนาการไว้เป็นดินแดนสวรรค์ที่ครูอ้อยต้องเนรมิตรในอนาคต  
พ่อบ้านครูอ้อยถามว่า  " อยากมาอยู่ไหมล่ะ  "
ครูอ้อยคิดในใจ   ถามได้  อยากมาตั้งนานแล้ว
พ่อบ้านพูดต่อ  " ถ้าอยาก  ก็รีบเรียนให้จบ  แล้วย้ายตัวเองมาสอนแถวนี้สิ "
ครูอ้อย  ไม่กล้าคิด  เหตุการณ์ในอนาคตที่ยุ่งยากซับซ้อน
คิดแต่เรื่อง  " สวนผักแดนสวรรค์ในอนาคต " ก็พอเพียงแล้ว