1. การเงียบ   โดยเฉพาะหลังบอกการวินิจฉัย ยังไม่ควรรีบพูดต่อลงไปในรายละเอียดเลย หากแต่ควรนิ่งเงียบ  การเงียบของผู้ป่วยเป็นมาจากเขากำลังรับรู้หรือเกิดความรู้สึกต่างๆ ต่อสิ่งที่เราบอก เมื่อผู้ป่วยนิ่งเงียบไป สิ่งที่ควรทำคือ แสดงความเข้าใจ เปิดโอกาสให้เขาซึมซับสิ่งที่เราแจ้ง หากผู้ป่วยเงียบนานอาจเปิดการสนทนาต่อโดยแสดงความเข้าใจว่า "ดูคุณเงียบไป หมอสังเกตว่าสิ่งที่หมอบอกมีผลต่อคุณมาก"

2. ท่าทีรับฟัง มีท่าทีส่งเสริมให้ผู้ป่วยพูด โดยในขณะที่ผู้ป่วยสนทนาอยู่เราจะแสดงออกถึงความสนใจ สบตา ตั้งใจฟัง พยักหน้าว่าเรากำลังรับฟังและเข้าใจเรื่องที่เขาเล่าอยู่

3. คำถามเปิด   คำถามเปิดเป็นคำถามที่ผู้ป่วยมีอิสระในการเลือกสิ่งที่จะตอบ ความมากน้อยของข้อมูลที่จะตอบ โดยผู้ป่วยจะส่วนร่วมในการสนทนา ในขณะเดียวกันเราก็ได้ทราบถึงความคิดเห็นของผู้ป่วย     หรือเจตคติของเขาด้วยนอกเหนือจากรายละเอียดของเรื่องที่เขาเล่า ต่างจากคำถามปิดที่เป็นการถามเฉพาะเจาะจงไปในบางเรื่อง ซึ่งจะได้คำตอบที่สั้น
ตัวอย่าง
คำถามปิด :         "ตอนคุณบอกเขาว่าคุณป่วยเป็นอะไร สามีคุณเสียใจมากไหม?"            
                       "ช่วงที่มีอาการครั้งก่อน คุณได้ไปหาหมอไหม?"

คำถามเปิด :        "ตอนคุณบอกเขาว่าคุณป่วยเป็นอะไร สามีคุณรู้สึกอย่างไรบ้าง?"
                        "ช่วงที่มีอาการครั้งก่อน คุณทำยังไงบ้าง?"
              

4. พูดทวนความ พูดซ้ำคำหรือบางวลีที่ผู้ป่วยพูด แต่เน้นเสียง   หรือทอดเสียงในลักษณะของความสงสัย หรือความต้องการให้ผู้ป่วยเล่าต่อ  
ตัวอย่าง

ผู้ป่วย : "เรื่องแบบนี้บางครั้งเราก็ไม่อยากเล่าให้ใครฟังเหมือนกัน"
ผู้ตรวจ : "ไม่อยากเล่าให้ใครฟัง?"  
ผู้ป่วย :  "ดิฉันรู้สึกว่าชีวิตนี้ไม่น่าอยู่เสียเลย คงเหมือนกับที่พี่สาวดิฉันเคยคิดนั่นแหละ"
ผู้ตรวจ :   "ชีวิตนี้ไม่น่าอยู่?"
             

5. สรุปความ พูดซ้ำเรื่องของผู้ป่วยแต่สรุปให้สั้นลงและคงความหมายสำคัญตามเดิมอยู่ โดยเน้นในเนื้อหาของสิ่งที่ผู้ป่วยเล่า   ทั้งนี้เพื่อแสดงว่าเรายังรับฟังเขาอยู่    สนใจในสิ่งที่เขาพูด หรือเพื่อเน้นในบางเรื่องที่สำคัญ
  ตัวอย่าง
ผู้ป่วย :   " ปีนี้เศรษฐกิจที่บ้านไม่ดีเลย  ลูกหนี้ก็ทวงหนี้ไม่ค่อยได้  เลยยิ่งกลุ้มใจมากขึ้นไปอีก นี่มาป่วยเป็นอย่างนี้อีกดิฉันจะทำยังไงดี"
ผู้ตรวจ :  "คุณกังวลกับการเจ็บป่วย ส่วนหนึ่งเพราะปีนี้การเงินดูแย่"
              

6. เน้นเรื่องให้เห็นชัด   กล่าวในสิ่งที่ผู้ป่วยต้องการสื่อ   โดยทำให้ชัดเจนขึ้น ไม่เปลี่ยนเนื้อหาของสิ่งที่ผู้ป่วยสื่อ ทำให้ผู้ป่วยรู้สึกว่าเราเข้าใจเขา   นอกจากนี้ยังเกิดความแจ่มชัดในเรื่องที่สนทนาและต้องการพูดขยายความเห็นหรือรายละเอียดเพิ่มเติม
ตัวอย่าง

ผู้ป่วย :  "พอลงจากรถแล้วมาเจอเรื่องแบบนี้ ผมเลยมึนตื้อไปหมด มือไม้สั่น คิดอะไรไม่ออก  ทำอะไรไม่ถูกเลย"
ผู้ตรวจ :  "คุณหมายความว่าเหตุการณ์นี้ทำให้คุณสับสนมากจนทำอะไรไม่ถูก ?"