ครูเล่าเรื่องนักเรียน

  ติดต่อ

  เพียงบางคำถามที่สร้างด้วยความจริงใจ  
เพียงคำถามง่าย ๆ ที่แสดงถึงความห่วงใยบางคำก็ทำให้ชีวิตของใครคนหนึ่งเปลี่ยนแปลงไป

เป็นธรรมดาวัยรุ่นเป็นวัยที่ต้องการเรียนรู้และชอบความท้าทายไม่อยู่ในกรอบที่ผู้ใหญ่คิดว่าเหมาะสมการจะทำความเข้าใจ และทำให้เขายอมรับในความคิดของเราจนสามารถปรับเปลี่ยนพฤติกรรม    ต้องทำให้เขาไว้ใจอย่างจริงใจ รู้จักใช้คำพูดแสดงความห่วงใยโดยไม่เอาแต่ใจเราเอง

ในช่วงปีการศึกษา  2547  ดิฉันได้รับมอบหมายให้เป็นครูที่ปรึกษานักเรียนระดับชั้น ม. 1 นักเรียนใหม่ทุกคนน่ารัก และดิฉันก็ดูแลนักเรียนในปกครองด้วยความเอาใจใส่ แต่ก็มีนักเรียนบางคนที่ดื้อเกเรไม่ตั้งใจเรียน ในจำนวนนั้นมีนักเรียนหญิงคนหนึ่ง ซึ่งมีพฤติกรรมต่างจากเพื่อนในชั้นเดียวกัน คือ คบเพื่อนรุ่นพี่ หนีเรียน ไม่เข้ากับเพื่อนในห้อง ซึ่งดิฉันคอยตักเตือน ติดตามความประพฤติ รายงานผู้ปกครอง ทำข้อตกลงต่าง ๆ ต่อหน้าผู้ปกครอง จนถึงขั้นแม่นักเรียนต้องหลั่งน้ำตา แต่นักเรียนก็ยังไม่ดีขึ้น

จนกระทั้งช่วงปีการศึกษา 2548 เทอมปลาย เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดในโรงเรียน คือมีนักเรียนกลุ่มหนึ่งลักลอบเล่นการพนันในโรงเรียน ครูเข้าไปพบเหตุการณ์ ด้วยความกลัวความผิดนักเรียนพยายามหนีจนเกิดประสบอุบัติเหตุ สร้างความวุ่นวาย ตื่นตกใจให้กับครูนักเรียน  แต่โชคยังดีที่เหตุการณ์วันนั้นไม่ได้สร้างความสูญเสียแก่ชีวิต แต่มันเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงชีวิตของนักเรียนคนหนึ่งไปในทางที่ดีขึ้น 

อาจจะด้วยเหตุการณ์สร้างความสะเทือนใจ และที่สำคัญในยามที่มองไม่เห็นใครนักเรียนหญิงคนนี้ยังมีครูที่ปรึกษา ซึ่งยังคงคอยตักเตือนละอยู่ข้างเขา  ดิฉันเรียกนักเรียนเข้ามาพบ เพียงแค่ถามคำถามว่า ที่ผ่านมาสนุกพอหรือยัง ถึงเวลาสำหรับการเริ่มต้นแล้วหรือยัง   นักเรียนขอเวลา  1   สัปดาห์  ดิฉันตอบว่าแล้วครูจะรอ  

ปัจจุบันนักเรียนเรียนในระดับชั้น ม. 3 ไม่หนีเรียน มีความรับผิดชอบ ทำกิจกรรมทุกอย่างในโรงเรียนไม่ต้องให้ได้ตามอีกแล้ว  เพื่อนรุ่นพี่ในกลุ่มเดียวกัน บางคนเรียนไม่จบ บางคนยังมีพฤติกรรมเดิม ๆ

หนึ่งเรื่องราวที่ได้เคยพบในหลาย ๆ เรื่องที่ทำให้ดิฉันเชื่อมั่นในการเปิดหัวใจ พูดคุยกับนักเรียน ด้วยคิดเสมอว่านักเรียน คือ คนที่เราต้องรักและดูแลด้วยความจริงใจ เอาใจใส่ ไม่ใช่ให้ได้ดั่งใจเรา  แต่ต้องให้ได้หัวใจเขา

เพียงคำพูดบางคำ  ก็อาจทำให้ชีวิตใครคนหนึ่งเปลี่ยนแปลง แต่จะเปลี่ยนไปอย่างไรก็อยู่ที่เราผู้พูดหากคำพูดนั้นออกจากใจที่หวังดีทุกถ้อยคำย่อมทำให้เกิดสิ่งดี ๆ อย่างแน่นอน                                                               

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องอยากเล่า

หมายเลขบันทึก: 71087, เขียน: , แก้ไข, 2012-04-17 21:48:08+07:00 +07 Asia/Bangkok, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 8, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #ครูเล่าเรื่องนักเรียน

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (8)

ครูอ้อยลองเล่าเรื่องที่ฝึกนักเรียนจนเป็นนักเรียนแกนนำในการนำเสนอการตรวจเยี่ยมโรงเรียนในฝันบ้างนะ เพราะผมเองก็นึกไม่ถึงเลยว่าเราปั้นเขาให้เก่งขึ้นมาได้จริง ๆ มีวิธีการอย่างไรบ้างน่าจะเป็นแนวทางหนึ่งสำหรับครูที่รักลูกศิษย์อย่างเช่น ครูมาลีวรรณ

การให้โอกาสเป็นการให้ทีสวยงาม  และยั่งยืน...ขอเป็นกำลังใจค่ะ

สมกัเป็นครูดีในดวงใจนะคะ....ขอชื่นชมค่ะ

หม่อน
IP: xxx.25.30.226
เขียนเมื่อ 

you  are  best teacher เป็นกำลังใจให้นะคะ

ครูมาลีวรรณ เยี่ยมจริงค่ะ ที่เข้าไปนั่งใจหัวใจเด็กได้ เป็กำลังใจอยู่ข้างแล้วกัน จุ๊บ ๆ

กล้วยไม้
IP: xxx.49.91.173
เขียนเมื่อ 

คุณครูเก่งมากๆ เลยนะค่ะ.... ครูที่ดีต้องเข้าใจปัญหาและแก้ปัญหาให้แก่นักเรียนทุกคนไม่ว่านักเรียนจะเป็นยังไง ชื่นชมค่ะ..

ครูนิต
IP: xxx.93.165.113
เขียนเมื่อ 

ครูอ้อยเยี่ยมมาก มีจิตวิญญาณความเป็นครู น่ายกย่อง ถ้ามีครูที่เข้าใจนักเรียนเหมือนอย่างครูอ้อยเยอะๆก็คงดีนะ ให้กำลังใจนะสู้ๆครูไทย

ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ ถ้าทำทุกอย่างด้วยความเอาใจใส่ จริงใจ เชื่อแน่ว่าสิ่งนั้น ๆ ต้องดีค่ะ