ครั้นถามว่า พกอะไรกันมามากมาย จะเอาไป ใช้ทำอะไร เมื่อไหร่ และจะวิ่งไปไหนกัน ทั้งผู้ใหญ่และเด็กๆ ต่างก็ตอบไม่ได้

   ข้อความใน บันทึกนี้ ของผมเป็นความคิดเห็นที่ไปต่อท้าย บันทึกนี้ ที่เป็น สคส. ชั้นดี จาก  ดร.ประพนธ์   ผาสุขยืด ครับ

สวัสดีปีใหม่ครับอาจารย์

    ขอบคุณต่อ บันทึกอันเป็นเสมือน บัตร สคส. ที่มีค่าและความหมายสำหรับผู้รับทุกคนครับ  

    ชอบใจคำท้วงติงที่ว่า ... " .. โปรดอย่าโดดมาข้อที่สามนี้ โดยที่ยังไม่ได้ตอบข้อที่หนึ่งและสอง "

    สภาพจริงที่ปรากฏในสังคม โดยเฉพาะวงการ การศึกษา เขานิยมกระโดดมาทำ ข้อสาม กันมากเหลือเกิน ชนิด น่าเป็นห่วงทั้งคนสอนและคนเรียน ครับ อุปมาเหมือน ผู้ใหญ่ ชวนเด็กๆ หอบของพะรุงพะรัง วิ่งหอบลิ้นห้อยมายืนพักอยู่ตรงหน้า ฝุ่นนั้นตลบไปทั่ว ครั้นถามว่า พกอะไรกันมามากมาย จะเอาไป ใช้ทำอะไร เมื่อไหร่ และจะวิ่งไปไหนกัน ทั้งผู้ใหญ่และเด็กๆ ต่างก็ตอบไม่ได้ .. มันไสยศาสตร์เหลือประมาณเลยล่ะครับ
    คิดว่าบันทึกนี้ของอาจารย์ หากได้ช่วยกันทำให้แพร่กระจายกว้างออกไป คงช่วยทำให้ ศาสตร์ที่มืดดำ เกิดความสว่างไสวขึ้นได้บ้างเป็นแน่

    หมายเหตุ 
           มาถึงบรรทัดนี้ ถ้าใครยังไม่ได้ คลิก ไปอ่านบันทึกนี้ ของ ดร.ประพนธ์   ผาสุขยืด ต้องรีบไปอ่านแล้วล่ะครับ  จะได้รู้ชัดว่า ข้อ หนึ่ง  สอง  สาม คืออะไร