ติดต่อ

  ติดต่อ

ปัญหาสังคม : ความก้าวร้าว...กระทบ “กรอบ” (5)

  เป็นเพราะมนุษย์นำ “กรอบ” มาวางล้อมรอบความก้าวร้าว จึงเป็นผลให้ “ความก้าวร้าว” ไปกระทบกรอบที่วางไว้ เพราะแท้ที่จริงมนุษย์มีความก้าวร้าวเป็นทุนเดิมอยู่แล้วใช่หรือไม่...   

          ในประเด็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ประเด็นหนึ่งที่ดิฉันสนใจ... “ความก้าวร้าว” คือการไปกระทบ “กรอบ” ที่วางไว้หรือไม่ ? ...ใครเป็นผู้วาง “กรอบ”...ถ้าโลกนี้ไม่มีความก้าวร้าว โลกนี้ก็คงจะมีแต่กรอบเดิม ๆ ...อีกมุมมองหนึ่ง พัฒนาการของสังคมอาจเกิดมาจากความก้าวร้าวก็ได้...นี่คือประเด็นที่หลวงพี่ chaiwut  มาทิ้งรอยไว้ในบันทึก ปัญหาสังคม : เป็นมากน้อย...ต้องช่วยแก้ (4)

          “ความก้าวร้าว” คือการไปกระทบ “กรอบ” ที่วางไว้หรือไม่ ?  ประเด็นดังกล่าวมองว่า หากจะมุ่งประเด็นการมองไปที่ “กรอบ” แน่นอนที่สุด หากพฤติกรรมที่แสดงออกมาได้ไปกระทบ “กรอบ” ที่วางไว้หรือหลุดกรอบออกไป พฤติกรรมนั้นย่อมถูกมองว่าเป็นพฤติกรรมก้าวร้าวที่คนในสังคมรับไม่ได้...แต่ในทางกลับกันหากเรามองหรือมุ่งประเด็นไปที่ “พฤติกรรม” เราจะพบว่า หากพฤติกรรมใดที่คนส่วนใหญ่ในสังคมไม่ยอมรับหรือรับไม่ได้ เพราะพฤติกรรมนั้นได้ไปสร้างความเดือดร้อนให้กับคนหมู่มากจนสังคมเกิดความไม่สงบสุข แน่นอนที่สุดเมื่อเกิดปัญหาดังกล่าวขึ้นในสังคมคนที่มีบทบาทสูงสุดในสังคมหรือผู้ที่มีอำนาจเหนือสุดที่เราเรียกว่า “ผู้นำ” รวมถึงผู้ที่เกี่ยวข้องฝ่ายต่าง ๆ ย่อมต้องหาแนวทางในการป้องกันหรือหยุดพฤติกรรมที่เป็นปัญหาดังกล่าวด้วยวิธีการต่าง ๆ เพื่อเป็นการป้องปราบไม่ให้ปัญหาดังกล่าวลุกลามแผ่ขยายกว้างขึ้นไปอีก สิ่งนั้นก็คือการสร้าง “กรอบสังคม” ขึ้นมาล้อมรอบคนในสังคมไม่ให้ประพฤติปฏิบัติออกนอกเส้นนอกกรอบที่สังคมวางไว้ ในมุมมองนี้จึงมองว่า เป็นเพราะมนุษย์นำ “กรอบ” มาวางล้อมรอบความก้าวร้าว จึงเป็นผลให้ “ความก้าวร้าว” ไปกระทบกรอบที่วางไว้ เพราะแท้ที่จริงมนุษย์มีความก้าวร้าวเป็นทุนเดิมอยู่แล้วใช่หรือไม่...

          ดิฉันขอยกตัวอย่าง...หากในลำธารมีน้ำที่ใสไหลนิ่ง และที่ตรงนี้เรามักจะมาหยุดยืนเพื่อดูปลาทุกวัน แต่เราก็ไม่เคยเห็นปลาแม้แต่ตัวเดียว แน่นอนที่สุดที่ตรงนี้ไม่ใช่ที่ที่เป็นเป้าหมายในการวางไซเพื่อดักจับปลาของเรา เพราะหากจะวางดักไปเราก็ไม่ได้ปลาดังประสงค์...หากแต่ได้เดินไปอีกที่...กลับพบเห็นลำธารเล็ก ๆ และที่ตรงลำธารมีปลาชุกชุมแหวกว่ายข้ามฝั่งไปมา แน่นอนที่สุดที่ตรงนี้เป็นเป้าหมายที่เราจะต้องนำไซมาวางเพื่อดักจับปลา เพราะเรามองว่าตรงไหนมีปลาชุกตรงนั้นย่อมต้องวางไซดักไว้เพราะโอกาสที่จะได้ปลามีมาก หากแต่กาลผ่านไปปลานั้นย่อมมีพัฒนาการในการหลบหลีกและบางตัวหาช่องทางหลุดออกจากไซได้อย่างง่ายดาย ปลาที่ดักได้ก็ย่อมลดน้อยลงเป็นธรรมดา มนุษย์ผู้ฉลาดกว่าย่อมมีการพัฒนาไซให้แข็งแรงกว่าแรงปลา และย่อมหาเทคนิควิธีการต่าง ๆ ในการวางไซที่หลากหลายไม่ซ้ำกันเพื่อจะได้ปลาเช่นดังเดิม... เช่นเดียวกันถ้าโลกนี้ไม่มีความก้าวร้าว...ไม่มีการเปลี่ยนแปลง...โลกนี้ก็คงจะมีแต่กรอบเดิม ๆ หรือหากโลกนี้ทุกคนอยู่กันอย่างสันติสุข โลกนี้ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องมีกรอบมาล้อมรอบคนในสังคมเอาไว้ หรือไม่จำเป็นที่จะต้องมีการพัฒนาการของสังคมเลยก็ว่าได้

          ส่วนในประเด็น “พัฒนาการของสังคมอาจเกิดมาจากความก้าวร้าวก็ได้” ดิฉันมีความเห็นไม่แตกต่าง เพราะความก้าวร้าวเป็นหนึ่งในหลาย ๆ ปัญหาที่เกิดขึ้นในสังคม อาจเพราะมีปัญหาพัฒนาการทางสังคมจึงเกิดขึ้นอยู่เรื่อย ๆ ในขณะเดียวกันเมื่อสังคมใดมีความก้าวร้าวสังคมนั้นย่อมต้องหาทางแก้ไขเพื่อทำให้สังคมอยู่รอด หากแต่ปล่อยไว้ก็เท่ากับเป็นการหยุดพัฒนาการของสังคมลง และสังคมจะเสื่อมถอยลงไปเรื่อย ๆ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 70766, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 31, อ่าน: คลิก

ความเห็น (31)

เจริญพร อาจารย์

กำลังจะปิดไฟจำวัดพอดี ขึ้นมาเห็นบันทึกอาจารย์ และพาดพิงถึงอาตมาอีกด้วย ดังนั้นจึงขอวิพากษ์วิจารณ์เล็กน้อย ...แต่ก่อนอื่นขอชมว่าบันทึกนี้ควรแก่การสนใจ ครับ

นึกถึงแนวคิดของโทมัส ฮอบส์ ครับ เค้าบอกว่า มนุษย์เป็นสัตว์กระหายอำนาจ ดังนั้น จึงมอบอำนาจทั้งหมดให้ใครบางคนเป็นผู้สร้างกรอบขึ้นมา...คงจะประมาณนั้น

ต่อจากนั้นก็คิดถึง กฎหมาย ครับ ถ้าเราคิดว่า กฎหมายคือกรอบ ปรัชญากฎหมายก็ได้ว่าด้วยบ่อเกิดกฎหมายไว้หลายสำนัก ซึ่งสำนักเด่นๆ ก็เช่น

สำนักธรรมชาตินิยม เค้าเชื่อว่าโลกนี้มี กรอบ อยู่ตามธรรมชาติ กฎหมายเป็นเพียงกรอบที่ลอกเลียนมาจากกรอบตามธรรมชาติ ส่วนกฎหมายใดที่ขัดแย้งกับกรอบตามธรรมชาติ เราก็สามารถฝ่าฝืนกฎหมายนั้นได้...

สำนักประวัติศาสตร์ เค้าเชื่อว่า กรอบ เกิดขึ้นจากความต้องการของสังคม กรอบแต่ละสังคมย่อมมีพัฒนาการมาจากความจำเป็นของสังคมนั้นๆ ดังนั้น กรอบต้องเปลี่ยนไปและประยุกต์ไปเสมอเพื่อความเหมาะสมที่สุด เพราะถ้ากรอบไม่เหมาะสมแล้วก็ย่อมมีการฝ่าฝืนจากสมาชิกได้  นั่นคือ กฎหมายต้องประยุกต์ไปตามความเหมาะสมของสังคม นั่นเอง

สำนักกฎหมายบ้านเมือง เค้าเชื่อว่า กรอบ เกิดจากคำสั่งของผู้มีอำนาจ ผู้มีอำนาจต้องการอย่างไรก็ย่อมเป็นอย่างนั้น เช่น สัญญาณไฟแดงไฟเขียว ไม่มีอะไรมากไปกว่ากรอบที่ผู้มีอำนาจสร้างขึ้นมาเพื่อควบคุมความเป็นระเบียบเรียบร้อย ..ประมาณนี้

แค่นี้นะ อาจารย์ เพราะรู้สึกง่วงแล้ว

เจริญพร 

  • สวัสดีปีใหม่ค่ะ
  • ปีใหม่นี้ ขอให้น้องมีพลังชีวิตที่แจ่มใส สำหรับสร้างสรรค์สิ่งดีๆ และให้รางวัลแก่ชีวิตเราเองนะคะ
NongNew
เขียนเมื่อ 

อืมมม  คุณ Vij (อ.วิจิตรา) เปลี่ยนรูปใหม่ หนูจำไม่ได้เลยยคะ  จริง ๆ แล้วหนูเห็นรูปขึ้น Post  ตั้งหลายครั้งแล้ววว  แต่ไม่ได้สังเกตว่าเป็น Vij  คะ  ขอโทษ ๆๆๆๆ คะ

 

น้องนิว

Vij
เขียนเมื่อ 

นมัสการค่ะ "หลวงพี่"

ได้ ลปรร. กับหลวงพี่ แล้วรู้สึกได้เพิ่มพูนความรู้ในเชิงปรัชญาและพุทธศาสนา สรรค์สร้างและจรรโลงใจ นำมาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างมีความสุขค่ะท่าน

Vij
เขียนเมื่อ 

สวัสดีปีใหม่ค่ะพี่สาวคนสวย...Bright Lily 

ขอบคุณมากค่ะ ที่มาพร้อมกับนำพลังชีวิต
พลังในการสร้างสรรค์สิ่งดี ๆ เพราะพลังที่ยิ่งใหญ่ คือ "พลังใจ...พลังชีวิต" ค่ะ ขอบพระคุณอีกครั้งค่ะ

สวัสดีปีใหม่ค่ะน้องนิว...แสนสวย

 ให้อภัยแล้วค่ะ...แต่เอ้!! ที่จำได้ไม่เคยโกรธน้องสาวคนนี้เลยนี่ค่ะ เดี๋ยวจะแวะเข้าไปนั่งคุยด้วยที่บ้าน (บล็อก) นะจ๊ะ มีความสุขเยอะ ๆ นะคะ มีกำลังใจมอบให้เสมอค่ะ "น้องนิว"

 

 

  • มารายตัว
  • กลับมาจากชายแดนแล้วครับผม
  • มาสวัสดีปีใหม่ครับ
  • วันนี้มีความสุขที่จะซึมซับทัศนะของอาจารย์กับพระอาจารย์
  • งดออกเสียงสักวันครับผม...
Vij
เขียนเมื่อ 

สวัสดีปีใหม่ค่ะ คุณ "ขจิต" กลับมาจากชายแดน แขน ขา ลูกตา อยู่ครบดีนะคะ (ยิ้ม ๆ) ขอบคุณมากค่ะที่แวเข้ามา

ขอบคุณคุณ "แผ่นดิน" ค่ะ ที่แวะเข้ามาซึมซับทัศนะ...ว่าแต่ว่า...เจ็บคะเหรอค่ะ...(แซวค่ะ) รักษาสุขภาพด้วยค่ะ (ยิ้ม ๆ)

  • อวัยวะและหัวใจยังอยู่ครบครับ
  • ว่าแต่ว่าหายไปไหนหลายวัน เป็นอย่างไรบ้างครับเรื่องเรียน
  • ทีโคราชอากาศเย็นมาก ขอบอก
  • มาทักทายอีกรอบ
  • ประกาศ ประกาศ ใครพบอาจารย์น้องผมบ้างหายไป
  • ผมเองก็เช่นกันครับ...
  • ประกาศ ประกาศ....ช่วยตามหาเจ้าของ blog นี้ที แฟนคลับรออ่านบันทึก....

โอ้โห ผมเพิ่งรู้ว่าความก้าวร้าวก็มีประโยชน์

สุดยอดนัก KM จริงๆ

นับถือ นับถือ

ขอคารวะด้วยใจจริงครับ

หายไปอีกแล้วครับผม คิดถึงๆๆกลับมาเขียนบันทึกได้แล้วครับอยากอ่าน
  • เข้ามาตามเหมือนกันค่ะ ว่าหายไปไหน สบายดีไหม ค่ะ
  • มาอีกรอบ
  • ว้าหายไปอีกแล้ว วัยรุ่นเซ็ง(ล้อเล่นครับ)
หายไปนานมากเพื่อนๆคิดถึง
  • วาเลนไทน์จะมาแล้วนะคะ กลับมาได้แล้วค่ะ คิดถึงค่ะ
  • ใช่ๆๆๆใกล้แล้ว
  • กลับมาได้แล้วครับ
มาดูว่ากลับมาหรือยัง ว้ามาเก้ออีกแล้ว
  • .ใกล้วันแห่งความรักแล้วครับ
  • กลับมาได้แล้วครับ
  • ยิ้ม ยิ้ม
  • สบายดี หรือเปล่า
  • ชีวิตเป็นอย่างไรบ้าง
  • หรือเหนื่อยล้ากับวิถีทาง
  • อันอ้างว้างและยาวไกล
  • บอกเล่ากันบ้าง
  • ในความไกลห่างยังเคียงใกล้
  • รับรู้ รับฟังความเป็นไป
  • สนิทแน่นในสายใยคนคุ้นเคย
  • ไหนคุณแผ่นดินว่ากลับมาแล้วไง
  • เลยมาดู
  • ฮือๆๆๆยังไม่มาอีก
อ้าว..หว้าก็ตามมาดูเหมือนกันนะ ไม่ได้ตามพี่มานะ คิดถึงอาจารย์เขาจังเลย...หายเงียบไปจริงๆ
  • โอโหไหนน้องหว้าจะนอนไม่ดึกไง
  • ยิ้ม ยิ้ม ไปนอนดีกว่า
  • อ.ขจิตครับ...
  • ที่ผมว่ากลับมาแล้วซซหมายถึงว่า  มีความเคลื่อนไหวเข้าไปทักที่บล็อกผม..
  • ตอนนี้คงกำลังมีภารกิจสำคัญ ๆ อยู่กระมัง
  • ยังไงก็แวะให้กำลังใจอยู่ดีแหละครับ
  • ว่างหรือยังครับ
  • แวะมาอ่านครับคุณ vij
  • ขอบคุณครับ
  • ตามมาขอบคุณงานUKM จัดวันที่ 23-24 สิงหาคม ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
  • กำลังทาบทามชายหนุ่มข้างบน
  • มาช่วยงาน
  • เธอรับปากแล้ว
  • ฮิๆๆๆ
  • ดีใจเหมือได้แก้วที่คุณ Vij กลับมา
  • รีบเขียนบันทึกให้อ่านเสียดีๆๆ
Vij
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ...คุณขจิต

ว๊า!! ไม่กี่เพลาคุณขจิตก็จะเป็นเด็กนักเรียนนอกแล้วซินะ แต่ก็ดีใจ (หาย) ที่คุณขจิตจะได้ไปสานฝัน
คิดถึงแย่เลย...อยากเจ๊ออยากเจอ...คุณขจิต กับชายหนุ่มข้างบนจังค่ะ (ยิ้ม ๆ)
ท่าทางจะเป็นพี่ชายที่ใจดีกันทั้งคู่เลยเนอะ

ขอบคุณอีกครั้งนะคะ...ที่ห่วงใย

TK
เขียนเมื่อ 

 

ความก้าวร้าว

ขบถ

ความคิดสร้างสรรค์  

 

สามคำนี้อยู่ไกล้กันนิดเดียว

มันคล้ายจะเป็น "พลัง" ที่ต้องควบคุมให้ถูกวิธีครับ 

องุ่นเปรี้ยวมะนาวหวาน
IP: xxx.123.160.253
เขียนเมื่อ 
เออ! พวกพี่คะ คือหนูต้องทำวิจัยเกี่ยวกับพฤติกรรมมนุษย์ เน้นหัวข้อสำคัญที่พฤติกรรมก้าวร้าว ต้องการขอความช่วยเหลือจากพี่ๆ ขอข้อมูลเกี่ยวกับพฤติกรรมก้าวร้าว ให้ได้มากที่สุดเท่าที่พี่ๆจะให้ได้ ขอบคุณมากนะคะ ถ้าจะช่วยเหลือ ว่าที่บัณฑิตคนใหม่ของประเทศไทยคนนึง...
somponrp
IP: xxx.28.27.3
เขียนเมื่อ 

มาตามหาค่ะ

หายไปนาน คิดถึงอยู่ค่ะ