ลาที...ปีจอ!

อาหารมื้อใหญ่ ส่งท้ายปีเก่า....
๓๑ ธ.ค. ๔๙...
วันส่งท้าย ทำอะไร ให้ดีหนอ
เบื่อปีจอ รออีกวัน พลันหัวหมุน
ตั้งหน้ารับ ขับสู้ หมูปีกุน
เรื่องเคืองขุ่น คืนส่งต่อ ปีจอไป
ปรึกษากัน พลันคิดได้ ไม่พ้น(เรื่อง)ท้อง
เห็นทีต้อง ท่องเที่ยวพา หามื้อใหญ่
อ้อ! นึกออก บอกที่โก้ "แหลมโพธิ์"ไง...
อยู่ไม่ไกล นั่งรถกัน ไม่ทันคอย
มุ่งหน้าสู่ ต.คูเต่า ที่เก่าแก่
มีป้ายแค่ เล็กจิ๋ว เท่านิ้วก้อย
ชี้ทางไป บ้านแหลมโพธิ์ โห!เอ็นจอย
ทางแคบค่อย ตรงแนวนิ่ง ดิ่งชายเล
 
หนำน้อยๆ คอยยื่นปัก หลักเลนอยู่
ดู..ดู๋..ดู.. ลมพัดมา พาหันเห
สั่งอาหาร มาทานกัน หันดูเล
สุดจะเท่ แถมอร่อย ไม่คอยใคร
ส้มตำปู เคียงคู่คอย หอยแครงย่าง
ปลาบอกทาง ทอดกระเทียม กึ่งเกรียมไหม้
น้ำจิ้มสด รสเด็ด เผ็ดกว่าใคร
แถมปูไข่ ผัดขลุกขลิก ใส่พริก(ไทย)ดำ
ต้มหม้อไฟ ใส่ซีฟู้ด มาซู้ดซ้าด
เปรี้ยวเผ็ดผาด ร้อนฉ่า น่าหวั่นไหว
ยังมีต่อ ห่อแป้งทอด สอด(ไส้)อะไร?
อ๋อ..กุ้งใหญ่ นอนคุดคู้ อยู่เนื้อนวล
เริ่มบรรเลง เพลงจานช้อน ซ้ำซ้อนตัก
ทุกคนนัก ล้วนอยากลอง ของทุกสิ่ง
เจ้าหอยหลอด กอดขอบจาน ทานนุงนิง
ส่วนแม่หญิง หอยโข่งขลุง นอนพุงกาง...
คุณพ่อบ้าน ทานนิ่งเงียบ ไม่เปรียบเพื่อน
พี่เม่ยเตือน ให้ชะลอ ขอน้องบ้าง
เย็นลมพัด ซัดคลื่นลม พรมบางๆ
คุยกันพลาง เผลอเรียบวุธ สุดยอดจัง
กลับออกมา พาผึ่งพุง มุ่งริมหาด
ผู้คนดาษ ดาดื่น ยืน..วิ่ง..นั่ง
ต่างสุขสันต์ วันสิ้นปี มีสตังค์
มีความหวัง มีความรัก สามัคคี
Lampho6.jpg
หาด สมิหลา  จ.สงขลา มองเห็นไกลลิบ
คือ เกาะหนูเกาะแมว....
จนเย็นย่ำ จึงมุ่งหน้า มาถึงบ้าน
แสนเบิกบาน ส่งท้ายจอ ขอสุขี
เดินพุงยื่น ชื่นปีกุน อบอุ่นดี
ขอท่านมี โชคชัย ตลอดปีใหม่เอย...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สองคนยลตามช่อง

คำสำคัญ (Tags)#ท่องเที่ยว#ลำนำกวี#บ้านของเรา

หมายเลขบันทึก: 70568, เขียน: 02 Jan 2007 @ 16:24 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 17:43 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 5, อ่าน: คลิก


ความเห็น (5)

สวัสดีปีกุน คะ พี่เม่ย  น่าเสียดายจัง ถ้ามีภาพประกอบ ก็คงจะน้ำลายไหลกันตาม ๆ กัน

Handy
เขียนเมื่อ 

สวัสดีปีใหม่ครับ
   อ่านแล้วพลอยสนุก สุขใจไปด้วย .. แต่ที่ตามมาอีกอย่างนั้น คือ หิว ครับ เคาะคำว่า "บันทึก" เสร็จจะรีบออกไปหาอะไรมาทำลายความหิวโดยทันทีครับ .. ไปล่ะ

มงคล
IP: xxx.113.76.71
เขียนเมื่อ 

"ได้ยินคำรำเอ๋ย อรอยจัง

ทั้งหอยยางปูยาง นั้นอรอย

น้ำจิ่มรสเด็ด เผ็ดไม่น้อย

ของอรอยต้องกิน นั้นไม่กลัว

ถึงปูยางหอยยาง ตั้งน้ำจิ่ม

เอานิ้วจิ่มชิ่มดู รู้อรอย

หอยปูอยู่กะดอง นั้นต้องคอย

น้ำลายย่อยคอยนาน รำคาญจริง"

อย่านำมาพูดนะ

  • ใช่  ๆ มาหนับหนุน ขอภาพด้วยคน
  • หรือไม่เห็นทีต้องหาโอกาสตามไปเก็บภาพซะแล้ว
  • สวัสดีปีใหม่ค่ะ

 

  • มาสารภาพค่ะ ว่าพออาหารยกมาวาง ก็ไม่มีใจคิดจะถ่ายรูปไว้เลยค่ะ
  • นึกได้อีกครั้งก็เหลือแต่จานว่างๆเสียแล้ว
  • ขออภัยทุกท่านนะคะ!