ขับรถกลับถึงบ้านหนองผือ  ร.ร.ขนาดเล็ก หลังจากได้ไปเยือนร.ร.ขนาดใหญ่และขนาดกลางเป็นที่เรียบร้อย รู้สึกสบายใจเมื่อได้กลับสู่บ้านของตนเอง แม้จะเล็กแต่ก็สร้างความสุขและความอบอุ่นได้ไม่น้อย

          ผมจะเขียนบันทึกสั้นๆทุกวัน แต่วันนี้จะเขียนยาวเป็นพิเศษ เพราะทำงานเยอะมาก ตั้งแต่ตอนเช้า สาย บ่าย จนถึงเกือบค่ำ กลับถึงบ้านก็หกโมงเย็นพอดิบพอดี

          เช้าวันนี้ พอถึงโรงเรียนก็ต้องรีบรดน้ำแปลงผักกาด กวางตุ้ง ผักบุ้งจีนและพริก อีก ๒ แปลงเล็กๆที่ปลูกเพิ่มเติมคือผักชี ผมเปิดปั๊มน้ำและใช้สายยาง จึงใช้เวลาไม่นาน

          จากนั้น ผมได้พาคณะครูเดินทางไปส่งครูเกวลิน จันทร์เสวก(ครูบี) ที่เป็นครูอัตราจ้าง สอนชั้นอนุบาล ๓ วันนี้เธอได้บรรจุเป็นข้าราชการครูที่ ร.ร.อนุบาลหนองหญ้าไซ

          ร.ร.ประถมขนาดใหญ่ ของ อ.หนองหญ้าไซ จ.สุพรรณบุรี ไกลจากบ้านหนองผือราว ๕๐ กม. พอไปถึงก็ได้รับการต้อนรับจากผู้บริหารและคณะครูอย่างอบอุ่น

          ช่วงพิธีการ ในห้องประชุมที่สวยหรู ผมรู้สึกจะตื่นเต้นมากกว่าครูบีเสียอีก นานมากแล้วที่ไม่ได้เข้ามาในโรงเรียนที่เลิศหรูอลังการแบบนี้

          ผมมอบของที่ระลึกให้ครูบี พร้อมกล่าวความรู้สึก ด้วยความชื่นชมยินดีจากใจจริง ที่ครูบีอยู่หนองผือตลอดระยะเวลาเกือบ ๔ ปี ไม่เคยมาสายเลยแม้แต่วันเดียว

          ครูบี..จบปริญญาตรี แต่ไม่มีใบประกอบวิชาชีพครู ดังนั้นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ ยังต้องไปเรียนเพิ่มเติม จนจบหลักสูตรจากนั้นก็มุ่งมั่นดูหนังสืออย่างจริงจังตั้งใจมาก

          ครูบี มีความใฝ่รู้ใฝ่เรียน ผมสังเกตจากการสมัครเข้ารับการอบรมเพื่อพัฒนาตนเองอยู่ตลอดเวลา วันนี้สิ่งที่เธอพากเพียรพยายามมาตลอด..เกิดสัมฤทธิ์ผลแล้ว

          ผมขับรถเข้าโรงเรียน ยังมีงานสำคัญรออยู่ คือเตรียมเอกสารหลักฐานสำหรับเบิกเงินค่าอาหารกลางวัน และจัดพิมพ์เอกสารนำส่งสำนักงานเทศบาลเลาขวัญ เพื่อแจ้งจำนวนนักเรียนปีการศึกษา ๒๕๖๕ (ข้อมูล ๑๐ มิถุนายน)

          เสร็จแล้ว ตรงไปเทศบาลเลาขวัญทันที แล้วย้อนกลับมาธนาคารเพื่อเบิกเงินอาหารกลางวัน  เพื่อนำไปจ่ายให้ร้านค้าขาประจำ ที่นำวัตถุดิบมาส่งให้โรงเรียนทุกวัน

          บ่ายสองโมง ได้เวลาเดินทางจากเลาขวัญสู่เขตอ.ด่านช้าง ในเส้นทางลัด ผ่านท้องทุ่งและป่าเขาลำเนาไพร ราว ๕๒ กม. จุดหมายปลายทางคือ ร.ร.บ้านดงเสลา

          ว่าที่ลูกสะใภ้หรือลูกสาวคนเล็กของผม ได้รับการบรรจุเป็นข้าราชการครูได้ ๓ วันแล้ว พอไปถึง.. ร.ร.ยังไม่เลิก ผมเลยขับรถเข้าใน วัดดงเสลา ที่อยู่ติดกับรั้ว ร.ร.

          ผมเข้าไปในโบสถ์เพื่อกราบนมัสการ หลวงพ่อขุนด่าน จากนั้นได้เดินชมรอบๆ พบความสะอาดเรียบร้อย ภายในวัดมีต้นไม้มากมายรายล้อมอยู่ทั่วบริเวณ

    

          ได้เวลาออกจากวัด เพื่อไปรับลูกสาวใน ร.ร.บ้านดงเสลา ระหว่างที่รออยู่พักใหญ่ ผมได้เดินชม รร.ที่มีความร่มรื่นและสวยงาม เป็นร.ร.ขนาดกลางที่สะอาดและเป็นระเบียบมาก อาคารเรียนเพียบพร้อม ส่วนสนามฟุตบอลก็กว้างใหญ่ดีจริงๆ

           ลูกสาวพาไปดูบ้านเช่า เพราะบ้านพักครูมีไม่เพียงพอ ผมจึงรู้สึกเป็นห่วงในความเป็นอยู่ อยากให้สะดวกและปลอดภัย พอเห็นบ้านที่เหมาะสมและอยู่ไม่ไกลจากร.ร.ผมก็เลยไม่ต้องกังวล จากนั้นก็ชวนลูกสาวไปทานข้าวด้วยกัน ก่อนที่ผมจะเดินทางกลับเลาขวัญ 

         ขับรถกลับถึงบ้านหนองผือ  ร.ร.ขนาดเล็ก หลังจากได้ไปเยือนร.ร.ขนาดใหญ่และขนาดกลางเป็นที่เรียบร้อย รู้สึกสบายใจเมื่อได้กลับสู่บ้านของตนเอง แม้จะเล็กแต่ก็สร้างความสุขและความอบอุ่นได้ไม่น้อย

          ก่อนออกจากร.ร.รดน้ำแปลงผักอีกครั้งหนึ่ง เผื่อว่าคืนนี้ฝนไม่ตก แปลงผักจะได้มีความชุ่มชื้น จากนั้นเดินทางกลับบ้าน สู่”ทุ่งดินดำรีสอร์ท” แวะเข้าไปในตัวรีสอร์ท เพื่อถ่ายภาพส่งให้เพื่อนที่ซื้อที่ดินไว้ ๒ แปลง แต่ยังไม่ได้มาเที่ยวชม

          ผมถ่ายภาพถนนหนทางและสิ่งแวดล้อม ที่เพื่อนสนใจ ในการวิ่งและถีบจักรยานออกกำลังกายในอนาคต เป็นสถานที่ที่เหมาะสมและเงียบสงบมาก

          กลับถึงบ้านหกโมงเย็นพอดี รีบเปิดทีวีเพื่อดูข่าว “ชัชชาติ”เหมือนเช่นเคย

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๑๐  มิถุนายน  ๒๕๖๕