ผมไม่เคยเชื่อ แต่ไม่ได้ลบหลู่ เรื่องโชคชะตาราศี มีหลายคนทำนายทายทักผม โดยบอกว่า ราศีพิจิก ปีขาล วันอาทิตย์ ภายในปี ๒๕๖๕ ดวงนำพาทั้งเร็วและแรงอย่างแน่นอน
แบบว่ามีแต่เรื่องดี มีแต่แนวบวกตลอดรอดฝั่ง ผมก็ฟังหูไว้หู และตั้งตนอยู่ในความไม่ประมาท ไม่ขาดสติ ในทุกเรื่องที่ทำ ไม่นำตนไปในหนทางของอบายมุข ไม่สร้างความทุกข์ความเดือดร้อนให้แก่ตนเอง
บางทีก็อดนึกไม่ได้ จะมีด้วยหรือที่ว่าดวงไม่ดี ในเมื่อผมตั้งใจทำงานทุกวัน ทำเต็มเวลา ด้วยความมานะอดทน แม้จะล่วงพ้นวัย ๕๙ ปีมาหลายเดือนแล้วก็ตาม
พลังที่ช่วยให้อยู่รอดมาได้ ก็เพราะให้กำลังใจตัวเอง และประเมินตัวเองตลอดเวลา ในแง่มุมของ”ผลงาน” ตลอดระยะเวลา ๑๖ ปีในโรงเรียนขนาดเล็ก มันก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน
จำนวนครูและเด็กเพิ่มขึ้น...อันนี้ชัดเจน จนบางครั้งรู้สึกว่าไม่ได้รับความเป็นธรรม แต่พอฉุกคิด ก็ตระหนักได้ทันทีว่า ต้นสังกัดมีขีดจำกัด ไม่สามารถตอบสนองได้ทุกเรื่องและทุกโรงเรียน
ย้อนกลับไป..เคยแปลกใจ ทำไมเขาได้ครูบรรจุใหม่กันมากมาย แต่ของเรานานๆจะเจอสักคน เมื่อเรียนรู้อย่างเจาะลึก จึงเข้าใจกฎเกณฑ์อัตรากำลัง...ซึ่งโรงเรียนขนาดเล็กไม่สามารถจะได้ครูเพิ่ม..ถ้าจำนวนครูไม่ต่ำกว่าเกณฑ์อย่างเด่นชัด
หากไม่นับจำนวนครูอัตราจ้าง(ชั่วคราว)ที่จ้างจากเงินรายได้สถานศึกษา(เงินบริจาค) ผมมีครูไม่ครบชั้นมานานแล้ว ในขณะที่ไม่เพียงพอ แต่เด็กค่อยๆเพิ่ม และผมก็ได้ครูเพิ่มไปตามสัดส่วน แม้จะช้าแต่ก็ได้รับการเยียวยาพอสมควร ขาดครูมากก็เลยกลับกลายเป็นว่า..ขาดน้อยลง
ผมจำได้ติดหูติดตา วันที่ ๒๑ สิงหาคม ๒๕๖๐ ผอ.เขตฯ มานิเทศติดตามความพร้อมก่อนที่ท่านจะย้ายไปเขตอื่น ท่านมาดูว่าโรงเรียนเตรียมการอย่างไร เมื่อผู้แทนพระองค์จะนำรางวัลพระราชทานมามอบให้ผมในวันที่ ๒๒ สิงหาคม ๒๕๖๐
ท่านผอ.เขตฯเยี่ยมชมอาคารสถานที่และแหล่งเรียนรู้ด้วยความสนใจเป็นพิเศษ พอเดินไปถึงบ่อปลา ท่านถามผมว่ามีครูกี่คน ตอนนั้นครูประจำการรวมผมด้วยก็ ๕ คน ท่านก็เลยตัดสินใจให้ครูเพิ่มมาอีก ๑ คน เป็นครูอัตราจ้างจากงบประมาณ(พิเศษ) ของสพฐ. ซึ่งเขตฯจะได้ครูจากงบนี้ไม่มากนัก
การได้ครูอัตราจ้างในวันนั้น ก็ถือว่าเป็นบุญของโรงเรียน ของเด็กและผู้ปกครอง เป็นเพราะพระบารมีและน้ำพระราชหฤทัยของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ซึ่งผมระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณอยู่เสมอ ถ้าไม่ใช่เพราะรางวัลพระราชทานวันนั้น..ผมจะมีโอกาสได้ครูสักคนไหม?
ต่อมา..โรงเรียนมีความก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ จำนวนเด็กไหลมาเทมา เมื่อเขตพื้นที่มีการเกลี่ยอัตรากำลัง โรงเรียนใดที่เด็กลดลง ก็จะถูกตัดอัตราครู ปลายปี ๒๕๖๒ ผมจึงได้ครูประจำการเพิ่มอีก ๑ ตำแหน่ง รวมมีครูทั้งหมด ๗ คน ครูธุรการ ๑ คน และจ้างพิเศษอีก ๓ คน
ผมคิดว่าเขตฯทราบข้อมูลดีว่าโรงเรียนอยู่ในเกณฑ์ต้องได้ครูเพิ่มมาตลอด เพราะเด็กมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น แต่ด้วยศักยภาพของโรงเรียนยังพึ่งตนเองได้และเดือดร้อนไม่มาก..จึงชะลอการช่วยเหลือไปก่อน
แต่เกณฑ์ก็คือเกณฑ์ ที่ต้องดูครูประจำการเป็นหลัก มิใช่นับตัวที่ครูอัตราจ้าง(ชั่วคราว) และต้องดูจำนวนห้องเรียนด้วย แต่ผมก็ไม่เคยร้องขอขึ้นไป เหตุผลที่ต้องวางเฉย เพราะโรงเรียนขนาดเล็ก เขาไม่ยุบควบรวมก็บุญแล้ว นับวันอำนาจการต่อรองก็ลดน้อยลงทุกที
วันนี้..มีหนังสือแจ้งเข้ามา เขตบอกว่าได้เกลี่ยอัตรากำลังเรียบร้อย จากโรงเรียนที่เกินเกณฑ์ นำมาให้โรงเรียนบ้านหนองผือ ๑ ตำแหน่ง ให้แจ้งวิชาเอกภายในวันที่ ๘ มิถุนายน นี้
ผมรู้สึกดีใจและชื่นชมการทำงานของคณะกรรมการฯที่พิจารณาด้วยใจเป็นธรรม เป็นไปตามเกณฑ์อย่างแท้จริง ถือเป็นสัจธรรมที่นำมาเป็นข้อคิดได้ว่า การทำงานที่ไม่เรียกร้อง และไม่คาดหวังว่าต้องได้อะไรตอบแทน..ลืมๆไปเสียบ้าง ที่สุดแล้ว..แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์..ก็เกิดขึ้น
จดจำไว้เลย..ก่อนเกษียณอายุราชการ ผมบริหารการจัดการจนมีครูครบชั้น ๘ คน เมื่อรวมอัตราจ้างและครูธุรการด้วยก็ ๑๒ คน มาดวงดีเอาปีสุดท้ายนี่เอง....
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒ มิถุนายน ๒๕๖๕
ยินดีด้วยค่ะ