ติดต่อ

ผมเป็น "ศิษย์วัดไหน?"

  เรื่อง ธรรมะ นั้น เป็นสิ่งที่ต้องมีคู่ชีวิต เพราะหากไม่มีความเป็น "ธรรม" ความผาสุก ความสงบสุขจะเกิดขึ้นไม่ได้  
  มีคนถามผมว่า .. ได้ฟังท่านอาจารย์บรรยายทางวิชาการมักจะเจือปนด้วยธรรมะเป็นระยะ ๆ   ไม่รู้ว่าท่านอาจารย์เป็นศิษย์ทางธรรมที่วัดไหนครับ ... 
    ผมได้ตอบไปแล้ว ว่า ...

      เรื่อง ธรรมะ นั้น เป็นสิ่งที่ต้องมีคู่ชีวิต เพราะหากไม่มีความเป็น "ธรรม" ความผาสุก ความสงบสุขจะเกิดขึ้นไม่ได้ครับ การทำหน้าที่ใดๆ จึงต้องทำไปด้วย "ธรรม" เสมอ
     ถ้าถามว่าเป็นศิษย์วัดไหน อยากตอบว่า ไม่มีสังกัด ครับ คือที่ไหนมีอะไรดี นำมาใคร่ครวญและใช้ประโยชน์ได้ ก็รับได้ทั้งนั้นครับ และไม่จำกัดว่าศาสนาไหนด้วย  แต่ยอมรับว่าสถานที่ ที่มีส่วนสำคัญต่อความคิด จิตใจผมคือ วัดชยาราม และ สวนโมกขพลาราม โดยมี ท่านอาจารย์ พุทธทาส   และ พระครูสุธนธรรมสาร (เพื่อนตาย ของท่านพุทธทาส) เป็นครูอาจารย์ในดวงใจ มาตั้งแต่สมัยเรียนชั้นมัธยมครับ  รายละเอียดลองอ่านได้จากบันทึกแรกๆ ของผมใน Blog ครับ เช่น เสียงธรรมจากสวนโมกข์ (1 ) .. (2) .. (3) .. (4) .. เป็นต้น .

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 70173, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 7, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (keywords) #การเรียนรู้#ศาสนา#ธรรม#พุทธทาส#สวนโมกข์#พินิจ

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (7)

สิริรัตน์ ศรีวัฒนะ
IP: xxx.120.169.74
เขียนเมื่อ 

   ได้เข้าไปอ่าน "เสียงธรรมจากสวนโมกข์(1)" ดีค่ะ ชอบมากค่ะ คิดว่าชีวิตของคนเรา ถ้าถูกฝึกและเรียนรู้อย่างถูกต้องตั้งแต่วัยเด็ก เมื่อเติบโตก็จะมีหลักการการดำเนินชีวิตที่ดีและถูกต้อง 

  ขอบคุณอาจารย์นะค่ะ สำหรับประสบการณ์ชีวิตที่ดี ที่ได้บันทึกไว้

ได้อ่าน "เสียงธรรมจากสวนโมกข์" แล้วครับ  ก็ซาบซื้งเคย เพราะได้อ่านงานของท่านพุทธทาส หลายผลงาน  อาจารย์ครับ  ผมเป็นนักศึกษาที่อบรมโครงการหลักสูตรผู้บริหาร รุ่นที่ 4 ของมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม  ตอนนี้ผมได้สร้างบล็อค ตามที่อาจารย์แนะนำแล้วครับ  ชื่อว่า "the idea" ใช้นามแฝงว่า "รตนญาณ" เคยเข้าไปอ่านงานเขียนของอาจารย์ แล้วแต่งกลอนในบันทึกด้วยครับ  ผมจำไม่ได้หมดว่าผมเป็นศิษย์วัดไหน? แต่หนึ่งในนั้นผมเป็นลูกศิษย์ของ อาจารย์ พินิจ  พันธ์ชื่น ครับผม........(ยังไงอาจารย์ลองแวะไปเยี่ยมบล็อคของผมบ้างนะครับ)
โสภณ คำสวาสดิ์
IP: xxx.120.49.89
เขียนเมื่อ 

              สวัสดีปีใหม่  2550  ครับท่านอาจารย์พินิจ  ในโอกาศวันขึ้นปีใหม่นี้ขอให้ท่านอาจารย์พินิจและครอบครัว  จงมีความสุขตลอดปีใหม่นะครับ...

               และขอขอบคุณท่านอาจารย์ที่ตอบคำถามของผมที่ถามท่านอาจารย์ว่า  ท่านเป็นศิษย์ทางธรรมวัดไหน  และท่านอาจารย์ได้ให้ความกระจ่างว่าคือไม่ได้สังกัดสำนักไหน  แต่สังกัดความถูกต้องนั่นเอง    และผมคงจะได้มีโอกาสเข้าไปอ่าน " แสงธรรมจากสวนโมกข์ " ของอาจารย์นะครับ  ขอขอบคุณมากครับ

ยุพิน ชูชุ่ม
IP: xxx.151.41.2
เขียนเมื่อ 

ได้เข้าไปอ่าน เสียงธรรมจากสวนโมกข์ รู้สึงสงบมากค่ะ อาจารย์ทำได้อย่างไรค่ะ ทำให้เข้าใจถึงสัจจะธรรมมากขึ้นขอบคุณค่ะ

น.ส รัชฎาภรณ์ รอดเจริญ
IP: xxx.151.41.2
เขียนเมื่อ 

      

         Happy    New    Year    2550    ในวาระดิถีขึ้นปีใหม่ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายจงดลบันดาลให้อาจารย์พินิจและครอบครัวจงมีแต่ความสุขและความเจริญ     ข้าพเจ้าใด้เข้าไปอ่านเสียงธรรมจากสวนโมกข์รู้สึกว่ามีความสงบและรู้ว่าชีวิตคนเราต้องมีขึ้นและมีลง

เข้ามาอ่านอีกครั้งแล้วอยากสารภาพทิ้งไว้ว่า ปฏิบัติตัวเวลาไปวัด ไหว้พระ ไหว้พระพุทธรูป ไหว้ศพ ฯลฯ ยังไม่ถูกเลยค่ะ สอนลูกก็ไม่ได้ เพราะตัวเองทำไม่เป็น สวดมนต์ก็ไม่ชอบ เพราะไม่รู้ความหมาย แม้จะมีหลายบทที่สวดได้เพราะท่องจำมาแต่เด็ก

แต่รักธรรมะ มากค่ะ เป็นสิ่งที่อ่านและตั้งใจว่าจะยึดมั่นทำตามได้เสมอ และเมื่อเทียบกับคำสอนในศาสนาอื่นๆแล้วจะพบเสมอว่า คำสอนในพุทธศาสนาเป็นวิทยาศาสตร์ที่สุด คือพิสูจน์ได้ด้วยตนเอง

อยากให้ลูกได้มีโอกาสแบบที่อาจารย์เคยมีบ้าง (โดยความคิดของพวกเขาเอง) แต่คิดว่าคงเป็นไปได้ยาก เพราะตัวเองก็ห่างไกลวัดเหลือเกิน เป็นแบบอย่างไม่ได้เลยในเรื่องนี้ค่ะ คุณ Handy มีคำแนะนำไหมคะ (แอบคาดหวังเล็กๆ)

Handy
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาแสดงทัศนะ ต่อยอดความคิด และอวยพรปีใหม่ครับ

  • คุณ สิริรัตน์ ... ด้วยความยินดีครับ
  • คุณ รตนญาณ ... ด้วยความยินดีครับ และได้ตามไปอ่าน บันทึกใน Blog ของท่านแล้ว นับเป็นตัวอย่างได้ครับ
  • คุณ โสภณ คำสวาสดิ์ ... Happy New Year เช่นกันครับ .. ไปอ่านแล้วคิดเห็นอย่างไร บันทึกต่อท้ายได้ตามสบายครับ
  • คุณ ยุพิน ชูชุ่ม ... อ่านแล้วได้ประโยชน์ก็ ยินดีด้วยครับ
  • คุณ รัชฎาภรณ์ รอดเจริญ ... Happy New Year ครับ .. ชีวิตมีขึ้นลง แปรเปลี่ยนไปตามเหตุปัจจัยครับ .. อยากได้ผลอย่างไร ก็พยายามทำเหตุที่สอดคล้องกัน  ทุกข์ก็จะน้อยลงครับ
  • คุณน้อง โอ๋-อโณ ... อย่ากังวลเลยครับ หัวใจของเรื่องอยู่ที่เราจับแก่น มาใช้ให้สำเร็จประโยชน์ได้  ส่วนในวัด-นอกวัดนั้น ไม่สำคัญ มีให้เห็นไม่น้อย ที่คนไปวัดมากๆ กลับแบกทุกข์แบกตัวตน หนักกว่าคนห่างวัดเสียอีก
       เรื่องประเพณี และวิธีปฏิบัติในโอกาสต่างๆคิดว่าอ่านจากหนังสือและทำตามได้ไม่ยาก ทั้งนี้เพื่อผลทางสังคม  รักษารูปแบบเพื่อความเรียบร้อย กลมกลืน 
       เรื่องหนุ่มน้อยใหญ่ที่บ้าน คิดว่า จังหวะเหมาะๆลองหาหนังสือธรรมะที่ดีๆและเหมาะกับเขามาให้ลองอ่านและพูดคุย Discuss กันตามโอกาส บ้างก็ได้ เช่น "คู่มือมนุษย์" ของท่านพุทธทาสซึ่งมีทั้ง ไทย และ อังกฤษ