โอกาสแบบนี้เกิดขึ้นทุกปีการศึกษา เวียนมาให้ได้ทำกิจกรรมนี้ทุกปี
คิดถึงเมื่อ  สิบกว่าปีที่แล้ว  เมื่อยังสอนอยู่ที่โรงเรียนต่างจังหวัด  ที่ขาดแคลนเสียเหลือเกิน  ที่คิดถึงนี้...คือ  ความไม่พอดี
ที่กรุงเทพ  คิดจะทำอะไรก็พร้อมเพรียงไปหมด  ได้รับความร่วมมือ  สนับสนุน  และมีโอกาสอันดีมาอย่างสม่ำเสมอ
ที่ต่างจังหวัด  จะทำอะไรต้องคำนึงถึงทุนทรัพย์เสมอ  ดูแล้วเหมือนครูจะทำอะไรต้องดึงเงินของตัวเองออกมาช่วยเหลือ  งานนั้นจึงจะสำเร็จด้วยดี
 
บรรยากาศของชั้นเรียนที่ครูอ้อยไปสนุกสนานด้วย  เนื่องจากห้องนี้  ครูอ้อยเป็นครูพิเศษ  และได้สอนด้วย
นักเรียนห้องนี้จะมีคะแนนรวมวิชาจริยะสูงสุด  พระอาจารย์จากวัด  ที่ร่วมสอนในโครงการพุทธศาสนาในโรงเรียน  จึงรับสนับสนุนการจัดเลี้ยง  ในโอกาสส่งท้ายปีเก่า  ต้อนรับปีใหม่
นักเรียนห้องนี้จึงอิ่ม
ครูก็อิ่มด้วย
คิดถึง  โรงเรียนต่างจังหวัดจริงๆ