ความเท่าเทียมกันในความเป็นมนุษย์

ผมเดินทางไปต่างประเทศครั้งแรก ที่ประเทศอิสราเอล.... ที่นี่มีสิ่งที่น่าประทับใจหลายอย่าง...แต่สิ่งหนึ่งที่ผมจำได้ไม่ลืมเลือนคือ...ที่นี่เขาให้ความสำคัญต่อคนของเขาเท่าเทียมกัน

ไม่ว่าคุณจะทำอาชีพใด...คุณจะได้รับเงินเดือนพื้นฐานเท่ากัน
เช่นหมอ กับ คนกวาดถนน จะได้รับเงินเดือนเพื่อเป็นค่าครองชีพในปัจจัยพื้นฐานที่เท่ากัน....แต่จะมีแตกต่างกันที่เขามีเงินเพิ่มให้กับค่าประสบการณ์วิชาชีพ...ซึ่งแตกต่างกันแล้วแต่ว่าทำอาชีพไหน
ถ้าอยู่ในหมู่บ้าน...จะได้รับปัจจัยสี่พื้นฐานเหมือนกัน...
หมู่บ้านที่ผมไปอยู่...พอทำงานครบเดือน..เขาก็จะเอาเงินเข้าบัญชี (ปกติจะไม่ให้เบิกเงินไปใช้)
เวลาต้องการของใช้ ก็ไปเลือกจากร้านค้าในหมู่บ้าน...เขาก็จะหักออกจากบัญชี
อาหาร ๓ มื้อ ก็ไปทานในโรงอาหารของหมู่บ้าน
งานเทศกาล ก็จะมีเลี้ยงฉลองให้ฟรีในหมู่บ้าน...จัดโดยคณะกรรมการหมู่บ้าน
มีลูกก็ส่งไปโรงเรียนประจำของหมู่บ้าน...พ่อแม่ไปเยี่ยมได้ในวันหยุด...ลูกจะไม่ค่อยได้อยู่กับพ่อแม่...เป็นหน้าที่ของโรงเรียน
ถึงปี จะมีโบนัส...ให้เงินไปท่องเที่ยว...ซึ่งทุกคนก็เที่ยว
คนของเขาจะไม่สะสมเงินทอง....เพราะทุกคนที่เกิดมาในประเทศนี้ (คนอิสราเอล) จะมีปัจจัยการดำรงชีพพร้อม...
ถ้าแก่ตัวไปทำงานไม่ได้...ทางรัฐบาลก็จะดูแลเป็นอย่างดี
ผมเห็นคนสูงอายุ...เกษียณไปแล้ว ก็ยังไปทำงานเฝ้าพิพิธภัณฑ์..ครับ